وقتی این پست رو دیدم منم تصمیم گرفتم یکی از سفرنامه هایی که از آقای امیرخانی خوندم رو بهتون معرفی کنم . "نیم دانگ پیونگ یانگ" کتابی درمورد سفر ایشون به کره شمالی . بابت چیزایی که همیشه از کره شمالی شنیده بودم خیلی احساس بدی داشتم و برام باور نکردی بود و وقتی دیدم یه سفرنامه راجع بهش هست خیلی خوشحال شدم مخصوصا که به آقای امیرخانی و صداقتشون مطمئن بودم . برای من خوندن همچین کتابایی سخته و کشش نداره ولی واقعا هرلحظه اش خیلی جالب بود . هنوز هم کلی سوال توی سرمه ولی تصوری که الان از کره شمالی دارم خیلی با تصور گذشته ام متفاوته و حقایقی رو متوجه شدم که کسی بیان نکرده بود ، در همین حد فهمیده بودم که در محدودیت شدید به سر می‌برند و همیشه برام سوال بود چرا انقلاب نمی کنن چرا اعتراض نمی کنن و فهمیدم قضیه خیلی دارک تر از این حرفاست و معنای واقعی دیکتاتوری برام روشن شد . بهتون خوندن کتاب نیم دانگ پیونگ یانگ رو بشدت توصیه میکنم .

برام سواله که توی همه دنیا همسایه ها انقدر نفهمن یا فقط ایرانه؟

یکی از حسرتای زندگیم پادکست گوش دادنه ، هیچ جوره نمی تونم و حال نمی کنم یعنی ملت میرن یه عالمه اپیزود از فلانی رو گوش میکنن و خوشحالن بعد من یه نصفه اپیزود بیشتر در توانم نیست . . .

منم همین طور مبینا، منم همین طور.

25 . مرداد

https://eitaa.com/gangalmaghz/6521 🤍🤍

تو خونه ما اینطوریه که من غذا های جدید میپزم و بگیر نگیر داره . اگه بقیه خوششون نیاد هی بهم غر میزنن و اگه خوششون بیاد لطف میکنن و چیزی نمی گن😂

بیاید هرروز از قطعی برق غر بزنیم که عادی نشه ..... ممنون

چیزایی که میخوام بگم هم محدودیت سنی داره هم ایتا رو ناناعت میکنه .

یکم فضای بی برق الان منو یاد from میندازه . اینکه شب شده و همه چیز تو تاریکیه و ابهامه درصورتی که اونا برق داشتن ولی برای من حس یکسان داره . نمی دونم چجوری توصیف کنم ولی الان دارم حس میکنم تو یه فیلم ژانر علمی تخیلی و آخرالزمانی طورم .

-زنبور-