هدایت شده از ستاد رسانه جنگ
کمیسیون اروپا خواستار کاهش مصرف گاز و برق شد
پولیتیکو، گزارش داد:
🔹کمیسیون اروپا از کشورهای عضو اتحادیه اروپا خواسته است برای مقابله با افزایش قیمت انرژی در پی اختلالات جهانی عرضه ناشی از جنگ، مصرف گاز و برق را کاهش دهند.
🔹دن یورگنسن، کمیسر انرژی اتحادیه اروپا، در نامهای به تاریخ ۲۵ سپتامبر به وزرای انرژی کشورهای عضو، درباره محدودیت عرضه و نوسان قیمتها هشدار داد و خواستار ادامه اقدامات برای کاهش تقاضا «تا هر زمان که لازم باشد» شد.
#ایران #رسانه_جنگ
🔻 @setadresane 🔻
🔻نقد اقتصادی از موضع شکست، فقط ناامیدی تولید میکند. نقد از موضع فتح میگوید: راه آمدهایم، ظرفیت داریم، خطا هم کردهایم؛ حالا باید دقیقتر و سریعتر اصلاح کنیم.
🇮🇷دکتر محمد شربتی
🔹 @drmsharbati
هدایت شده از کانال رسمی علیرضا زاکانی
9.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 بخش چهارم طرح معیشت: در هفت منطقه، تعاونیها و صاحبان تولید به صورت مستقیم، محصولات خود را به فروش خواهند گذاشت
علیرضا زاکانی، شهردار تهران در آیین گردهمایی هئیت امنای محلات شهر تهران:
🔹 این بخش از طرح، همه زمینهها اعم از خوراک و پوشاک را تحت پوشش قرار خواهد داد.
✅ صفحات رسمی دکتر #علیرضا_زاکانی در پیام رسان های داخلی:
👨💻 وبگاه شخصی | ایتا | سروش | بله
هدایت شده از کانال رسمی علیرضا زاکانی
8.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 رونمایی از بسته مادرانه از هفته آینده؛ اختصاص ۳/۵ تا ۴ میلیون تومان به ازای هر طفل به مادرانی که از سال ۱۴۰۵ به بعد صاحب فرزند شدند
علیرضا زاکانی، شهردار تهران در آیین گردهمایی هئیت امنای محلات شهر تهران:
🔹 تهران، طبق برنامه میبایست سالیانه ۱۴۳ هزار تولد در سال میداشت اما این آمار در سال گذشته به ۶۳ هزار عدد رسید.
✅ صفحات رسمی دکتر #علیرضا_زاکانی در پیام رسان های داخلی:
👨💻 وبگاه شخصی | ایتا | سروش | بله
📌پول ملی زمانی «ملّی» است که بتواند حداقلی از ارزش و قدرت خرید خود را حفظ کند. اگر مردم هر روز برای حفظ ارزش دارایی و درآمدشان به ارز و طلا پناه ببرند، مسئله دیگر صرفاً یک نوسان ارزی نیست؛ این، نشانه یک بحران در اعتماد به پول است.
🇮🇷دکتر محمد شربتی
🔹 @drmsharbati
هدایت شده از ایران ما
9.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 جزئیات بیشتر از طرح «تورم صفر» ۱۲ قلم کالا برای پایتختنشینان از زبان شهردار تهران
┄┅☫ همیشه با خبر، با ما ☫┅┄
@iraan_ma
💢دلارزدایی در سطح تجارت خارجی
بحث استفاده از پولهای ملی در تجارت، پیمانهای دوجانبه و کاهش وابستگی به یک ارز مسلط، در سالهای اخیر بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. در این میان انجام یک توافق سیاسی یا اعلام یک تصمیم به عنوان نقطه شروع اجرای سیاست دلارزدایی نقطه ی مطلوبی است اما کافی نیست. پول در تجارت خارجی فقط ابزار پرداخت نیست؛ معیار اعتماد، وسیله تسویه، مبنای قیمتگذاری و پشتوانه قراردادهای بلندمدت نیز هست.
