گریه ام میگیره که نوشتند رشد و بالندگی کودکان... من بعد از بازگشت از خارج کشور، یه طرح عالی که در دنیا انجام نشده،برای سلامتی کودکان ایران داشتم که بخاطر ۲ میلیارد بودجه،چند ماهه هنوز پیش نرفته... دعا کنین بتونم پیش ببرمش🥹🥹🥹 @madarokoodakeiran

سلام و صبح بخیر امروز ،مطب تعطیله انشالله به شرط حیات،دوشنبه میبینمتون

روزانه نویسی دیروز ،اسم یه فیلمو آوردم. اینه! درسته مال ۱۹۹۸ ولی پر از زیباییه و تفکره البته صحنه +۱۸هم داره!با سانسور ببینین😬 خانوم دکتریه که فقط مادی و جسمی فکر میکنه واینجا هم داره توضیح مادی از اشک میده... از قضا،فرشته ای عاشقش میشه. شاید بعد نماز رفتم دیدمش...برای بار چندم من ماههاست فیلمی ندیدم!یعنی به خودم اجازه وقت صرف کردن براي فیلم رو ندادم!در حالیکه توی حال و روحیه ام اثر داره... پس شاید امشب بشکنمش این مقاومتو... @madarokoodakeiran

دمتون گرم💜💜💜 پشتم بهتون گرمه... با دیدن کامنت های فراوونتون،به ذهنم رسید ازتون کمک بگیرم... اما نه در قالب پول جمع کردن بلکه طراح اپلیکیشن که جهادی کار کنه ! میشناسین معرفی کنین لطفا👇👇👇👇 @tasnim7

#تنها دعایی که دل یه مادر ایرانی رو خنک میکنه و از عذاب وجدان در میاره؟ 💜💜💜مادر عزیز،برات: میزان شیر تولیدی نهنگ(روزی ۶۰۰ لیتر)! میزان افزایش وزن عالی کودکت مثل یه بچه نهنگ(روزی ۴۵ کیلو)!!! رو آرزومندم🤣🤣🤣🤣🤣 فقط مثل نهنگ شیر نده! لطفا لچ درست رو یاد بگیر(مامانهای دوره مراقبت نوزادی،بلدند 🫶💪💪💪) #فیلمو ببین #سبحان الله @madarokoodakeiran

پنج شنبه #روزانه نویسی ۲۴ اردیبهشت روز ۷۵ جنگ اول صبح کمی مطالعه کردم،امروز بعد از مدتها نه مطب دارم نه بیمارستان؛پس آهنگ رفتن به یک جای انرژی بخش را نواختم... کجا؟تره بار!😄 دخترک را با خودم همراه کردم.تقریبا به زور😬به او ماموریت مهمی دادم.که ۳ شکار مثبت خود را اعلام کند.دیدن گل مریم و جوانه خیار،دخترک را به وجد آورد و شد شکار یک و دو. شماره سه هم رنگارنگی میوه ها بود. یک پیش نوجوان که تا میخواهم از او عکس بگیرم،قیافه اش را چپوچول می کند و بدون اجازه اش یه جمله درباره اش اجازه ندارم با کسی صحبت کنم،تبدیل شد به یک همکار در عکس گرفتن(کاری که در تمام لحظات خانوادگی،من مسوولش هستم ،پس اکثرا در عکس ها و فیلم ها نیستم!) و دستش را در عکس جا میداد.ناگهان،یک بچه با تمایل به نشستن در خانه و دیدن فیلم،تبدیل شده بود به یک لذت بَرنده از لحظات!استاد قران نوجوانیم،آقای علی اکبر حشمتی، به ما یاد داده بود،وقتی اتفاق خوبی می افتد،نبضش رو بگیر و باعث تکرارش شو...پس باید فکر کنم چه چیزی نبض تغییر حال پیش نوجوانم شد؟حس میکنم غرق در لحظه بودن خودم و ذات اتصال با طبیعت که مفرح ذات است.شب پسرجان،که امتحان دارد،میخواست تجمعات نیاید.باز یاد جمله ای که از نعیم طهرانی،کوچم شنیدم افتادم که به من یاد داد:ما اهل حذفیم! تا نشود دو کار را با هم جمع کرد،یکی را حذف می کنیم.ببین چطور میتوانی،هر دو را کم و بیش داشته باشی.پس رو کردم به پسرک(ک تحبیب) و گفتم:۲۰ دقیقه بیا ولی بیا!قبول کرد و واقعا بعد ۲۰ دقیقه،رساندمش خانه.و البته من و دخترک، برگشتیم به میدان.چه روزگار غریبی است نازنین،تا به حال به دلِ گرفته و درد مند سید مجتبا زیاد فکر نکرده بودم.فکر کن مادر بچه هایت را از دست داده باشی پدرت را،خواهرت و خواهرزاده شیرینت را،شوهر خواهر نازنینت را،و بچه هایت هم احتمالا از دیدن پدر به دلایل امنیتی محرومند.و همزمان،یک مسوولیت بزرگ بر دوشت است.اما خداراشکر میدانم که در همه عرصه ها قدم به قدم، قبلا با ره بر شهید،همراه بودند و همین یک خبره بودن برایشان می آورد.الحمدلله.امشب حال غریبی دارم.کنار خیابان،پرچم تکان می دهم و هر سواری زد میشود،می سپرمش به صاحب آن پرچم،به چشمانش نگاه میکنم و عشق می فرستم.جالب اینجاست که مسوول موکب،تحویلم میگیرد و یک بار پرچم یا فاطمه الزهرا و يك بار يا اباعبدالله را به من مي سپرد.بعضی سوارها،اصلا توجهی ندارند،بعضی هم همراهی خود را با مشتی گره کرده،با پرچمی بیرون پنجره تکان دادن،اعلام می کنند و مثل همیشه برای من، جالب ترین ها،بچه ها هستند.عشق چیز جالبی است.به قول شهید بهشتی:برادران و خواهران،عاشق شوید.زندگی به عشق است... @madarokoodakeiran عكس:دستش

