ما باید تو همه شرایط سعی کنیم از زندگیمون لذت ببریم این شرط بقاست با همه بالا و پایین شدن های زندگی که نباید خودمون رو ببازیم یادمه تو دوران کرونا اینقدر تو خونه و با کنار هم بودن به ما خوش گذشت و منم بهشون سخت نگرفتم که الانم گاهی اوقات بچه ها بهم میگن کاش هنوز کرونا بود 😂 https://eitaa.com/joinchat/2774205376Ca731aed6b7

به جای نشستن و غر زدن من سعی میکنم زندگی خودمو بکنم الان جنگ مثل قدیم نیست که نیاز به حضور میدانی داشته باشه رهبر عزیزم گفتن الان وظیفه ما دعاست و چنتا توصیه عملی داشتن که میزارم براتون و احتمالا و با شناختی که از اهالی اینجا دارم اکثریت خودتون می دونید و عمل هم میکنید داشتم به توصیه رهبر عزیزم که تلاوت سوره فتح هست این سوره رو می‌خوندم واقعا چه آیات بی نظیری داره قشنگ برای انگاره الان آیه ۴ رو ببینید میگه خود خدا تو دل های مومنین آرامش ایجاد می‌کنه تازه نتیجه این آرامش افزایش ایمان هم هست یعنی فک کن هم آرامش داشته باشی هم ایمانت رشد کنه 😍 یعنی معامله دو‌ سر سود 💪 بعدشم میگه هر کسی هر کاری خواست بکنه تمام ارتش و سربازهای دنیا توی آسمون و زمین برای خداست و طبق حکمتش رفتار می‌کنه پس جای هیچ نگرانی وجود نداره چون کار دست اوستا کریمه 😇❤️ https://eitaa.com/joinchat/2774205376Ca731aed6b7

متاسفانه به خاطر شرایطی که پیش اومده بار ۲۰ کیلویی روغنی که سفارش داده بودم از شهر قم برام بفرستن هنوز نرسیده دستم فعلا علی الحساب ۲ کیلو گرفتم ازش تا سفارش ها رو بزنیم

اینم ران های مرغی که سفارش دادم برای لقمه های نمایشی ژامبون 😍 تر و تازه با گوشت کشتار روز براتون فست فود خانگی درست میکنیم بدون هیچ مواد نگه دارنده ای 😎

به لطف خدا و همت شما از دیروز تا حالا ۲ میلیون جمع شده ان شاالله تا آخر هفته پول یه گوسفند کامل میشه و قربانی رو با هم انجام می‌دیم 😊

خدایا از نظر منطق اینا یعنی ما الان باید گرسنه بمونیم ؟ 🤦🏻‍♀️ خوب بابا اینکه من دارم برای خوراک سالم مردمم تلاش میکنم یعنی زالو هستم ؟ 🤷🏻‍♀️ ماشاالله منطق این آدم ها یعنی هر نظری خلاف نظر ما باشه باید بهش توهین کنیم و فحش بدیم 😐 ان شاالله خدا به دلت آرامش بده عزیزم 🤲 حق داری شرایط سختی شده ولی من همچنان برات دعا میکنم 🌼

ممنون میشم کسایی که دارن ازمون خرید میکنن نظرشون رو نسبت به محصولات ما بگن که اینجور پیام ها رو بشوره ببره 😊