هر تاجر یا تولیدکنندهای که وارد معامله خارجی میشود، چند پرسش اساسی دارد: ارزش پولی که دریافت میکنم تا زمان استفاده چه تغییری میکند؟ آیا میتوانم آن را بهآسانی به کالا، خدمات یا ارز دیگری تبدیل کنم؟ آیا نظام بانکی، پیامرسانی مالی و مقررات لازم برای انتقال آن وجود دارد؟ در صورت اختلاف، قرارداد چگونه اجرا میشود؟ اگر پاسخ این پرسشها روشن نباشد، استفاده از پول حتی در صورت توافق رسمی، برای فعالان اقتصادی جذاب نخواهد بود.
به همین دلیل، حرکت به سمت تنوعبخشی پولی باید تدریجی، فنی و مبتنی بر نیازهای واقعی تجارت باشد. نخستین گام، انتخاب شرکای تجاری مناسب است؛ کشورهایی که حجم مبادله قابل توجه، توازن نسبی در صادرات و واردات و روابط بانکی فعال دارند.
اگر یک کشور فقط صادرکننده باشد و طرف مقابل نیاز اندکی به خرید کالای متقابل داشته باشد، انباشت پول ملی طرف مقابل میتواند مشکلآفرین شود. پس پیمان پولی زمانی کارآمدتر است که پشت آن، تجارت واقعی و نسبتاً متوازن وجود داشته باشد.
گام دوم، ایجاد زیرساخت تسویه است.
بانکها باید بتوانند حسابهای متقابل باز کنند، اعتبار اسنادی صادر کنند، پرداختها را با سرعت و امنیت انجام دهند و مقررات مبارزه با تقلب و اختلافات مالی را رعایت کنند. بخش بزرگی از موفقیت سازوکارهای پولی، نه در سطح بیانیهها، بلکه در جزئیات فنی اتفاق میافتد: نرخ تبدیل چگونه تعیین میشود؟ سقف اعتباری چقدر است؟ ریسک نوسان بر عهده چه کسی است؟ تسویه نهایی در چه بازهای انجام میگیرد؟ پاسخ به همین جزئیات، اعتماد بخش خصوصی را شکل میدهد.
گام سوم، ثبات ارزش پول ملی است. سازوکار خارجی نمیتواند ضعفهای پولی داخل را جبران کند. اگر ارزش پول ملی بهطور پیوسته و غیرقابل پیشبینی کاهش یابد، صادرکننده و واردکننده برای قیمتگذاری قراردادهای میانمدت با دشواری روبهرو میشوند. در این شرایط، استفاده از ارزهای دیگر به دلیل نیاز به معیار باثباتتر ادامه پیدا میکند. بنابراین، اصلاح بودجه، کنترل رشد نقدینگی، انضباط بانکی و تقویت اعتماد عمومی به پول ملی، بخشی از سیاست تجاری خارجی نیز به شمار میآید. در این موضوع، حرکت به سمت سیاست تثبیت نرخ ارز به منظور حفظ ارزش پول ملی یکی از راهبردهای اساسی و مهم است.
نکته مهم دیگر، پرهیز از وابستگی تازه است. تنوعبخشی در ابزارهای پرداخت نباید به وابستگی کامل به ارز یا نظام مالی یک بازیگر دیگر منجر شود. همانگونه که تمرکز بیش از حد بر یک مسیر تجاری یا یک بازار صادراتی ریسک ایجاد میکند، تمرکز بر یک جایگزین پولی نیز میتواند آسیبپذیری تازهای بسازد. سیاست مطلوب ایجاد سبدی از ابزارهاست: پول ملی در تجارتهای مناسب، ارزهای معتبر برای قراردادهای خاص، تهاتر در موارد محدود و سازوکارهای چندجانبه برای کاهش هزینه تسویه.
دلارزدایی واقعبینانه در سطح خارجی، به معنای افزایش قدرت انتخاب در برابر تکانههاست. هر قدر شبکه بانکی کارآمدتر، تجارت متنوعتر، پول ملی باثباتتر و قراردادها قابل اعتمادتر باشند، استفاده از ابزارهای گوناگون پرداخت نیز عملیتر میشود.
