بین تنقلات من جای پسته و فندق بادوم هندی رو ترجیح میدم .

اون دختر فکر میکنه دوسش ندارم اما اسمش تو تمام کتابام هست .

ازم پرسید تازگیا چی میزنی اینقدر ارومی ؟ گفتم قید ادما رو

۱۵:۰۲ دقیقه میدونی ژولی ؟ بگی نگی دارم به نبودت عادت میکنم هر چند از اول هم انگاری که نبودی .. میدونی ؟ کاش میشد شب ها درست ۱۲ به بعد هم همینطوری مثل ۱۵:۰۲ دقیقه بعدطهر فکر کنم . نه اینکه اونقدر دلتنگ بشم که بشینم و زار بزنم . ۲۶ اردیبهشت بود ‌. مسافت زیاد طولانی نبود .. اما من خسته تر از این حرفا بودم که بخوام پیاده برم .. تنها چیزی که منو ترغیب میکرد زودتر خودم رو برسونم احتمال دیدن اون بود .. تاکید میکنم .. احتمال

مهم نیست چند سال بگذره کسی نمیتونه اندازه ی من دوست داشته باشه

اشتباه نکن دیکتاتور اون از ازدواج و رابطه و پسرا بدش نمیاد فقط تو انتخابش نیستی .

بزرگ ترین جنگ زندگیم روزی بود که تصمیم گرفتم دیگه بهت پیام ندم .

تنها کسی که پیگیرم بود یه مدت دیجی پی بودم که اونم به خاطر قسطای عقب افتادش بود

صبر میکنم با تو تجربه کنم همه چیو