صبح رفتم ولیمه حج یکی از رفقا که همین سفره صبحانه ی ساده و باصفا بود. از اون جا هم با همسایه مون رفتیم دکتر و آزمایشگاه‌. اون روز که گفتم همسایه مون کسالت داره خیلیا که می شناختنش نگران شده بودند. الحمدلله کسالتش از نوع حمل پرخطر موجودی زنده است! که دعا کنید به سلامتی و راحتی از این کسالت عبور کنه! بعد هم رسیدم خونه هول هولی ناهار درست کردم برا بچه ها. خلاصه ش این که تا الان نتونستم فرشته‌ی روز رو استخراج کنم و بنویسم🥲 الان می‌شینم پاش. خداکنه زود پیدا بشه. ✍🏻دیمزن دنیای یک مادر زائر نویسنده https://eitaa.com/dimzan https://ble.ir/dimzan

خانوم فرشته چی شد؟🤔

هیچی ناهار خوردم با پسرها این کتیبه های سرتاسری رو زدیم. چون به زودی روضه داریم‌. جارو کشیدم. کلاس تابستونی پسرک رو ثبت نام کردیم.... الان نشستم. و خبر خوب اینکه... خوابم می یاد🥲😐 ✍🏻دیمزن دنیای یک مادر زائر نویسنده https://eitaa.com/dimzan https://ble.ir/dimzan

من راجعیل‌م. فرشته‌ی برگرداننده. به دستور خداوند، از دست رفته‌ها را برمی‌گردانم. فرقی نمی‌کند دانه‌ای باشد که از دهان مرغی افتاده و پیدایش نمی‌کند یا مادیانی که برای جفتش ناز کرده و بعدش که رفته، پشیمان شده. از ابتدای تاریخ همه جا بوده‌ام و هر کاری کرده‌ام. یونس را از دهان نهنگ برگردانده‌ام. یوسف را از زندان، اسماعیل را از زیر تیغ و محمد را به شهر مکه. این روزها ماموریتم توی ایران است. خنده را به لب بچه‌های شهید برمی‌گردانم. پسردخترهای به رهبر فحش داده را به دامان انقلاب و شعارهای بلند و آرمانی را به دهان مردم. چقدر کیف می‌دهد شنیدن صدای الله اکبر و هیهات من الذله از حنجره مردم. آن هم بعد از سالها. فرشته احصائیل که مسئول شمردن و ارزیابی آدم هاست، همیشه می‌گوید: «روی کره زمین فقط همین ایرانی‌ها هستند که کله‌شان بوی قرمه سبزی می‌دهد و جلوی هر ننه قمری دم تکان نمی‌دهند.» راست می‌گوید. روزهای اول جنگ که کنار تجمعات میز ثبت نام جانفدایان گذاشته بودند می‌دیدم که با چه ذوقی صف می‌کشند. بین شان هر جور آدمی هم بود. زن، مرد، باحجاب، بی‌حجاب و حتی نوجوان هایی که فقط پشت لبشان سبز شده بود. من خودم حال و هوای دهه شصت را به میادین برگردانده بودم. همان روزهایی که نوجوان ها برای رفتن به جبهه داوطلب می‌شدند و پسرک سیزده ساله‌ای در خیابان پاستور جلوی رئیس جمهور مملکت را گرفته بود که «بگویید به من هم اجازه بدهند بروم جبهه » و وقتی شنیده بود خب باید بزرگتر شوی به هق هق افتاده بود که: «پس بگویید دیگر روضه حضرت قاسم نخوانند.» و این طوری از کسی که بعدا خودش رهبر شهید شد اجازه جبهه گرفت. قاسم هم برای رفتن به میدان به ترفندهایی متوسل شد و بالاخره از رهبر شهیدش اجازه گرفت. رفتند و برایش زره آوردند. به تنش زار می‌زد. من خودم زیرگوشش گفتم زره را برگرداند. بیشتر دست و پا گیر بود. با لباس تنش به میدان زد. برق چشمهایش را که از زمان شهادت پدرش گم کرده بود، بهش برگرداندم. رزم جگرداری کرد. گونه‌های بدون ریشش گل انداخته بود و عرق از سر و صورتش می‌چکید. لحظه‌ای که به خاک افتاد عمو به سرعت به سمت دشمن حمله ور شد. اما قبلش کسی آمد و قاسم را در آغوش گرفت و چشم هایش را بوسید. پسری را به پدرش برگرداندم. ماموریتم تمام شد. #روزنوشت‌های‌فرشتگان #پیچائیل‌و‌رفقا #این‌قسمت‌راجعیل ✍🏻دیمزن دنیای یک مادر زائر نویسنده https://eitaa.com/dimzan https://ble.ir/dimzan

