چرا تا الان کمتر کسی از سختی های یک پدر در تولد هر نوزاد نوشته؟ تولد هر فرزند جدیدی شرایط مخصوص به خودش رو داره. برای بعضی خانم ها آسونتره و برای بعضی سخت تر تولد بچه های ما اینجا خیلی سخت پیش میره و حداقل چند شب بیدار خوابی داره. وقتی میگم بیدار خوابی یعنی در ۶۰ ساعت قبل تولد همین جوجه کوچولو من فقط ۴ ساعت خوابیدم در مجموع! و چهار بار رفتم بیمارستان! ۵ بیمارستان مختلف رو هماهنگ کردم و به دو تا سر زدم برای خودم غیر قابل باوره حتی فکر کردن بهش بعد به دنیا اومدن بچه ها درسته که اغلب دچار عوارض و مشکلات پزشکی شدیدی شدم و بین یک هفته تا دو هفته بستری اما بالاخره فرصت خوابیدن و استراحت فراهم بود برای من اما پدر خانواده؟ سر بچه های قبلی ما از ایران براشون در خواست رزرو خون بند ناف داده بودیم بنابراین بلافاصله بعد تولد نوزاد باید چک میکردیم ببینیم اولین پرواز به ایران از کدوم شهر آلمانه و تازه بعد اون چند روز بی خوابی که پدر با مادر همراهی کرده بود باید باکس رو بر میداشت و میزد به دل جاده... جنوب يا شمال آلمان فرق نمیکنه! هر جایی که زودتر پرواز داره یادمه سر زهرایاس دکتر ارنست تعریف میکردن حین رانندگی از شدت خستگی وحشتناک برای اینکه خوابشون نبره به خودشون مدام میگفتن ببین تو پدر شدی الان مسئولیت یک بچه رو داری، باید زنده بمونی! میرسی به فرودگاه و تازه مشکل اصلی شروع میشه! پیدا کردن مسافری که حاضر باشه بسته تو رو با خودش ببره ایران حتی در قبال دریافت هزینه! که فاجعه اصلی همینجاست، واقعا کسی همکاری نمیکنه که البته حق هم دارن، همه نگرانن رو انداختن به آدم های مختلفی که تو صف دریافت کارت پرواز ایستادن و تلاش برای قانع کردنشون با وجود خستگی چند روز نخوابیدن و استرس زیاد سلامتی مادر و نوزاد و صدها کیلومتر رانندگی و استرس اینکه اگر کسی راضی نشه و همزمان هماهنگی با مسئولین گمرک آلمان که این بسته نباید از اشعه ایکس ری رد بشه و .... هر کسی رو از پا میاندازه... ادامه دارد