آخ کیک های دیگچه تو بیت المقدس 🥹

عادی زندگی‌ کردن، به مثابه در خط مقدم جنگیدن. من این روزها خیلی به این فکر می‌کنم که سهم من در جنگی که تویش هستیم چیست؟ از خودم می‌پرسم باید چه کار بکنم که بشود اسمش را گذاشت سهیم شدن در مبارزه؟ چطوری می‌شود منفعل نبود و جنگید وقتی جنگ توی خیابان‌های شهرهای ماست اما دور از دسترس ما؟ چطوری می‌شود جنگید وقتی نمی‌شود سلاح برداشت و به سمت کسی شلیک کرد؟ چطوری توی زمانه ریزپرنده‌ها و جنگ‌های الکترونیک و موشک‌های دوربرد، منی که یک شهروند ساده هستم می‌توانم به جبهه خودی کمک کنم؟ حالا نه پشت جبهه‌ای هست که بشود رفت و برای رزمنده‌ها امکانات بسته‌بندی کرد، نه مرکز اعزامی هست که بشود رفت و اسم نوشت، نه صندوق‌های کمک به جبهه‌ای هست که بشود تویش پول انداخت و نه هیچ راه دیگری که بشود به واسطه‌اش احساس سهیم بودن در جنگ پیدا کنیم. همه این‌ها در حالی است که جنگ از هر زمان دیگری نزدیک‌تر به ماست. خط مقدمش سعادت‌آباد تهران است، فرودگاه تبریز است، اتوبان قم تهران است، جایی در رباط‌کریم است، پایگاه نوژه همدان است و منطقه‌هایی آشنا و شبیه این. من این روزها را با نگرانی ناکارآمدی طی کردم. نگرانی از این‌که نکند در حساس‌ترین روزهای زندگی خودم و حیات ایران، من بی‌خاصیت‌ترین کارهای عمرم را بکنم. نگران از این‌که بعدها برگردم و این روزها را مرور کنم و احساس کنم چقدر پرت از ماجرا بوده‌ام و چقدر کودکانه این روزهای مهم را طی کرده‌ام. من هر روز خبرهای جنگ را دنبال می‌کنم، الجزیره را تماشا می‌کنم، چند کانال‌ خبری ایرانی و خارجی را پیگیری می‌کنم و حالا از دل همه این‌ها یک چیزی برای معلوم شده، یک چیزی که خبر نیست و گزارش صریح هیچ کدام از خبرگزاری‌ها نیست. حالا تقریبا فهمیده‌ام باید حواسم جمع باشد روی حفظ روال عادی زندگی‌ام. این برای من خود خود جنگیدن در خط مقدم است. این را شاید از تلاش‌های خبری اسرائیل فهمیده‌ام. تلاش‌هایی که هدفش خرابی خانه‌ها نیست، خرابی ذهن ما است. حالا می‌دانم تماشا کردن فیلم با بچه‌هایم، بیرون رفتن و بستنی خوردن، مهمانی دادن و دور هم جمع شدن، خریدهای روزانه را انجام دادن، سر کار رفتن و مثل همیشه برگشتن، شوخی کردن و سر به سر گذاشتن، سفره پهن کردن و دور هم غذا خوردن، پارک رفتن و قدم زدن و حفظ همه کارهایی که قبل از این روتین زندگی ما بوده، جهادی است که من باید انجام بدهم. زندگی را روی روال خودش نگه داشتن یعنی، «خبری نیست، ما قوی‌تر از این انفجارهاییم»، یعنی «آخرش ما پیروزیم»، یعنی «به نیروهای نظامی خودمان اعتماد داریم» یعنی «من به سهم خودم اوضاع روانی جامعه را به هم نمی‌ریزم» یعنی «زخمی جنگ روانی دشمن نیستم» یعنی «جنگ احوال اقتصادی و فرهنگی ما را به هم نریخته» یعنی «آن گوشه از دنیا که نگه‌داری‌اش وظیفه من است، امن است» یعنی «همه قوای کشور توجه‌اش به دشمن باشد، ما توی کوچه‌ها و خیابان‌های شهر، ایران را مثل قبل نگه می‌داریم» یعنی «بچه‌ها این روزها تمام می‌شود، شما بروید درس‌تان را بخوانید برای روزهای آینده ایران، این روزهایش را ما جلو می‌بریم» یعنی «حتی اگر جنگ توی شهرهای ما باشد،‌ ما جنگ‌زده نیستیم» یعنی «نترسیدیم، چون ترس برادر مرگ است» یعنی «ما زنده‌ایم». من فکر می‌کنم نگه داشتن زندگی روی چرخ عادی‌اش، هم به نیروهای نظامی قدرت و پشت‌گرمی بیشتری می‌دهد هم دشمن به داخل نفوذ کرده را ناامید می‌کند. من این روزها برای خودم یک دستورالعمل عملیاتی مهم دارم: «برای رزمنده بودن باید عادی زندگی کنم.» . «محمدرضا جوان آراسته» zil.ink/mrarasteh

دقیقا نیت منم همینه وگرنه که غمگین بودن خیلی راحت تر از خوشحال بودنه قبول دارید ؟ 😬

فردا ان شاالله تولید کالباس و ژامبون داریم