فردا می‌خوایم برگردیم به دیار بمب ها

مثل اینکه جنگنده ها در آسمان تهران جولان دادن من نبودم

رسیدیم منزل خسته و داغون فعلا که صدایی نیست تا ببینیم شب چی میشه

اصلا حالم خوش نیست حوصله ندارم و غمگینم شدیداً دستم به انجام کاری نمیره

زدن دوباره

اونور بودیم راحت بودیم

یه حالتی هستم که خوابم میاد ولی خوابم نمیبره

دیگه یه ذره تحت تاثیر جو وطن پرستی و این داستان‌ها دیگه حرف هایی نزنید که آدم خنده اش بگیره کجا آزادی بیان بی حد و مرز و دموکراسی افراطی وجود داره؟ اگر وجود داشت تمامی کتاب های امثال عبد الحسین زرین کوب ها در همه کتابخانه های رسمی باید موجود می‌بود نه اینکه دست فروش ها اینا رو بفروشن

نقد ها همچنان سر جاش هست و به موقع بهش باید پرداخته بشه منتها الان تمرکز بر دشمن خارجیه

من که البته تابع قوانین هستم حوصله این کار ها رو هم ندارم

ما یه مستأجری داشتیم شمالی بود بعد رفتیم خونه شون دیدار کنیم فکر نمیکنم آنقدر احمق می‌تونه میگه نه با مردم عادی کار ندارن اومدن مردم رو نجات بدن امثال سال خوبیه اینا میرن همه چی خوب میشه