دیمزن
📘«خط مقدم»؛ روایتی نفسگیر و مستند از تولد یگان موشکی ایران، از دلِ تلاشها، خطرها و ایمان مردی که ا
#ارسالیشما
از التماس تا اقتدار
کتاب که تمام شد، انگار دلم لابه لای کلماتش جا ماند.
چند روزی با «خط مقدم» خودم را مهمان خاطرات حسن طهرانی مقدم و همکارانش کرده بودم.
پاییز ۶۳ همراهشان به سوریه رفتم برای شرکت در دورهی آموزشی راهاندازی و پرتاب موشک.
همزمان در ایران پا به پای امیر حاجی زاده و گروه موشکی تازه تاسیس «حدید» دوندگی کردم برای پیدا کردن پادگان و سولهی مناسب برای انتقال و نگهداری از موشکهای اسکادبی که قرار بود با کلی دنگ و فنگ از لیبی وارد شود.
با پرتاب اولین موشک از خاک ایران بعد از هزار سختی و دردسر و فرودش بر سر عراق، ذوق زده شدم؛
و هربار که افسران لیبیاییِ سرجهازی موشکها، برای همکاری با ایرانیها و عملیات مجدد پرتاب، بهانهای میگرفتند و ادایی تازه برای حسن آقا و تیمش درمیآوردند، عصبی میشدم.
زمان آماده سازی موشکها و نگهبانی از موضع پرتاب در دل کوه، همراه طهرانی مقدم، حاجی زاده، نواب، سید مهدی، حیدری جوار، احمد و بقیه، سرمای استخوان سوز کرمانشاه را تحمل کردم.
با چشمهای غلامرضا جعفری راکتهای رها شده از هواپیماهای عراقی را بر سر پادگان منتظری دیدم؛ بعد هم پا به پایش مات و مبهوت با قدمهای سست و بی جان، طول و عرض پادگان را دویدم تا رفقایش را پیدا کند. رفقایی که حالا نه دست داشتند و نه پا. هرکدام قطعه قطعه گوشهای افتاده بودند.
ماجرای ۱۷ ۱۸ روزی که حسن آقا و تیمش، خرابکاری لیبیاییها را در سکو و موشک رفع و رجوع میکردند، در چنددقیقه خواندم و حرص خوردم.
تمام مدتی که آنها در به در دنبال کلیدهای حساس دزدیده شده میگشتند و قطعههای به عمد شکسته شده را با هزار زحمت میساختند، در دلم روح تمام خائنان و دشمنان ایران را مورد عنایت قرار دادم.
هرچند که آخر، با شکستن طلسم پرتاب موشک به دست ایرانیها و اوج گرفتن ققنوس وارش، روحم شاد شد و همراه تمام نیروهای حاضر در موضع پرتاب، بغضم شکست و از اعماق قلبم خدا را شکر کردم.
کتاب که تمام شد، حس عجیبی داشتم؛ به حسن طهرانی مقدم و نیروهایش ارادت پیدا کرده بودم و به همه کسانی که ماهها و سالها تلاش کردند و دویدند تا امروز بتوانیم برای دفاع از خودمان انواع و اقسام موشکها را بسازیم؛ سلاحی که سال ۶۳ با هزار ترفند و خواهش، چندتایش را از لیبی گرفته بودیم و هربار برای استفاده از آنها باید منت افسران چاق و لاغرش را میکشیدیم بلکه با پرتابش چندروزی عراق را سرجایش بنشانیم.
نویسنده «خط مقدم» در کتاب دیگرش نوشته «معرفت، محبت میآورد.» و من این جمله را با گوشت و پوستم درک کردم؛ وقتی که بعد از خواندن و مرور دوسال از زندگی شهید طهرانی مقدم و نیروهایش، ارادت و محبتی در دلم حس کردم که قبلاً کمرنگ بود.
