هدایت شده از ﹙خیابان ولیـعصر﹚
گریه و چای و غم و شعر و دو نخ بهمن و بعد ،
باز هم گریه و یک دور دگر مصرع قبل ..
جانِ من!
میبینی چه شب ساکتی است؟
انگار کسی در دنیای من نیست؛
یا، من در دنیای کسی نیستم...