🇮🇷دکتر محمد شربتی
🔹 @drmsharbati
💢در زمان جنگ، آرایش جنگی فقط برای میدان نظامی نیست؛ اقتصاد هم باید آرایش جنگی بگیرد.
دولت و همه نهادهای اقتصادی باید در خط مقدم حمایت از معیشت مردم باشند؛ از تثبیت بازارهای ضروری و زنجیره تأمین تا جلوگیری از شوکهای قیمتی و حفظ قدرت خرید خانوار.
در اقتصاد جنگ، مردم نباید خط مقدم پرداخت هزینههای بحران باشند.
🇮🇷دکتر محمد شربتی
🔹 @drmsharbati
🔻 بازدارندگی اقتصادی؛ وقتی امنیت بهتنهایی رفاه نمیآورد
در تحلیل مسائل اقتصادی، گاهی امنیت و اقتصاد دو حوزه جداگانه تصور میشوند: امنیت به نیروهای نظامی، مرزها و تهدیدهای بیرونی مربوط است و اقتصاد به تورم، اشتغال، تولید و سفره خانوار. اما در واقعیت، میان این دو پیوندی عمیق وجود دارد. اقتصادی که هر لحظه در معرض شوک، تهدید یا نااطمینانی شدید باشد، نمیتواند افق بلندمدت بسازد؛ سرمایهگذار برنامه خود را متوقف میکند، تولیدکننده از توسعه ظرفیت میترسد و خانوار نیز دارایی خود را به شکلهایی نگه میدارد که در برابر آینده نامطمئن، سریعتر قابل تبدیل باشد. نتیجه چنین وضعیتی، کاهش سرمایهگذاری مولد و افزایش تمایل به فعالیتهای سوداگرانه است.
با این حال، از این واقعیت نباید نتیجه گرفت که صرفِ کاهش تهدید بیرونی، بهخودیخود رفاه میآفریند. امنیت، شرط لازم برای حرکت اقتصاد است؛ اما شرط کافی نیست. کشوری ممکن است از توان بازدارندگی و قدرت حفاظت از منافع خود برخوردار باشد، ولی همچنان با تورم مزمن، بیثباتی ارزی، کمبود سرمایهگذاری و ضعف تولید دستوپنجه نرم کند. فاصله میان امنیت و رفاه، همان فاصلهای است که با حکمرانی اقتصادی، نهادهای کارآمد و تصمیمهای درست پر میشود.
نخستین حلقه این زنجیره، ثبات در تصمیمگیری است. فعال اقتصادی زمانی سرمایهگذاری میکند که بتواند حداقل تصویری نسبی از آینده داشته باشد: نرخ ارز چگونه ثبات دارد یا به طور پیوسته نوسان میکند؟ مواد اولیه از کجا تأمین میشود؟ مقررات صادرات و واردات تا چه اندازه قابل پیشبینی است؟ مالیات، تأمین مالی و مجوزها چه روندی خواهند داشت؟ روابط سیاسی با کشور های مختلف تا چه میزان و در پرتو چه رویدادهایی زمینه تسهیل یا انسداد همکاری اقتصادی را فراهم میکند؟ اگر این پرسشها پاسخ روشنی نداشته باشند، شکوفایی اقتصادی رخ نخواهد داد.
دومین حلقه، هدایت منابع مالی به سمت تولید است. در بسیاری از اقتصادهای گرفتار تورم، بخش قابل توجهی از اعتبار بانکی بهجای آنکه راهی کارخانه، نوآوری، کشاورزی بهرهور یا خدمات دانشبنیان شود، وارد فعالیتهایی میشود که سود کوتاهمدت دارند؛ مانند خریدوفروش داراییها، زمین یا ارز. این نوع تخصیص منابع ممکن است برای گروهی از بازیگران سودآور باشد، اما ظرفیت تولیدی اقتصاد را افزایش نمیدهد. در چنین شرایطی، نقدینگی بزرگتر میشود بیآنکه کالا و خدمات متناسب با آن تولید شود؛ که نتیجه آن فشار بیشتر بر قیمتهاست.