خواندن دربارهی تلاشهای همراه با توکل و توسل کسانی که در دل سختیها، بی وقفه به دنبال راه نجاتی برای وطن و هموطن هستند، دلم را به آینده گرم کرد و بیش از پیش به وجود عمارها و مختارهای این خاک افتخار کردم.
✍حدیث زارعی
#معرفی_کتاب
#خط_مقدم
کتاب خط مقدم، نویسنده: فائضه غفار حدادی
عه انگار من و آقا سیدمجید باهم توجهمون به رویداد رنگ و رجز جلب شده بوده 😊😉
پیام داده سیدمجید.😊😉
هدایت شده از خبرگزاری تسنیم
پیام سردار موسوی به رویداد "رنگ و رجز" و نقش آفرینی هنرمندان
سرتیپ پاسدار سید مجید موسوی:
🔹مطلع شدم جمعی از جوانان هنرمند حوزه گرافیک در رویدادی با نام «رنگ و رجز» مرتبط با هفته هوافضای سپاه در باغ کتاب شهر تهران مشغول هنرنمایی میباشند.
🔹هنر همواره سلاحی منحصر به فرد برای مقابله با نیرنگهای دشمن و به تصویر کشیدن حقارت و پستی او در دست ایرانیان بوده است.
🔹هنر متعهد در شرایط کنونی کشور، مصداق سلاحی اثرگذار است که میبایست با تمام توان از ظرفیت عظیم آن برای مقابله با جنگ رسانهای و شناختی دشمن بهره برد.
🔹اقدامات ارزشمند هنرمندان در هفته هوافضای سپاه، مصداق دقیق کلام امام شهید امت است که فرمودند «فریاد انتقام مردم سوخت حقیقی موشکهاست».
🔹عزیزان من، از صمیم قلب از ابراز محبت شما در خلق آثار بدیع و هنرمندانه تشکر و قدردانی نموده و امیدوارم خداوند سبحان اجرتان را در این عرصه، به احسن وجه تفضل فرماید. إن شاء الله
🔹ما جانفدایان ایران اسلامی در نیروی هوافضای سپاه، اقتدار و توفیق خود در میدان نبرد را پس از لطف خداوند متعال و ائمه معصومین علیهم السلام، مرهون حمایتها و دعای خیر مردم مبعوث شده ایران میدانیم و اطمینان میدهیم در تحقق اوامر فرمانده معظم کل قوا امام خامنهای عزیز، دشمن آمریکایی – صهیونی را با پاسخهای فوری، اثرگذار و بدون هیچ محدودیت، غافلگیر خواهیم نمود.
📝«وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ»
@TasnimNews
4.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ولی به نظرم شب شهادت حضرت فاطمه وقت آوردن شهید گمنام نیست😭
بعضی از این شهیدا به خاطر مادر بی مزارشان از خدا خواسته بودند گمنام بمونند و مزاری نداشته باشند.
نکنه امشب از حضرت زهرا خجالت بکشند که قراره قبر دار بشند؟😔
#شهیدگمنام
#مهمانامشبمیدان
✍🏻دیمزن
دنیای یک مادر زائر نویسنده
https://eitaa.com/dimzan
https://ble.ir/dimzan
راستی من عقیده دارم تو قبل از این که شهید شوی، دختر شهید بوده ای!
آخر چرا باید زنی که کودک سه ساله دارد، بمیرد؟
اگر آن فشار روحی و جسمی شدید ناشی از تحریم اقتصادی و اجتماعی بر مادرت وارد نمی شد خدیجه زنده بود و تنهاییِ تو این طوری شبیه خار توی چشم من فرو نمی رفت.
فضه و اسما هرچقدر هم که کمک حالت باشند، جای خواهر و مادر آدم را که نمی گیرند.
مگر تو چند سالت بود عزیز دلم؟
یک مادر جوان که بچه های پشت سر هم دارد، در مشکلات و مریضی ها به خانه مادرش پناه می برد. یا مادر مثل فرشته نجاتی خودش را می رساند.