مربوط به : پنج شنبه #روزانه نویسی ۲۴ اردیبهشت روز ۷۵ جنگ

ایران،سرزمین عشق است! کجای دنیا،عقل حسابگر می گوید بخاطر نجات ملتی دیگر،به زحمت بیفتی...چه فلسطین باشد و چه بوسنی! کجای عقل می‌گوید ۷۰ شب ،کار و زندگی را کنار بگذار و هر شب،کف خیابان،باش تا مبادا عده ای بیرون بیایند که سوزاندن سطل آشغال و بانک و اتوبوس،کف عادتشهایشان است! کجای عقل می گوید زیر بمباران،تا صبح خیابانها را جارو بکشی تا روحیه همشهریهایت ،صبح که بیرون می زنند از خانه،حفظ بشود. ما عاشقیم،و این عشق،عین عقل است.اما نه عقل حسابگر..که عقل آخرت بین! مربوط به روز ۷۵# روزانه نویسی @madarokoodakeiran

هفته تو با فکر کردن به این جملات شروع کن💜 @madarokoodakeiran

💜بنفش،عشق من الکی نیست،رنگ بنفش رو انقدر دوست دارم💜 @madarokoodakeiran

راستی یه عده جدید تشریف آورند و منو نمیشناسند من صدیقه ام. زندگیم درباره رشده. متولد دی ۱۳۶۱ مادر یه پسر ۱۵ ساله که زیاد ازش توی پیج حرف نمیزنم.چون راضی نیست!و من به خواستش احترام میذارم. و دختر ۹ ساله که دربارش می شنوین. حدودا از سال ۱۳۹۰ در اینستا فعالیت دارم. ولی بله و ایتا از ۱۴۰۴. نقش های دیگه ای جز پزشکی دارم،مثل موسس مادر و کودک ایران(آموزش انلاین مادران) و موسس گروه جهادی مادر و کودک رباب حافظ ۱۷ جز قرآن شناگر حرفه ای و نویسندگی هم یکساله جزو علائق منه.و الان کلاس کوچینگ هم میرم. پزشک نمونه کشوری و نفر اول ایران در امتحانات ورودی نوزادان بودم.و عاشق یادگیری و آموزش به دیگران دیگه کم کم با هم بیشتر آشنا میشیم💜💜💜💜😘😘😘 خوش اومدین به پیج قاتی من😄😄😄😄 گاهی پزشکی گاهی مذهبی گاهی روزمرگی و.... @madarokoodakeiran

#روزانه جمعه ۲۵ اردیبهشت روز ۷۶ جنگ به روش خودم،صبح دعای ندبه گوش می کنم و سپس چرت کوچکی. و بعد صبحانه.هر روز از فاطمه زهرا میپرسم دیروز چکار کردیم.و او می گوید خوب روزانه هاتو هر روز بنویس که یادت نره! با فاطمه زهرا قران حفظ کردیم.اولش هول برش داشته و می پرسد پس کِی،سوره بقره تمام می شود.بعد که دو آیه حفظ می کند، میفهمد که هرکه طاووس خواهد...گریه میکند و می گوید بچه های موکب،سوره بقره را حفظند!می گویم خودت را با خودت مقایسه کن!چقدر خوب است قران حفظ کردن کودک و چشیذن طعم ناکامی ها. تنِش از رگ گردن نزدیک تر است.بخوابم که خدا بزرگ است💜💜 @madarokoodakeiran