آدما شاید حرفایی که بهشون زدی رو فراموش کنن، اما حسی که از حرفات تو اون لحظه گرفتنو هیچوقت فراموش نمیکنن.
آدم کتاب نیست که صفحه ۱۵۳ را نشانه بگذاری و بروی و بعدها که برگردی هنوز روی صفحه ۱۵۳ روی قفسه منتظرت باشد ؛ آدم میرود؛ آدم تغییر میکند.
وقتی چیزی مکرراً رنجت میده، یعنی باید یه چیزی رو میفهمیدی که هنوز نفهمیدی.
وقتی داشتین کسی رو تجربه میکردید،
خیلی مواظب باشید شاید اون داشت شما رو زندگی میکرد…
+قشاع ینی چی؟
-تاحالا کسی توی زندگیت بوده که نه بشه تحملش کرد، نه بشه ازش کند، نه بشه فراموشش کرد، نه بشه واسه همیشه داشتش؟
+آره، چطور؟
-همین یعنی قشاع. دردی که درمان نداره. دردی که آدمو از درمان نا امید میکنه.
خدایا خلاصهاش کنم قربونت برم، ما رو حروم نکن؛ حروم مسیرهای اشتباه، موقعیتهای اشتباه، فکرهای اشتباه و مهمتر از همه آدمهای اشتباه.
هربار که رشد میکنید چیزی را از دست میدهید؛
یک عادت، یک دوستی، یک رابطه و یک نسخه قدیمی از خودتون.
این «از دست دادن» نیست،
این نشانه واقعی از تغییر کردن شماست.
به نظرم جذاب ترین آدما ایناییان که بعد ازینکه باهات بیرون بودن بهت تکست میدن که فقط بگن چقد بهشون خوشگذشته.