توقع ما از زندگی چیزی بیش از این بود ولی انگار زندگی همینه که هسته

من از ۱۸ سالگی و ۲۰ سالگی شور و اشتیاق و اطمینان خاطر می‌خواستم ولی مبهم از تر از گذشته ام

۱۲ شب داریم نارگیل میشکونیم

صدای پتک میاد

بگیرید بخوابید دیگه

شب خوش بابا این چرت و پرت ها چیه

کاش خورشید همیشه پشت ابر میموند

اندوهگین شدن بیش از اینکه خواستنی باشه غیر ارادی و درونیه پس سرزنش بقیه که چرا ناراحت نیستن بی معناست

وقایع هر چقدر هم تلخ بشه بلاخره عادی خواهد شد پس زور زدن واسه غمگین نگهداشتن بقیه کار احمقانه و نشدنیه نمیدونم بعضی ها چرا آنقد زور میزنن

۱۰۰ کیلو خالص

یعنی من الان گوسفند بودم حدودا ۳۵ میلیون الان پولم بود

چه مثالی زدم