هدایت شده از حاد ✊🏻 ننهقاسم
گفتم: "خانم، این دو انگشتی علامت پیروزی ما نیست. حرف v یکی از حروف انگلیسی است: حرف اول کلمهی ویکتوری. ویکتوری یعنی پیروزی. مال آمریکاییهاست. علامت پیروزی ما ایرانیها، مشت گره کرده است."
📚 از کتاب لحظههای انقلاب
پ.ن:
من به فدای دستان گره کردهی شما به هنگام شهادت...
مظلوم مقتدر... آقای شهید ما 💔
از امشب، نشانه پیروزی ما درخیابان،
مشت های گره کرده باید باشد. 💫
پیرزن که چروکهای دست و صورتش گواه میدادند سنی ازش گذشته و عمرشو تو این راه گذرونده، توی مشتش محکم چادرش رو گرفته بود، انگار که داره مهمترین کار دنیا رو انجام میده؛ جلوی چاله وایستاده بود و به هرکس که میخواست نزدیک شه میگفت « مراقب باشید اینجا چالهست، حواستون باشه »
جمعیتِ همه کسایی که برای راهپیمایی روز قدس اومده بودن ازش گذشتن و رفتن و اونهنوز اونجا بود تا مبادا کسی ناخواسته تویِ چاله بیفته، آره اون داشت مهمترین کار دنیا رو انجام میداد، اون داشت برایِ همه کسایی که اونجا بودن مادری میکرد..
#روایت
باقالی و لبوی داغ را روبهرویمان گرفت و با تشکری ظرف را مقابل خودم گذاشتم، رو به آقایِ باقالی فروش کردم و گفتم « راستش ما دلمون باقالی نمیخواست فقط چون پرچم ایران و عکس آقارو زدید ازتون خریدیم، دستتون درد نکنه »
مرد، انگار که دوباره داغش تازه شده باشد مکثی کرد و بعد با بغض شروع کرد به حرف زدن « من سه تا بچه دارم، هرازگاهی پول مدرسشون رو هم حتی نمیتونم بدم، اما زیر همین پرچم بزرگ شدم..
شغلِ دیگهایم ندارم همینجا فقط رویِ چرخ باقالی میفروشم
همشونو دوست داشتم؛ حاج قاسم، اقای رئیسی، ولی رهبرمون یچیز دیگه بود این رهبر جدیدم خیلی دوست دارم.
باور کن پنج نفریم تو خونه هر روز که از خواب بیدار میشم فقط از ته دل دعا میکنیم اسرائیل نابود شه و از رویِ زمین محو شه، امیدوارم اقا سید مجتبی مختار زمانه شه، به اینا رحم نکنه همشونو نابود کنه اینا باید از رویِ زمین محو شن و بعدم به دست همین رهبر پرچم انقلاب به امام زمان برسه »
بله آقایِ باقالی فروش ماهم امیدواریم، خیلی امیدوار..
- ۱۴۰۴.۱۲.۲۳ 📚
#روایت
امسال راهیان نور نتونستم برم، ولی حالا گوشه گوشهی شهرم راهیان نوریه برای خودش..
بچهها جایی رو میشناسید که بند عینک قشنگ داشته باشه؟ مثلا از اون طرح چفیهها
https://abzarek.ir/service-p/msg/2679794
- دکوپاژ 🇮🇷 ۫ ִ 𓈒
- صالح بعد صالح✨️ طراح: ثنا محمدپور
گوشه گوشهی این سرزمین لالهزاره...
طراح: ثنا محمدپور
هدایت شده از عجم علوی | مهدی مولایی
ما همانیم هنوز. یکی از آن ۳۶ میلیون ایرانی در روز اشغال خرمشهر. که بقول رجائی یک قرص نان را سیوشش میلیوننفری میخوریم ولی زیر ذلت نمیرویم. و نرفتیم. ما همانیم هنوز. ما یکی از آن سه سرباز ایرانی بر پل آهنی جلفاییم که تا نفس آخر در برابر ارتش سرخ شوروی ایستادیم تا خاک ندهیم. ما آن پیرزن روستایی در برابر چشمان ستارخانیم که مشتمشت خاک خوردیم و گفتیم خیالت راحت سردار، ما خاک به دشمن نمیدهیم. ما دلیران تنگستانیم هنوز، درمیان نخلهای بلند جنوب؛ سینه داده به گلولههای سربی انگلیسی. ما فهمیدهی نوجوانیم زیر شنیهای تانک بعثی. ما چمران و وصالی در پسکوچههای پاوه در برابر خاکخواهی تجزیهطلبان. ما همانیم هنوز. بگو ما را بخوانند. ما را مرور کنند. بگو تهدیدهایشان را به دریا بریزند. که اگر ذرهای از خاک مطهر خارک به پوتین سربازهایشان چسبیده باشد، به خون خود آن را میشوییم و خارک را گورستان بزرگ دلتافورسهای آمریکایی میکنیم. به خارک خوشآمدید. جمعیت ۹۱میلیون نفر!
«مهدی مولایی»
https://eitaa.com/m_molaie110
مقاومتی که در برابر خوابیدن دارم خیلی جالبه، تازه هربارم صبح بیدارم میکنن، بلند میشم اشکامو پاک میکنم و به دیر خوابیدن لعنت میفرستم