#زیرِ_خیمه روایتِ نهم، تحیر؛ روزِ نهم محرم الحرام . هر چشم داستان خودش را دارد. هر چشم آدمی را، قصه‌ای را، فکری را، تعریف می‌کند... احساسی را شرح می‌دهد... چشم زنی را می‌بینم آرزو دارد؛ عشق دارد، دلتنگی دارد، غم دارد. ساحل پیش از نمایان کردن موجش، بویِ آب را به مشامش رسانده است... سوار قد خیلی بلندی دارد. مهارت اسب سواری و شمشیر زنی‌اش، لشگر را چون طفلی ترسیده، آشفته و نگران کرده است... هیچ چیز ترسناک‌تر از این نیست که علی یک‌بار دیگر خودش را تربیت کرده، رزم آموخته و به‌میدان فرستاده است... پسرِ علی چیزهای زیادی از او به ارث برده است... مخصوصا چشم‌هایش را و امان از آن چشم‌ها چشم‌های شرمنده و متحیر علی پشت در... و چشم‌های شرمنده و متحیر عباس آن لحظه‌ای که مشک پاره شد... « فوقف العباس متحیرا » [ @sarallah_zanjan_kh ]

زیر آفتاب نشستم، گرمه و باد که می‌وزه جون می‌گیرم اما هربار باد میاد دلم خیلی می‌سوزه مگه چی می‌شد اون روز یکم می‌وزیدی اخه:)؟ بارون نبارید آسمون، بادی بهت نزد خورشید مراعاتت نکرد؛ سوخته تنت چقدر...

#زیرِ_خیمه روایتِ دهم، مُهر پایان؛ روزِ دهم محرم الحرام . خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد... پیامبر امتش را به آراستگی دعوت می‌کند... انگشترهای مردم زینت دست آنهاست... یادگاری است... تبرک هم هست... در سمتی از تاریخ اما کسانی می‌خواهند حق را زیر تخت روان شان دفن کنند و عدالت را با لقمه های کباب بره ببلعند... خدا خاتم پیامبرانش را نشانشان می‌دهد و نقشه‌هایشان را نقش بر آب می‌کند. و آنگاه آنها اسب‌هایشان را زین می‌کنند که بر نماز بتازند و روزه را به اسیری بگیرند و زکات را تا شام کتک بزنند... اما او حسین است خاتم عشق و تتمه تمام خوبی‌های هستی... او همه چیزش را فدا می‌کند حتی انگشتری از او نمی‌ماند و با آن انگشت و انگشتری‌اش مُهر می‌زند روی تاریخ حالا جهان به دو قسمت است برای ابد. یا با حسین یا با یزید. [ @sarallah_zanjan_kh ]