سومین حلقه، تبدیل ظرفیتهای بیرونی به زنجیره ارزش در داخل است. موقعیت جغرافیایی، انرژی، بازار پیرامونی و مسیرهای ترانزیتی فقط زمانی به درآمد پایدار تبدیل میشوند که با زیرساخت، فناوری، مدیریت حرفهای و مقررات قابل اعتماد همراه باشند. عبور کالا از یک سرزمین، اگر با خدمات لجستیکی، صنایع پشتیبان، اشتغال محلی و توسعه بنادر و راهآهن پیوند نخورد، ارزش افزوده محدودی ایجاد میکند. صادرات مقطغی مواد خام نیز اگر به توسعه صنایع پاییندستی و افزایش بهرهوری و ارزش افزوده نینجامد، طرح استعمار را کامل میکند و رشد اقتصادی مصنوعی به ارمغا می آورد که عمر زیادی ندارد.
بنابراین، باید میان قدرت ایجاد فرصت و توان بهرهبرداری از فرصت تفاوت گذاشت. کاهش فشارهای بیرونی میتواند فرصت انتخابهای اقتصادی را افزایش دهد، اما استفاده از این فرصت نیازمند اصلاحات داخلی است. اصلاح نظام بانکی، شفافیت بودجه، کاهش رانت، حمایت هدفمند از تولید، ثبات نرخ ارز، همان سازوکارهایی هستند که ظرفیتهای کلان را به اثر ملموس در زندگی مردم تبدیل میکنند.
نگاه واقعبینانه به اقتصاد، نه نقش محیط بینالمللی را انکار میکند و نه همه مشکلات را به عوامل خارجی فرو میکاهد. اقتصاد ملی زمانی تابآور میشود که بتواند در محیط پرریسک، مسیرهای متنوعی برای تجارت، تأمین مالی و تولید داشته باشد و در داخل نیز منابع خود را از فعالیتهای غیرمولد به سمت خلق ارزش هدایت کند. رفاه پایدار از کنار هم قرار گرفتن امنیت، ثبات سیاست گذاری اقتصادی، تولید رقابتپذیر و عدالت در دسترسی به ابزار و منابع تولید شکل میگیرد.
🇮🇷دکتر محمد شربتی
🔹 @drmsharbati
هدایت شده از کانال رسمی علیرضا زاکانی
🔹 بهجای سؤال «تورم صفر به شهرداری چه ربطی دارد؟» بپرسیم برای مقابله با محاصره اقتصادی آمریکا علیه مردم ایران چه کردهایم؟
🔹 دشمن در موشک و محاصره تقسیم کار نمیکند؛ ما هم پشت دیوار وظایف پنهان نشویم. امروز هرکس هرچه میتواند برای افزایش همبستگی و تابآوری کشور به میدان بیاورد.
✅ صفحات رسمی دکتر #علیرضا_زاکانی در پیام رسان های داخلی:
👨💻 وبگاه شخصی | ایتا | سروش | بله
💢انرژی؛ از منبع خام تا موتور همکاری و پیشرفت
انرژی در نگاه عمومی اغلب با نفت، گاز و درآمدهای صادراتی شناخته میشود. اما ارزش واقعی انرژی فقط در حجم ذخایر زیرزمینی یا میزان فروش روزانه آن خلاصه نمیشود. انرژی زمانی به یک مزیت توسعهای تبدیل میشود که در قالب شبکهای از زیرساخت، صنعت، فناوری، تجارت و همکاری منطقهای سازمان یابد. در غیر این صورت، حتی منابع عظیم نیز ممکن است به درآمدی ناپایدار و وابسته به نوسان قیمتهای جهانی تبدیل شوند.
کشورهای دارای منابع انرژی معمولاً با یک انتخاب مهم روبهرو هستند: آیا انرژی را صرفاً کالایی برای فروش کوتاهمدت ببینند یا آن را پایهای برای ساخت ظرفیتهای پایدار صنعتی و خدماتی قرار دهند؟ پاسخ دوم دشوارتر است، زیرا به سرمایهگذاری بلندمدت، برنامهریزی دقیق و تعامل میان دستگاههای مختلف نیاز دارد؛ اما ثمره آن نیز بسیار بیشتر است. پالایش، پتروشیمی، توسعه صنایع پاییندستی، ساخت تجهیزات، بهینهسازی مصرف، تولید برق و صادرات خدمات فنی، همگی راههایی هستند که ارزش افزوده بیشتری نسبت به فروش ماده خام ایجاد میکنند.
