واقعا عجیبه تو ایران ممکنه واسه کسایی اشک بریزی که اصلا نمیشناسیشون، فقط انگار غمِ اونا غمِ تو هم هست.

🫂

. هيچ‌كس براى نجات دادنتون نمیاد، مسئوليت اين زندگى ۱۰۰٪ با خودِ شماست. لطفا بر همين اساس برنامه‌ريزى كنيد .

؛❤️‍🩹

وقتی یکی میگه اگه می‌خواست برمی‌گشت، من یاد وقت‌هایی میفتم که می‌خواستم، ولی هیچوقت برنگشتم.

به گمانم ذهنیتی که آدم‌ها از خود برای هم به‌یادگار میگذارند از همه‌چیز بیشتر اهمیت دارد وگرنه همه آمده‌اند که یک روز بروند.

"‏عزیز من باید از جزئیات بگریزی و دور بمانی، چرا که هرچه نزدیک‌تر شوی و با دقت‌تر بنگری، رنج بیشتری می‌کشی."

بفرستید براش.

از یه سنی به بعد دیگه وقت نمی کنید گریه کنید، دقیقا وسط کار، سر کلاس، همون موقع که داری تختت و مرتب میکنی، همونجایی که وسط یه جلسه ی مهمی و داری کارو توضیح میدی یا داری لباس میپوشی بری جایی یه تیکه از وجودت یواشکی درونت گریه می‌کنه و تموم میشه چون ادامه دادن تنها کاریه که میتونی بکنی.

❤️‍🩹

«وقت برای انجام کار اضافه نداشت، شب‌ها برای خودِ غمگینش گریه می‌کرد و روزها برای زندگی‌اش تلاش.»

آدما شاید حرفایی که بهشون زدی رو فراموش کنن، اما حسی که از حرفات تو اون لحظه گرفتنو هیچوقت فراموش نمی‌کنن.