داشتم زندگی نامه مایک تایسون رو می‌دیدم فکر میکردم یک آدم با نظم و دیسیپلینی بود ولی اشتباه میکردم بچه گیش که دزدی میکرد بعد از مشهور شدن و مرگ مربی و قیمش هم اون نظم و انضباط رو از دست داد و رفت سراغ مواد مخدر و روابط متعدد و بعدش هم به جرم تعرض به زندان افتاد اونجا مسلمان شد اومد بیرون و دوباره همان زندگی بی نظم و تنهایی و مواد مخدر این آدم ثبات درونی نداشت فقط توی رینگ یه هیولا بود بیرون یه روانی بود که دور ورش آدم های زیادی بود ولی باز هم تنها بود بار ها وارد رابطه شد و شکست خورد ولی در نهایت زندگیش به سمت یه ثبات رفت و بالاخره تونست با یه نفر بمونه

اگر نتونی درونت رو آروم کنی شهرت و ثروت اوضاعت رو فقط بدتر میکنه

درس های ترم آینده رو میبینم دست و پام میلرزه

از درس هام متنفرم هیچ علاقه ای بهشون ندارم از سر اجبار فقط دارم ادامه میدم

وقتی می‌شینم پای این درس ها احساس اسارت و خفگی بهم دست میده

ولی مجبورم ادامه بدم چون پاسخی به سوال «اگر ولش کنی میخوای چیکار کنی؟»ندارم

حقیقتا خودم ناراحت و شرمسارم که چرا به جای بحث های جدی و مهم و اساسی و سازنده به این مزخرفات می‌پردازیم ولی از اونجا که حوصله بحث و جدل عمیق رو ندارم نمیخوام به این موضوعات بپردازم شما هم همچین اشتیاق و اقبالی به گفت و گو های جدی ندارید

شب خوش

وضعیت معدل فکر کنم فراتر از افتضاح داره میشه

نابودم

به استاد پیام میدم میگم نمره من رو افزایش بده میگه پاشو بیا دانشگاه صحبت کنیم

خب برو سامانه نمره رو زیاد کن دیگه من برا چی بیام آخه