دوستان هنوز هم دنبال خانواده و رفقای شهدا هستیما اطلاع بدید لطفا✨

رفیقش نشسته بود بالاسر مزارش، گریه میکرد و مکالمه‌ یه روز قبل از شهادت شهید و خودش رو تعریف می‌کرد. « بهش گیر دادم گفتم انگشترتو قرض بده بهم، می‌گفت نه و مخالف می‌کرد، بهش گفتم سرتق بازی درنیار بده دیگه گفت نه ، من اگه شهید شم قراره از رو انگشترم بشناسنم.. » [شهید سپهر محمدی❤️‍🩹] #چهارده‌دلاورزنجانی #رفیق_شهید . AFVAGMEDIA .

مداح می‌گفت « پرچمِ حرم امام رضا که بخاطر تولدشون اومده بود زنجان رو برده بودن جای دیگه اما بخاطر این حادثه‌ی شهادت دوباره برگشته زنجان» قبل دفن کردن شهدا پرچم حرم امام رضا رو اوردن براشون. خاکم نکنید دلم فقط آقامو می‌خواد، امام رضا قول داده میاد..

ما حتی سر مزار عزیزانمون هم با مشت گره کرده، اشک می‌ریزیم!

📌اسامی پدران شهدا برای نماز لیلة الدفن شهید مهدی حسنی فرزند: عیوض علی شهید محمد حسین سودی فرزند: مجید شهید علی رستمخانی فرزند: اسداله شهید سپهر محمدی فرزند: علی شهید سید علی هوائی فرزند: سید هاشم شهید یونس مصطفوی فرزند: محمود شهیدسید طاها بهشتی نژاد فرزند: سید سعید شهید سید محمد بهشتی نژاد فرزند: سید سعید شهید حسین زارعی فرزند: حسن ‌شهید سید ابراهیم نبوی فرزند: سید علی شهید تقی حاتمی فرزند: حسن شهید ناصر جمال خانی فرزند: محمدولی شهید ناصر بیات فرزند: عیوضعلی شهید محمد مهدی قرجه لو فرزند: محمد حنفیه

دوستان اگر براتون مقدوره بخونید حتما

دست رو خاکا می‌کشید و با گریه می‌گفت « نامرد، سه روزه دارم برات گریه میکنم یه نیای به خوابم یه نگی جام خوبه، حالم خوبه.. من دلم برات تنگ شده کاش توام دلت برام تنگ شه منو ببری پیش خودت »

اصلا رفیقی که اینطوری نباشه به چه دردی می‌خوره؟ رفیق اونیه که بعد زیر خاک رفتنت بیاد بالاسرت روضه و مداحی بخونه:)

اینجا گلزار شهدایِ زنجانه! ساعت حدود دوی بامداده و رفت آمد هست و صدای مداحی از دور به گوش میرسه. فضایی که من و همشهری‌هام سال‌ها آرزوشو داشتیم و هرجا رفتیم مطالبه کردیم که این چه وضع گلزار شهداعه؟ چون قبل این ماجراها ما حتی روزها هم گاها نمی‌تونستیم بریم گلزار چون متاسفانه شده بود پاتوق یه عده معتاد و کسانی از این قبیل.. اما حالا صبح تا شب اینجا رونق داره:) مردم میرن، میان و پر از شور شوقه، این یکی از هزاران برکتیِ که بعد از شهادت این شهدای تخریب‌چی برامون به‌وجود اومده، الحق که بعضی از خون‌ها عجیب بیدارگرن..

چندتا پسر نوجوون جلو اومدن و یه قاب عکس گذاشتن بین مزار شهید سپهر محمدی و مهدی حسنی، جلوتر رفتم عکس دوتاییشون باهم بود، تا اخرشم همو تنها نذاشتن..

همه تو شورِ مراسم و سینه‌زنی بودن اما اون محو چیزِ دیگه‌ای بود؛ داشت زیرلب با عکسش حرف میزد، دلش تنگ میشد عکسو بغل میکرد و دست می‌کشید روش و برا جاموندگی خودش حسرت می‌خورد..