اگر کسی خصوصیتی را در حد کمال داشته باشد به فکرش خطور نمی‌کند که آن را به معرض نمایش بگذارد. «نعلی که صدا می‌کند حتما یک میخ کم دارد.» -آرتور شوپنهاور.

«از اونایی خوشم میاد که وقتی دست میدی، یه کم محکم‌تر دستت رو فشار میدن. انگار بی‌صدا میگن: منم دوست دارم.»

:))

دلم می‌خواست چیزی به آن‌ها بگویم تا بدانند تا چه حد شکسته و خسته هستم، اما کلمات ناتوان‌تر از این حرف‌ها بودند.

اگه بخوام برات مثال بزنم، مثلا من یه دریا دوسِت داشتم و تو هر بار با یه لیوان این دریاعه رو خالیش کردی، الان خشک شده، تمومش کردی، خیالت راحت شد؟

❤️‍🩹

بعضی دوست‌ها مثل جادو هستند. وقتی یه مشکلی باشه، همین تعریف‌کردنش برای اون دوستت می‌تونه اوضاع رو بهتر کنه؛ حتی اگه دوستت ندونه چطوری میتونه حلش کنه. -جیمز نوربری.

(:

تو برام مثل آهنگی هستی که هر وقت بهش گوش میدم حالم خوب میشه؛ مثل میوه‌های خوشمزه‌ی تابستون. مثل شب بیداری از ذوق مسافرت فردا. مثل هیجان اولین قرار با یه آدم مهم... مثل قشنگی لباس‌های رنگی رنگی، مثل یه نوشیدنی خنک وسط گرمای تابستون، مثل یه حس تر و تازه‌ مثل حس رسیدن به هدف؛ مثل چیزی که هیچوقت نداشتم.

🫂

میدونی قوی بودن تنهایی میاره، یعنی همین که بخوای تلاش کنی تا قوی شی باید عادت کنی به تنهایی، گاهی وقت‌ها پیر شدن و نازک شدن موهای سر و چروک شدن دست‌ها و پیشونی واسه سن و سال نیست، واسه اون روزاییه که سعی کردی قوی شی.