این سری اما دیگه پرواز مستقیمی به ایران نبود ( به خاطر تحریم های جدید) پس پروژه بند ناف از ایران کلا کنسل شد اما خب این معنیش این نیست که پدر فرصت استراحت داره! همون تحریم ها باعث بسته شدن کنسولگریهای ایران در آلمان شدن و این یعنی که برای گرفتن شناسنامه بچه باید بریم برلین! باز هم چند صد کیلومتر رانندگی... از قبل نوبت گرفته بودیم از سفارت و طوری هماهنگ کرده بودیم که مدتی فاصله باشه. اما خب همون مسائل پزشکی که گفتم باعث شد، دکتر ارنست مجبور بشن تقریبا بلافاصله بعد از تولد نوزاد بزنن به دل جاده. بچه شب به دنیا اومد، بنابراين صبح روز بعد یعنی فقط چند ساعت بعد از تولد نوزاد، باید گواهی تولد رو از اداره ثبت اینجا میگرفتیم ( این به معنی تابعیت آلمانی نیست) و گرفتن این گواهی خودش یه روند چند روزه تا چند هفتگی هست پر از نامه نگاری آلمانی و دوندگی از صبح تا شب اما با تلاش فراوان و لطف خدا و هزار جور نذر و دعا و استرس یک روزه انجام شد تا ما به نوبت سفارت که فردا صبحش بود برسیم. سفارت ایران فقط به پدر خانواده شناسنامه میده و خب بابای خونه ما محدودیت خیلی جدی در مرخصی دارن به خاطر شرایط کاریشون و دیگه اگر اون روز نمیرفتن حالا حالا ها فرصت نمیشد شناسنامه بچه رو درخواست بدیم. یک صبح تا شب هم زمان برد رفتن به برلین و برگشتن، خسته و هلاک بعد چند روز نخوابیدن و تو جاده بودن برسی خونه و تازه مشغول سه تا کوچولویی بشی که دلتنگ پدر و مادرن و هیجان زده از ورود عضو جدید. ارومشون کنی، بخوابونیشون و تازه غذا برداری بیاری برای خانمی که تو بیمارستان گرسنه منتظر غذای حلال و تازه ( شام) است. (البته از شب قبل غذا برای نهار روز بعد آورده بودن) نصف شب برگردی خونه و کمی استراحت کنی تا صبح اگر بجه ها بگذارن البته... و صبح دوباره مشغول آماده کردن خونه و خرید و ... بشی چون قراره مامان و نی نی جدید مرخص بشن. این وسط بچه ها واقعا نیاز به مراعات زیادی داشتن. باز خدا رو شکر که خانواده همسرم کمک حال ما بودن بسیار... بری دنبال مادر و نوزاد این وسط ها یادت بیاد ای وای کادوی خواهر بردار ها چی؟ ( ما رسم داریم نوزاد جدید که میاد با خودش برای خواهر برادرهاش هدیه میاره). چیزی که به خاطر مشغله بسیار زیاد هر دومون قبل تولد نوزاد اماده نشده بود. با همون حال و با نوزاد جدید رفتیم خرید و در نهایت اومدیم خونه... نتیجه این همه دوندگی و خستگی میدونین چی میشه؟ ادامه دارد...

تو این دو سه روزی که نبودم هر سه تا بچه ها سرما خورده بودن ( احتمالا محمد مهدی ویروسی از مهد گرفته بود) و بابای خونه اینقدر ضعیف و خسته شده بودن که به شدت وخیم بیمار شدن ... و این دقیقا اتفاقیه که ما موقع تولد فاطمه یاس تجربه کردیم. کارشون به بستری رسید ولی چون شرایطش نبود موندن خونه اما با احوالات بسیار عجیب و غریب... خلاصه این روزها هم مشغول بچه های بزرگتر و سرماخوردگیشون هستیم، هم نوزاد جدید، هم حال خودم که جا نیومده هنوز، هم بیماری شدید پدر خانواده ... و البته هزار مشکل ریز و درشت دیگه که جای گفتنش نیست... اما میگذره، زندگی برای همه ما گاهی خیلی سخت میشه اما میگذره خدا کنه اون سختی ها در مسیر درست باشه...

پرسیدین بچه ها الان آلمانی حساب میشن؟ نه! بعضی کشورها تابعیت خونی دارند و بعضی خاکی. فکر میکنم کانادا و امریکا تابعیتشون خاکی باشه یعنی اگر کسی در خاک اون کشور به دنیا اومد تابعیت اونجا رو میگیره اما آلمان تابعیتش خونی هست تا جایی که من میدونم یعنی بچه ها فقط زمانی تابعیت آلمانی میگیرن که پدر یا مادرشون آلمانی باشن حالا یا اصالتا آلمانی هستن یا با توجه به شرایط تابعیت آلمان بعدا پاس آلمانی گرفتن. خلاصه که صرف تولد نوزاد کسی اینجا حتی اقامت هم نمیگیره چه برسه به تابعیت. برای همین هم زیاد پیش میاد خانواده ای پناهنده میشن و بچه دار میشن اینجا اما بعد یه مدت درخواستشون رد میشه و برگردونده میشن به کشور خودشون. کانال دکتر موتا مشاهدات و تجربه های یک مادرِ دندانپزشک ساکن آلمان https://eitaa.com/joinchat/3509321946Cbb998519ef انتشار فقط با لینک کانال

