🥀 رباعی ۱۳۹ چون حاصل آدمی در این شورستان  جز خوردن غصه نیست تا کندن جان  خرم دل آنکه زین جهان زود برفت  واسوده کسی که خود نیامد به جهان رباعی ۱۴۰ رفتم که در این منزل بیداد بدن  در دست نخواهد به جز  از باد بُدن  آن را باید به مرگ من شاد بدن  کز دست اجل تواند آزاد بدن رباعی ۱۴۱ رندی دیدم نشسته بر خنگِ زمین  نه کفر و نه اسلام و نه دنیا و نه دین  نه حق نه حقیقت نه شریعت نه یقین  اندر دو جهان کرا بود زهره ی این رباعی ۱۴۲ قانع به یک استخوان چو کرکس بودن  به ز آن که طفیلِ خوان ناکس بودن  با نان جوینِ خویش حقا که به است  کالوده به  پالوده  ی هر خس بودن رباعی ۱۴۳ قومی متفکرند اندر ره دین  قومی به گمان فتاده در راه یقین  میترسم از آن که بانگ آید روزی  کای بیخبران راه نه آنست و نه این رباعی ۱۴۴ گاویست در آسمان و نامش پروین  یک گاوِ دگر نهفته در زیر زمین  چشم خردت باز کن از روی یقین  زیر و زبر دو گاو مشتی خر بین رباعی ۱۴۵ گر بر فلکم دست بدی چون یزدان  برداشتمی من این فلک را ز میان  وز نو فلکی دگر چنان ساختمی  کازاده بکام دل رسیدی آسان #خیام 🎙#فاطمه_مظفری @dorde_dard

الفت آسان است امّا پاس الفت مشکل است . . . #اسیر_شهرستانی @dorde_dard

بهشت و جوی شرابش را ندیده‌ایم به خواب، اما کشیده‌ایم به هشیاری عذاب‌های جهنم را . . . #محمد_قهرمان @dorde_dard

لذت‌های این جهان خالص نیستند بلکه آمیخته با درد‌ها و حسرت‌ها هستند. اگر انسان تأمل نماید خواهد دید که لذت یک قطره‌ و درد یک دریای بی‌ساحل است. یکی از چیزهایی که باعث غلبه‌ی غم و اندوه بر انسان می‌شود، این است که انسان یا آمیخته با مردم زندگی می‌کند و یا به دور از ایشان و تنها، و هر دو حالت منجر به غم و اندوه می‌شود. اولی منجر به منازعه می‌شود و موجب غمگینی و حُزن می‌گردد دومی موجب زحمت و وحشت می‌گردد و بدین ترتیب غم و اندوه به همراه دارد. #فخر_رازی @dorde_dard

بورخس می‌گوید «اعتراف می‌کنم هیچ کتابی را به جز چند رمان و "تاریخ فلسفه‌ی غربِ" برتراند راسل، از اول تا آخر آن نخوانده‌ام. همیشه دوست‌ داشته‌ام تورق کنم. یعنی همواره فکر کرده‌ام که باید در خواندن لذتی را جست‌وجو کنم و هیچ‌گاه برحسب وظیفه چیزی نخوانده‌ام.» بله؛ تورق کردن و لذت بردن و کشف کردن. ژاپنی‌ها اصطلاحی دارند با عنوان «سوندوکو» که معنی‌اش می‌شود کتاب بخری، تلنبار کنی و نخوانی. چه بسیار با سرزنش کسانی روبه‌رو شده‌ام که چرا این‌قدر کتاب می‌خری؟ یا می‌پرسند این‌همه کتاب را خوانده‌ای؟ دست‌کم می‌دانم انسان‌های زیادی در طول تاریخ با این سرزنش و سؤال روبه‌رو شده‌اند. آناتول فرانس به آن‌ها پاسخی شوخ‌طبعانه داده و گفته مگر شما در همه‌ی چینی‌های گل‌مرغی‌تان غذا خورده‌اید که من همه‌ی کتاب‌هایم را خوانده باشم؟ بریده‌ای از جستار «پادکتابخانه» نوشته‌ی امیرمحمد شیرازیان که در بی‌کاغذ اطراف منتشر شده است. @dorde_dard

البته این مطلب ممکنه به ذائقه‌ی برخی دوستان فرهیخته خوش ننشینه اما من ازش راضی بودم برام بسیار امیدبخش بود همیشه برام سوال بوده که چرا کتابی رو تماما نمی‌خونم، این پاسخ همونی بود که می‌خواستم.😅

اضطراب خاطر از یک سوختن تسکین نیافت آب بر آتش فشاندیم و مکرّر سوختیم #طالب_آملی @dorde_dard

📸#فاطمه_مظفری @dorde_dard

تو را ای عشق در تنها‌ترین آغوش می‌خواهم تو را عین جنون در رقص نوشانوش می‌خواهم تو را حتی به روی دار، محو صورت دلدار پر از اسرار حق، خندان‌لب و خاموش می‌خواهم تو فروردین چشمان منی سرسبز و بی‌پایان تو را در باغ‌های بهمن و اسفند هم گلپوش می‌خواهم تویی در آتش و در رود و در صحرا و در طوفان به هر شکلی تو را بی‌باک و بازی‌گوش می‌خواهم تو را در سنگلاخ جاده‌های سرد بی‌مهری کنار راه رفتن‌هام دوشادوش می‌خواهم بیا بنشین دمی جامی پر از شعر مطنطن کن که من در چشم‌هات آیینه‌ای مدهوش می‌خواهم. #فاطمه_مظفری 1404/6/22 @dorde_dard

چه حکمت است ندانم که در پیالهٔ قسمت شراب تـا نشود خـون  نمی رود بـه گلویم #طالب_آملی

بیا زلفت پریشان کن به‌روی شانه‌ام، زیرا ز انگشتان لرزان بهر مویت شانه‌ای دارم . . . #کمال_جندقی @dorde_dard