از خون جگر قافیه پرداختمت چون خنجر تیز بر گلو آختمت وقت ثمرت بود که غافل ماندم دیدی که به غارت خزان باختمت؟! #فاطمه_مظفری چالش بداهه @dorde_dard

من خشت به خشت قلعه را ساختمت با اسب مراد، رخ به رخ تاختمت من مات شبیخون وزیرت بودم هر بار که بردمت، تو را باختمت #فاطمه_مظفری چالش بداهه @dorde_dard

سر را به قمار عاشقی باختمت با عهد وقت نکردی و ساختمت لعنت به دل ساده‌ی عاشق‌پیشه با این همه جور، باز نشناختمت #فاطمه_مظفری چالش بداهه @dorde_dard

صبحدم قبله‌ی ما چاک گریبان تو بس . . . #نظیری_نیشابوری @dorde_dard

کوه با نخستین سنگ‌ها آغاز می‌شود و انسان با نخستین درد! #احمد_شاملو پ.ن: و حالا ما چقدررررر انسانیم 😔 @dorde_dard

این هم یک تابلوی مسحورکننده از طبیعت زیبای املش تالاب  زربیجار تقدیم به نگاه نیک‌بین شما ❤️

در پشت پرده‌ها چه به گوش تو خوانده ابر؟ پس کی تمام می‌شود آیا محاق تو؟! #فاطمه_مظفری @dorde_dard

تو ساکت زبان منی در هجوم حرف لبریز از شنیدنم، در گفت‌وگوی تو . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard

کاش پایان پذیرد این دوری، کاش این انتظار سر برود شامِ تعبیرهای هر کابوس، گاهِ اندوه‌های پرتکرار . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard

در نظر هایدگر، شعر ذاتِ هنر است آن‌ هم به واسطه‌ی زبان، در نزد هایدگر زبان و شعر رابطه‌ای تنگاتنگ دارند. زبان انسان را از پنهان بودن نجات می‌دهد. همان کاری که شعر بایستی آنرا به حضور درآورد. در واقع شعر نه تنها گشودگی را نشان می.دهد. بلکه هر لحظه احیاکننده هستی ست. زبان و شعر گویی یک رابطه با آنچه_ هست، می‌باشد. به زبان ساده تر، این شعر است که زبان را در گشودگیِ عالم رها می‌کند. پس شعر و زبان یک نشانه اند. نشانه‌ای خوانده نشده. زبان در معنای اصلی و اساسی، خود شعرسرایی است. ولکن از آن جا که زبان واقعه‌ای است که درآن موجود بماهو موجود بر انسان گشوده می گردد، شاعری در زبان روی می‌دهد و زبان پاسدار سرآغازترین ذاتِ شعرسرایی است. #هایدگر سرآغاز کارهنری @dorde_dard