امشب دسته مون سه جا ایستاد یکی کنار کلانتری مون که شب دوم جنگ زدنش و سه تا شهید داده ولی تعطیل نشده و از اون موقع توی کانکسند و کار مردم رو راه می اندازند. نزدیک همون جا خونه ی یه شهیدی بود که اسم خیابون مونه و هرسال خانواده ش از دسته پذیرایی می کردند. ولی امسال خونه شون آسیب دیده بود از انفجار و قابل سکونت نبود. فاتحه ها رو بدون پذیرایی فرستادیم!😃 #کاروان‌راهیان‌نور‌محله ✍🏻دیمزن دنیای یک مادر زائر نویسنده https://eitaa.com/dimzan https://ble.ir/dimzan

خانواده ی این شهید ولی ازمون پذیرایی کردند. از خواهرش خواستم یه کوچولو از داداشش برام بگه: چهارده سالش بود. شناسنامه شو دستکاری کرد بره جبهه. مامانش رو به زور راضی کرد. چون باباش و سه تا برادراش تو جبهه بودند. یک سال و نیم جنگید و سال ۶۵ تو عملیات کربلای پنج شهید شد. هیچ چی از پیکرش برنگشت. مامان و باباش سی سال چشم انتظار موندند.😔 #کاروان‌راهیان‌نور‌محله ✍🏻دیمزن دنیای یک مادر زائر نویسنده https://eitaa.com/dimzan https://ble.ir/dimzan

. ا┄┅═❁﷽❁═┅┄ا ای کاش به دنیا نیامده بودم!😢 #آیه_نوش @ayenooshgah

. ا┄┅═❁﷽❁═┅┄ا انسان در قیامت میبیند که گاهی میشد با یک کار کوچک، یک پاداش بزرگ را اینجا به دست بیاورد؛ یک حرکت کوچک در دنیا میتوانست اینجا آثار ماندگار عظیمِ پُرسود و پُرمنفعتی داشته باشد، و این کار را نکرده؛ انسان حسرت میخورد. [یا] در دنیا میتوانست با یک پرهیز، با اجتناب از یک حرکت، اجتناب از یک حرف و از یک فعل عذاب دردناکی را از خودش دور کند؛ نکرد، همّت نکرد. تصمیم بگیریم درست کار کنیم، تصمیم بگیریم درست عمل کنیم، درست حرف بزنیم، درست برنامه بریزیم؛ تصمیم بگیریم؛ روز حسرت، روز سختی است. و این کارها، این تصمیم‌گیری‌ها در جوانی ممکن است؛ آسان‌تر از دوران عمر بنده و زندگی امثال بنده است. ما نمونه‌های آن حسرت عظیم را در دنیا گاهی می‌بینیم؛ یک چیزی از دست ما میرود، فُوت میشود، حسرت میخوریم که چرا این‌ جوری کردیم، چرا این ‌جوری نکردیم؛ البتّه این در مقابل آن حسرت قیامت خیلی کوچک‌تر است، هزاران هزار بار کوچک‌تر از آن حسرت است، لکن در عین حال حسرت است. بیانات در دیدار جمعی از دانشجویان؛ ۱۴۰۱/۲/۲۶ #آیه_نوش #سخن_بزرگان_طورش .