یکی دیگه از نکات متفاوت ایران و آلمان اینه که در بیمارستانهای آلمان وقتی نوزاد به دنیا میاد خود بیمارستان لباس برای نوزاد میده و اون چند روزی که که بیمارستان بستری هستین لباس و پوشک بچه و دستمال مرطوب و ..‌‌ رو همه رو بیمارستان بهتون میده. موقع ترخیص باید لباس ها رو تحویل بدین لباس های خودتون رو تن بچه کنید. یعنی در واقع اون لباس های بیمارستان مشترک هستن بین بچه ها. برای ترخیص از بیمارستان حتما باید با خودتون کریر ببرید. بدون کریر بچه رو به هیچ عنوان تحویل شما نمیده بیمارستان. مخصوصا اگر بچه اول باشه میان چک می کنند حتی کمربندش رو درست بستین یا نه! کانال دکتر موتا مشاهدات و تجربه های یک مادرِ دندانپزشک ساکن آلمان https://eitaa.com/joinchat/3509321946Cbb998519ef انتشار فقط با لینک کانال

از پیام های مخاطبین اینستاست.... البته که تو ایتا هم مشابهش بود باز هم خدا رو شکر...

#پیام_مخاطب اصل حرف درسته. اینجا بعد از تولد نوزاد ماما به صورت رایگان ( در ظاهر ) میاد خونه و مادر و بچه رو چک میکنه، برای بچه اول حتی تو حمام کردن بچه کمک میکنه، آموزش شیردهی میده و ... اما خب این ظاهر قضیه است. و اونایی که همچین مطالبی رو منتشر میکنن روی همین ندونستن پشت پرده ماجرا حساب میکنن! حالا باطنش چیه؟ اینکه اینجا بیمه درمانی داشتن اجباریه برای همه و هزینه ماهانه بیمه خیلی زیاده و هر چی درامد شما بیشتر باشه برای همون خدمات یکسان باید هزینه ماهانه بیشتری بپردازید. و خب تمام این خدمات از همون حق بیمه شما پرداخت میشه. البته که بیکارها و پناهنده ها هم که درآمدی ندارن بیمه هستن و حق بیمه شون از مالیات بقیه مردم پرداخت میشه. برای همین هم هست که برخی از مردم آلمان چه آلمانی چه برخی از خارجی هایی که کار و درآمد خوب دارن مخالف سیاست های مهاجر پذیری زیاد آلمان هستن. چون معتقدند که باید از پول و درامد خودشون ( مالیات) خرج آدم های بیکار کنند. راجع به درست یا غلط بودن این تفکر حرف نمیزنما دارم فقط وضعیت موجود رو میگم🌱 کانال دکتر موتا مشاهدات و تجربه های یک مادرِ دندانپزشک ساکن آلمان https://eitaa.com/joinchat/3509321946Cbb998519ef انتشار فقط با لینک کانال

گویا سوتفاهم شده اینجا به بچه در بیمارستان لباس نمیدن یک سری لباس هست برای خود بیمارستان. اون مدتی که مادر و نوزاد بستری هستن بچه از لباسهای بیمارستان میپوشه. کثیف بشه دوباره لباس میدن بهش کثیف ها رو هم خودشون می‌برند بشورن ولی مادر باید خودش لباس بیاره از خونه برای خودش البته میتونید خودتونم لباس ببرین

