درونگرا بودن اینجوریه که هر حرفی میخوای بزنی، حس میکنی لزومی نداره اینو بگی، میخوای از مشکلاتت صحبت کنی، میگی خب مگه اینا میتونن واسم کاری کنن؟! بگم که چی؟! اینجوریه که دیگران فکر میکنن افسردهای، درصورتی که فقط از اضافهگویی خوشت نمیاد.
میگن چشم کسی که ظاهراً زیباست رو دوست داره، عقل کسی که درکش میکنه و میشناستنش رو دوست داره، قلب کسی که امنه و مهربونه رو دوست داره، روح کسی که شبیهشه رو دوست داره.
خواستم بگم با چشم و عقل و قلب و روحم عاشقتم.
راستش را بخواهی قلب من استعداد غریبی در دلتنگی دارد. من نه تنها برای آدمهای رفته زندگیام؛ بلکه حتی میتوانم دلتنگ آن شخصیت درونیام شوم که سالها است صدایش را در قلبم نشنیدهام.
تو قرار نیست یهو فراموشش کنی،
انقدر دلتنگی میکشی و تو خودت مچاله میشی،که بالاخره ی روز صبح از خواب بیدار میشی و میبینی دیگه هیچ حسی بهش نداری.
تو هیچوقت نمیتونی آدمی رو نابود کنی که توی همه چیز زیبایی میبینه؛
حتی درد.
بعضی حرفا رو نه میشه زد، نه میشه خورد؛
میمونه سر دلت میشه دلتنگی، میشه بغض، میشه سکوت، میشه همون وقتا که خودتم نمیدونی چه مرگته.
ماه چه هلال باشه چه کامل اسمش ماهه؛ هیچوقت ماهیت خودشو از دست نمیده.
توام اگه تو برههای از زندگیت هستی که خسته و غمگین و پژمردهای، هنوز هم ماهی، هنوزم میدرخشی.
اینو هرگز فراموش نکن.
این غمها از زیبایی و ارزش تو کم نمیکنه.
بوس همیشه واجبه؛ وسط دعوا چون نمیخوام بحث به فاصله و دلخوری ختم شه، وسط کار و شلوغی جهت در رفتن خستگی و یاداوری حواسم بهت هست، خیلی رندوم و یهویی جهت نشون دادن علاقه، قبل خواب جهت خوب خوابیدن، وقتی بیدار میشی جهت شروع یک روز خوب و با کیفیت، موقع قهر جهت نشون دادن ازت ناراحتم ولی همچنان عاشقتم.