نمیتوانم قولی دهم که ما هرگز از هم دور نمیشویم، زیرا سرنوشت از قول ها چه می فهمد؟ از فردای خورشیدی نامعلوم چه؟ از دلتنگی های شب های بی ستاره چه؟ از فروکش کردن آتش ذوق اولین بار ها چه؟ از پیوندهای عمیق وابستگی چه؟ سرنوشت چیزی نیست که بتوان برایش تصمیم گرفت
از این رو هم قولی نمی دهم.