از یه سنی به بعد دیگه وقت نمی کنید گریه کنید، دقیقا وسط کار، سر کلاس، همون موقع که داری تختت و مرتب میکنی، همونجایی که وسط یه جلسه ی مهمی و داری کارو توضیح میدی یا داری لباس میپوشی بری جایی یه تیکه از وجودت یواشکی درونت گریه می‌کنه و تموم میشه چون ادامه دادن تنها کاریه که میتونی بکنی.

❤️‍🩹

«وقت برای انجام کار اضافه نداشت، شب‌ها برای خودِ غمگینش گریه می‌کرد و روزها برای زندگی‌اش تلاش.»

آدما شاید حرفایی که بهشون زدی رو فراموش کنن، اما حسی که از حرفات تو اون لحظه گرفتنو هیچوقت فراموش نمی‌کنن.

❤️‍🩹

آدم کتاب نیست که صفحه ۱۵۳ را نشانه بگذاری و بروی و بعدها که برگردی هنوز روی صفحه ۱۵۳ روی قفسه منتظرت باشد ؛ آدم میرود؛ آدم تغییر میکند.

:)))

وقتی چیزی مکرراً رنجت می‌ده، یعنی باید یه چیزی رو می‌فهمیدی که هنوز نفهمیدی.

‏وقتی داشتین کسی رو تجربه میکردید، خیلی مواظب باشید شاید اون داشت شما رو زندگی میکرد…

‏کبوتر با کبوتر باز با باز، بنده دیگر با کسی نمی‌کنم پرواز.

+قشاع ینی چی؟ -تاحالا کسی توی زندگیت بوده که نه بشه تحملش کرد، نه بشه ازش کند، نه بشه فراموشش کرد، نه بشه واسه همیشه داشتش؟ +آره، چطور؟ -همین یعنی قشاع. دردی که درمان نداره. دردی که آدمو از درمان نا امید میکنه.

((: