دربارۀ آخرت هم همینطوره یعنی چون کمتر ذکر آخرت رو کردیم کمتر دل به اون دادیم😩 البته این وضعیت آدم های معمولیه!

《اما آدم های خوب اینطورین که آخرت براشون نقده》 (نهج البلاغه/خطبه 193 )

خوب ها باطن دنیا و خباثت بدی ها رو می بینن اونها مثل کسی که مواد متعفن را می بینن به دنیا بی میل هستن🤌🏻

خیال پردازی بلایی سر آدم اورده که دنیا به او می چسبه از بس فکرش رو کرده از بس به خودش تلقین کرده🤭🤕

ذکر دنیا و غفلت از آخرت، آدم رو خراب میکنه پس ماجرا سر ذکر و غفلته❗️

امام صادق(ع)میفرماید: وقتی چیزی را دوست داری، زیاد به فکرش نباش، چون این کار خردت میکنه🚶🏻‍♀ (کافی/۵۴۹/۶)

دنیا با نقد بودنش آدم را خراب نمیکنه بلکه این فکر و ذکر دنیاست که آدم را خراب میکنه!🙆🏻‍♀🧐

پس چطوری انتظار داری، آخرتی که نسیه هست بدون فکر و ذکرش، تو را آباد کنه⁉️

انسان معمولا اینجوریه که وقتی یه چیزی رو نداشته باشه خیلی بیشتر میخوادش😢

بعضی وقتا تا اونجا پیش میره که به چیز دیگه ای غیر از اون، فک نمیکنه پس کم کم عقده ای میشه😞😰

امام حسن مجتبی(ع)میفرماید: اگه چیزی از دنیا رو خواستی و به اون نرسیدی اینجور در نظر بگیر که انگار اصلا این خواسته به ذهنت نرسیده یعنی مسئله رو توی ذهنت حل کن 🧠👤 (کشف الغمه/۵۷۲/۱ )