صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت  . . . #حافظ @dorde_dard

صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت . . . @dorde_dard

دیدین آدم معروف پولدارها همیشه یه نقطه سیاهی تو زندگیشون هست که به قعر زندگی رفتن بعدش ولی پیشرفت کردن؟ من چند ساله تو اون نقطه دارم دست و پا میزنم . . . پ.ن: اینو جایی خوندم، گذاشتم اینجا بلکه لبخندی بر لبان نازنین شما هم بنشینه اول خنده‌م گرفت بعد دیدم چقدر بده که به خاطر این‌که کسی بگه چند سال در سیاهی و نداری دست و پا می‌زنم خنده‌مون بگیره 🤦‍♀ خدایا این قلیل خوشی‌ها رو از ما نگیر به عزت این روز جمعه 🤦‍♀ @dorde_dard

چقدر حال و هوایت، شبیه باران است چقدر خنده‌ی اشکت، طنین طغیان است . . . چقدر رنگ به رخسار ارغوان دادی چقدر نیلی اندیشه‌ات غزل‌خوان است . . . چه کرده‌ای که نگاهت، نگاهدار من است که دردهای مرا دیدن تو درمان است ! همیشه خاطرم از خاطر تو لبریز است شبیه لب‌به‌لبِ چایی است و فنجان است خزان کمر به زمستان برگها بسته بیا که آمدنت آیه‌ی بهاران است . . . #فاطمه_مظفری 402/8/9 @dorde_dard

کفاره‌ی شراب‌خوری‌های بی‌حساب هشیار در میانه‌ی مستان نشستن است . . . #صائب_تبریزی @dorde_dard

الهی شراره‌های ظلم جهان را می‌بلعد و بی‌تفاوتی در نگاه بشر، یخ زده است؛ در این هبوط محبت، راهی به سمت آسمانت بر ما بگشا و ما را به خودت مبتلا کن که سخت به زمین دچاریم. #فاطمه_مظفری #آدینه @dorde_dard

ما را مراد ازین همه «یا رب» وصال توست یارب! مراد «یا ربِ» ما را به ما رسان . . . #خاقانی @dorde_dard

من از لجاجتِ این روزگار می‌ترسم من از دیار بدون بهار، می‌ترسم نگاه خیره‌ی من، سال‌ها به سمت تو بود که از دقایقِِ در انتظار می‌ترسم قرارمان سر هر وقتِ بیقراری بود من از هجوم دل بیقرار می‌ترسم از آن شبی که تو با ریل همسفر شده‌ای من از عبورِ شبِ هر قطار، می‌ترسم تو را به جان سپیدارها قسم که نرو بدون بودنت از شام تار، می‌ترسم طناب می‌شود این شهر دورِ گردنِ من من از لجاجتِ این روزگار، می‌ترسم ... #فاطمه_مظفری @dorde_dard

به گامهای کَسان می‌برم گمان که تویی دلم زِ سینه برون شد ز بَس تَپید بیا ... #سیمین_بهبهانی @dorde_dard

ستاره دیده فروبست و آرمید بیا شراب نور به رگ های شب دوید بیا ز بس به دامن شب اشک انتظارم ریخت گل سپیده شکفت و سحر دمید بیا شهاب ِ یاد تو در آسمان خاطر من پیاپی از همه سو خطّ زر کشید بیا ز بس نشستم و با شب حدیث غم گفتم ز غصّه زنگ من و رنگ شب پرید بیا به وقت مرگم اگر تازه می کنی دیدار بهوش باش که هنگام آن رسید بیا به گام های کسان می برم گمان که تویی دلم ز سینه برون شد ز بس تپید بیا نیامدی که فلک خوشه خوشه پروین داشت کنون که دست سحر دانه دانه چید بیا امیدِ خاطر ِ سیمین ِ دل شکسته تویی مرا مخواه از این بیش ناامید بیا # سیمین_بهبهانی @dorde_dard  

چه خیال‌ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی. . .