احوالات این روزهای خونه ما تب لرزززززز های شدیدی که با چند تا پتو و بخاری برقی و فشار آروم‌ نمیشه متاسفانه خودمم گرفتم اگر کمتر هستم به خاطر اینه که هممون سخت بیماریم🌱 این وسط زهرایاس بعد تعطیلات امتحان ديکته داره و اوضاع خیلی مناسب نیست این اواخر بارداری خیلی نتونستم بهش برسم. البته که اصلا یادم نمیاد کسی به خود من کلاس اول دیکته گفته باشه. اما بخشی از روز هم درگیر درس دخترم هستم چون اولین تجربه اش از امتحان هست. من از اون بیشتر استرس دارم🙄😐

موقع تولد نوزاد من ویژه دعا کردم برای همه اون هایی که چشم انتظارند بیاین همه مون باهم یک دعای جمعی داشته باشیم برای پدر و مادر های منتظر. ان شالله که خداوند به زودی از فضلش ذریه طیبه نصیب این عزیزان بکنه🌷

دوست داشتم اگر تهران بودم و امکانش بود فردا حتما برم تشییع جنازه محمد کاسبی هنرمندی که جو مسموم دنیای بازیگری طرف حق ایستاد و حالا خبائث روزگار تهدید کردن به تحریم تشییع جنازه اش! میخوان این طوری از همه بازیگران و ... زهر چشم بگیرند. اگر تونستید حتما برید....

یک نکته ای که در بحث رعايت حریم ها در بیمارستان قابل توجه هست اینه که همه درخواست ها باید توسط خود من گفته میشد کلا بسیاری از آلمانی ها تصور میکنند ما خانم های محجبه یا به قول خودشون بسته و پوشیده به اجبار و فشار همسرمون یا پدرمون محجبه هستیم. و این تصور روز به روز داره بیشتر میشه متاسفانه. اگر یادتون باشه دو سه سال قبل که با دکتر ارنست رفته بودم اداره آگاهی اینجا تا شکایتی تنظیم کنم نوشتم براتون که بعد از نیم ساعت که دکتر ارنست رفتن تا بچه ها رو از مهدکودک بردارن و من موندم تو اداره آگاهی افسر پرونده ازم بلافاصله پرسید میخوای حجابت رو برداری؟! یعنی تصورش این بود که به اجبار همسر حجاب دارم... حالا در بیمارستان هم وضعیت به همین شکله. و برای اینکه همچین تصوری ایجاد نشه، لازم بود همه جا فقط خودم در این مورد صحبت کنم و دکتر ارنست خودشون رو کامل بکشن کنار. چون اگر احساس کنن یک خانم تحت فشاره برای این موضوع، دیگه اصلا همکاری نمیکنن. کادر بیمارستان باید اینجوری ببینن قضیه رو که این خواست خود منه و خب رضایت بیمار و احساس راحتیش مهمه پس تا جایی که بشه همکاری میکنن. و خب این همیشه کار آسونی نیست. وسط حال بدی های قبل تولد نوزاد وقتی لازم بود زنگ بزنیم بیمارستان شهر دیگه و برنامه پزشک کشیک رو بپرسیم، حرف زدن به یک زبان دیگه، توجیه طرف مقابل پای تلفن که چرا تو این شرایط درد و ... دنبال برنامه کشیک هستی و ... واقعا بسیار سخته. و تقریبا هیچ کمکی نمیتونی از همسرت بگیری در این زمینه چون ریسک کار میره بالا. البته اینا رو کسی تو روی شما نمیگه باید تو این سیستم درمان بوده باشی تا از پس ماجرا و تفکر افراد خبردار بشی. فقط تو اون احوالات هر جا من یادم میرفت تأکید مجدد کنم دکتر ارنست به فارسی یک کلمه بهم می‌گفتن جهت یادآوری، اینم از محاسن زبان مادری😅 کانال دکتر موتا مشاهدات و تجربه های یک مادرِ دندانپزشک ساکن آلمان https://eitaa.com/joinchat/3509321946Cbb998519ef انتشار فقط با لینک کانال