اگر خدیجه بود شاید همه چیز متفاوت پیش می رفت. اگر زورش به اصحاب سقیفه نمی رسید که شاید می رسید، این مدت یکی از بچه ها را بغل می کرد و باهم در خانه انصار و مهاجرین می رفتید.
آن طور غریبانه و بی کسانه طلب حق تان را نمی کردید، اگر خدیجه بود شاید نمی گذاشت کسی در خانه شما آتش بیاورد و مجروحتان کند. اگر هم زورش نمی رسید حتما کنارتان می ماند و بچه ها را تیمار می کرد. و شما را که هم بچه ای سقط کرده بودید و هم مجروح شده بودید.
من امشب عزیز دلم به مادرت فکر می کنم که لابد حتی بعد از شهادتش هم دلش برای دخترش می تپیده و غصه تنهایی اش را می خورده.
حتی دوست دارم این طور فکر کنم که امشب تا صبح سر بالینت می نشیند و نوازشت می کند و زیر گوشت می گوید:
غصه نخور عزیزکم...
همین فردا از این همه درد و غصه راحت می شوی و می آیی پیش من و پدرت.
ولی گریه ام می گیرد و دوست ندارم تصور کنم که تو حضورش را حس کرده باشی و توی دلت بهش بگویی:
همه می گویند تو خیلی مادری بلد بودی. کاش بودی که من راحت تر بچه ها را ترک می کردم...
قربان قطره ی اشک گوشه ی چشمت بشوم که می دانستی چقدر سخت است مادر آدم توی کودکی شهید بشود.
#فرزندشهید
#مادرهرکاریبکندبچههایادمیگیرند
#مثلاشهیدشود
✍🏻دیمزن
دنیای یک مادر زائر نویسنده
https://eitaa.com/dimzan
https://ble.ir/dimzan
.
ا┄┅═❁﷽❁═┅┄ا
چیزهایی را بر زبان جاری میکنند؛ اما آن را قبول ندارند:
حقوق بشر
آزادی زنان
و ..
#آیه_نوش
@ayenooshgah
.
.
ا┄┅═❁﷽❁═┅┄ا
امریکا با این حمله [به عراق]، دخالت و حضور خشن و زورمدارانهی خود در کشورها و در مسائل جهانی را به صورت یک قاعده و رویّه درمیآورد. به چه دلیل؟ با چه مجوزی؟
شما مگر چه کاره هستید؟! مگر امریکا ژاندارم جهان است؟! من دو سال قبل از این گفتم، آن چیزی که تهِ دلِ قدرتمداران امریکایی است و گاهی هم بر زبان جاری میکنند، این است که همهی دنیا یک امپراتوری بزرگ است؛ امپراتور آن هم امریکاست! ارادهی ملتها، حق انتخاب ملتها و آزادی ملتها، از نظر آنها افسانه و بیارزش است! حقوق بشر را بر زبان جاری میکنند؛ اما در دل آن را قبول ندارند: «یقولون بأفواههم مالیس فی قلوبهم».
امریکا با چه مجوّزی به خود حق میدهد که نسبت به مسألهی عراق یا رژیم عراق یا ملت عراق تصمیم بگیرد؛ آن هم تصمیمی خونین که به معنای دخالت نظامی است؟! برای چه؟ برای اینکه حضور خود را در خلیجفارس تأمین کند؛ برای اینکه سلاحهای جدیداً ساخته شدهی خود را بر روی مردم بیگناه عراق آزمایش کند! عجب دنیایی است! عجب فرهنگ جنایتکارانه و زورمدارانهای است! سلاحها باید آزمایش شوند! سلاحهای جدید باید یک جا عمل کنند، تا اینها عملکردش را ببینند! این بشود یکی از موجبات حملهی نظامی به یک ملت و یک کشور!
بیانات در دیدار مردم استان هرمزگان؛ ۱۳۷۶/۱۱/۲۸
#آیه_نوش
#سخن_بزرگان_طورش.