آن‌که بی باده کند جان مرا مست کجاست؟! #مولانا @dorde_dard

سلامَُ قولا من رب رحیم . . . #یاسین @dorde_dard

ای عشق جرعه‌های شرابت تمام شد ما را سپرده‌ای به شب رنجِ این خمار . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard

سحر به دست اجابت ستاره خواهم چید . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard

‏متوجه تفاوت فاحش بین "قربونت برم" و "قربونت برم من" هستید دیگه؟!؟! نکته‌ی ظریفی بود🥺 @dorde_dard

من خواب دیده ام که کسی می آید من خواب یک ستارهٔ قرمز دیده ام و پلک چشمم هی می پرد و کفشهایم هی جفت می شوند و کور شوم اگر دروغ بگویم من خواب آن ستارهٔ قرمز را وقتی که خواب نبودم دیده ام کسی می آید کسی می آید کسی دیگر کسی بهتر کسی که مثل هیچ کس نیست ، مثل پدرنیست ، مثل اِنسی نیست ، مثل یحیی نیست ، مثل مادر نیست ، و مثل آن کسیست که باید باشد و قدش از درختهای خانهٔ معمار هم بلندتر است و صورتش از صورت امام زمان هم روشن تر و اسمش آن چنانکه مادر در اول نماز و در آخر نماز صدایش می کند یا قاضی القضات است یا حاجت الحاجات است #فروغ_فرخزاد @dorde_dard

پنهان کنید مستی ناخورده جرعه را فصل شراب و موسم انگورها گذشت فردا نیامدی که مرا وعده‌ی حضور از ماضی و مضارع و دستورها گذشت یک عمر مانده دیده به درهای انتظار تا سایه‌ی خیال تو، از دورها گذشت . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard

نه باغ، نه بستان، نه چمن می‌خواهم نه سرو، نه گل، نه یاسمن می‌خواهم خواهم ز خدای خویش کنجی که در آن من باشم و آن‌کسی که من می‌خواهم...       #ابوسعید_ابوالخیر @dorde_dard

به آفتاب سلامی دوباره خواهم کرد به جویبار که در من جاری بود به ابرها که فکرهای طویلم بودند به رشد دردناک سپیدارهای باغ که با من از فصل‌های خشک گذر می‌کردند به دسته‌های کلاغان که عطر مزرعه‌های شبانه را برای من به هدیه می‌آوردند به مادرم که در آیینه زندگی می‌کرد و شکل پیری من بود می‌آیم، می‌آیم، می‌آیم و آستانه پر از عشق می‌شود و من در آستانه به آنها که دوست می‌دارند و دختری که هنوز آنجا، در آستانۀ پرعشق ایستاده، سلامی دوباره خواهم داد. فروغ_فرخزاد @dorde_dard

بیا رد شو از قلبم، آیینه‌خو! پریزاده! شهزاده! مهتاب رو! تو ای معنی گم شده از جنون! جواب تمام من از جست‌وجو! دلیل تبم! انقباض دلم! سکوتم! دعایم! غمم! های و هو! نمی‌بینی‌ام، نبض آرامشم! نمی‌خوانی‌ام، بغض ترد گلو! چه رسوایی دلبخواهی شده ببین ریختم از سرِ آبرو شدی خواب و بیداری هر شبم شدم برکه‌ی ساکت و ماه‌جو به دور از تو تار و زمستانی‌ام نمی‌پیچد از هیچ گل رنگ‌و‌بو به شوق تو گیجم، سکوتم، تبم نمی‌گنجد احساس در گفت‌و‌گو چگونه بگویم غم خویش را؟! بخوان از نگاهم مرا‌ موبه‌‌مو تو نابی! سرابی! شرابی! بسی! بمان پیش من، سایه‌ی آرزو دو خط موازی و دوریم ما بیا رد شو از قلبم، آیینه‌خو! #لیلا_تبریزیان @dorde_dard