شخصی یحیی معاذ را پرسید که: «صحبت با که دارم؟» گفت: «با آن‌که چون بیمار شوی به پرسیدن تو آید، و‌ چون از تو‌ جرمی بیند خود از تو‌ عذر خواهد.» #نفحات‌_الانس @dorde_dard

والا از جرم خودش هم عذربخواد قبوله 🤦‍♀

رسید فرصت انگور چیدنم از باغ‌ هزار بوسه زدم بر لبی که میگون شد . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard

چه آه‌ها که کشیدیم و بغض را خوردیم چه حرف‌ها که نگفتیم و  چشممان خون شد . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard

من سفر کردم از خودم به خودم، ردّ این راه مانده بر پایم حال اینجا نشسته در دیروز، در تماشای صبح فردایم #فاطمه_مظفری @dorde_dard

ساقی به نور باده برافروز جام ما . . ‌. #حافظ @dorde_dard

عالم تمام خون شد و از چشم ما چکید . .‌ . #بیدل_دهلوی @dorde_dard

بر این منوال می‌گفتم دی با خود و گرد خندق می‌گشتم. سخن بر من فرو می‌ریخت. مغلوب می‌شدم. زیر سخن می‌ایستادم از غایت مغلوبی. گفتم: چه کنم اگر بر منبر سخن بر من چنین غلبه کند؟ من بر منبر نمی‌روم. #مقالات_شمس @dorde_dard

این هم آسمان الانِ شهر من😍 حتی وقتی آفتابه، یه لایه ابر خاکستری هم حضور داره که مبادا گمانم آفتابی بشه😄 @dorde_dard

به کوی میکده، یا رب، سحر چه مشغله بود؟ که جوشِ شاهد و ساقی و شمع و مشعله بود حدیثِ عشق که از حرف و صوت مستغنی‌ست، به ناله‌ی دف و نی در خروش و ولوله بود مباحثی که در آن مجلسِ جنون می‌رفت ورایِ مدرسه و قال‌‌ و‌ قیلِ مسئله بود دل از کرشمه‌ی ساقی به شکر بود، ولی ز نامساعدیِ بختش اندکی گله بود قیاس کردم و آن چشمِ جادوانه‌ی ‌مست هزار ساحر چون سامریش در گله بود بگفتمش: «به لبم بوسه‌ای حوالت کن.» به خنده گفت: «کی‌ات با من این معامله بود؟» ز اخترم نظری سعد در ره است که دوش، میانِ ماه و رخِ یارِ من مقابله بود دهانِ یار که درمانِ دردِ حافظ داشت، فغان! که وقتِ مروّت چه تنگ‌حوصله بود #حافظ @dorde_dard

تا صبح سر به سجده نهادم برابرت بر آسمان نشسته به هر سوی، اخترت "اقراء باسم ربّکَ" می‌خوانم آنقدر تا جرعه جرعه سر روَم از جام باورت پلک پگاه و چشم شبانگاه آیه‌ات خورشید و ماه آینه‌های مصوّرت ای کاش عید باشد و قربانیت شوم تا تیزتر ببرّدَم لبهای خنجرت دنیا سراب تشنه‌ی چشمِ امیدهاست زمزم بکار بر قدمِ رنجِ هاجرت . . . شعر و عکس #فاطمه_مظفری @dorde_dard