بزرگ شدن شاید همین باشد؛ اینکه لبخند بزنی، حرف بزنی، بخندی و هیچکس نفهمد در گوشهای از قلبت چه طوفانی برپاست.
شبها عجیباند؛ همهچیز را آرام میکنند، جز فکرهایی که سالهاست در دل پنهان کردهای.
گاهی بعضی آدمها را فراموش نمیکنیم؛ فقط یاد میگیریم با نبودنشان زندگی کنیم، درست مثل کسی که به تاریکی عادت کرده اما هنوز دلش برای نور تنگ میشود.