میدونید ، آریس گذشته رو زیاد جدی نمیگیره. گذشته یکبار برای اون اتفاق افتاده و تموم شده. فقط اگه یه جایی اشتباه کرده باشه ( که خیلی ضایع بوده ) اون رو یادش میمونه که دیگه تکرار نکنه. همین. زیاد تو گذشته نمیمونه ( ولی نمیتونه آدم‌های گذشته رو رها کنه )

چی میشه پس چپ سینمون؟

آریس ، تا ابد نمیتونی به این احساسات عجیب و نصفه‌نیمه ادامه بدی. یا تمومش کن یا واضح.

-

فکر نکن منم مثل تو تنهایی رو بلدم.

تو همیشه اون خاکستری هستی که روی قلبم نشسته، با هر تپش، این خاکستر فریاد خاموشی می‌کشه و روحم رو آهسته می‌سوزونه. شب‌ها، سایه‌ات مثل مه غلیظی دور خاطراتم می‌پیچه و می‌مونه، حس دلتنگی مثل خنجری تو سینه‌ام فرو می‌ره، هر لحظه عمیق‌تر، خاطرات خنده‌هات رو زنده می‌کنه، بوی حضورت رو می‌آره تو باد، و نفس کشیدن رو سخت‌تر از همیشه می‌کنه. انگار دنیایِ من بدون تو خالیه.

کاش انقدر در مورد یک موضوع فکر نکنم چون هر بار که در موردش فکر می‌کنم به یکسری نتیجه های‌ جدیدی می‌رسم که هر بار پیچیده تر از قبلن.

تو را خدانگهدار، که می‌روم به سوی سرنوشت.

بهار ما گذشته.