یکی از مهمترین ابعاد اقتصاد انرژی، مسئله امنیت عرضه است. در دنیای امروز، کشورها فقط خریدار یا فروشنده نفت و گاز نیستند؛ آنها به دنبال اطمینان از استمرار دسترسی به انرژیاند. هر مسیری که به انتقال مطمئنتر، ارزانتر و پایدارتر انرژی کمک کند، میتواند به یک مزیت اقتصادی و دیپلماتیک تبدیل شود. خطوط انتقال گاز، سوآپ نفت، اتصال شبکههای برق و ایجاد تأسیسات ذخیرهسازی، نمونههایی از زیرساختهایی هستند که منافع کشورهای گوناگون را به یکدیگر گره میزنند.
سوآپ، بهویژه، نمونهای روشن از ظرفیت همکاری است. در سوآپ، یک کشور میتواند انرژی را در نقطهای دریافت و معادل آن را در نقطهای دیگر تحویل دهد. چنین سازوکاری هزینه حملونقل را کاهش میدهد، انعطاف زنجیره تأمین را بالا میبرد و از موقعیت جغرافیایی کشورها ارزش اقتصادی میسازد. البته اجرای موفق آن مستلزم قراردادهای شفاف، زیرساخت مناسب، استانداردهای فنی و اعتماد متقابل است.
بخش دیگری از ظرفیت انرژی، در برق نهفته است. اتصال شبکههای برق میان کشورها میتواند در ساعتهای اوج مصرف یا هنگام اختلال در تولید، به پایداری شبکه کمک کند. برای نمونه، ممکن است یک کشور در فصل یا ساعتی مشخص مازاد تولید برق داشته باشد و همسایه آن با کمبود مواجه شود. مبادله برق در چنین شرایطی، هم منافع اقتصادی ایجاد میکند و هم هزینه خاموشی و اختلال را کاهش میدهد. اما این فرصت نیز بدون سرمایهگذاری در شبکه انتقال، نوسازی تجهیزات و سازوکارهای تسویه مالی قابل اتکا عملی نخواهد شد.
در کنار توسعه عرضه، مدیریت مصرف نیز اهمیت بنیادین دارد. اقتصادی که انرژی را با شدت بالا و بهرهوری پایین مصرف میکند، بخش بزرگی از مزیت خود را هدر میدهد.
اصلاح الگوی مصرف به معنای فشار بر خانوارها نیست؛ بلکه میتواند با نوسازی تجهیزات، اصلاح استاندارد ساختمان، توسعه حملونقل عمومی، بهبود فناوری صنایع و قیمتگذاری هوشمند برای مشترکنی که بی رویه و بدون ملاحظه مصرف کنند، دنبال شود.
هر واحد انرژی که با افزایش بهرهوری آزاد میشود، میتواند به تولید بیشتر، صادرات، کاهش آلودگی یا کاهش نیاز به سرمایهگذاریهای پرهزینه جدید اختصاص پیدا کند.
اقتصاد انرژی موفق، اقتصادی نیست که فقط منابع زیادی دارد؛ اقتصادی است که میداند چگونه منابع را به زنجیره ارزش، اشتغال تخصصی، فناوری و همکاری پایدار تبدیل کند. در چنین نگاهی، انرژی نه ابزار واکنشهای کوتاهمدت، بلکه پایهای برای توسعه زیرساختی و پیوند منافع اقتصادی میان بازیگران مختلف است. هرچه این پیوندها عمیقتر و حرفهایتر طراحی شوند، امکان ایجاد درآمد پایدار و کاهش آسیبپذیری اقتصادی نیز بیشتر خواهد شد.
🇮🇷دکتر محمد شربتی
🔹 @drmsharbati
17.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔻طرح تورم صفر در تهران، در پاسخ به مطالبه رهبر شهید
🇮🇷دکتر محمد شربتی
🔹 @drmsharbati