روایتی از امام صادق(علیه‌السلام) در تفسیر آیه «وَ سيقَ‌ الَّذينَ‌ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً» مؤمنان را به‌سمت بهشت می‌کشند می‌فرمایند: مومنان و دوستان سیدالشهدا(ع) در روز حساب از خدا می‌خواهند قبل از ورود به بهشت مولایشان حسین را ملاقات کنند.پس امام به دیدار محبان می‌آید، این ملاقات بسیار طولانی می‌شود! هر دو طرف غرق تماشا هستند و هیچ‌کدام چشم بر نمی‌دارند، نه امام، محبان خود را رها می‌کند نه دوستان، سیدالشهدا(ع) از مولای خود دل می‌بُرند. این دیدار آن‌قدر طولانی می‌شود که خداوند به مأموران بهشت می‌فرماید این مؤمنان و دوستان حسینیم را به طرف بهشت بکشید تا ملاقات پایان یابد.

که او می آید... صابر خراسانی

یا الهی آرامشی ناشی از ایمان به اندازه ایمان نوکران درگاه صاحب الزمان نسبت به خیرخواهی و یاری رسانی تو به من عطا کن تا حضور و ظهور حضرت مهدی علیه السلام را در زندگی بهتر درک کنیم 🌱امام سجاد علیه السلام در بخشی از دعای سی و ششم از صحیفه سجادیه به ما یاد میدن اینطوری دعا کنیم🌿: الهی خشکی سرزمین های ما را به باران بر طرف ساز و ما را از خود به غیر خود مشغول و سرگرم نکن و نیکی ات را از ما جدا نکن این تویی که هر که را بی نیاز کنی و سالم کسی است که تو از شر نگاهش داری در برابر تو نیروی دفاعی وجود ندارد و احدی از عذاب تو حفاظت نشود غیر از این نیست که برای هرکسی هر چه بخواهی حکم می کنی پس ای پروردگار عالم تو را سپاس که با وجود چنین قدرتی ما را از بلا نگاه داشتی و اجازه شکر نعمت عطا کردی پس تو را سپاس، سپاسی که زمین و آسمان را پر کند

✨ دعای عهد 🎙 محسن فرهمند 🖇 @imamalinet_fa

تا وقتی امام رضا داریم چه غم داریم ،امام رضا کار غیر ممکن رو ممکن میکنه اون وقت ما برای کارهای ممکن زانوی غم بغل میکنیم 🧎 📌#رسول_خیاط |||عضو شوید👇 @Rasul_khayat

یا فرج الله

ترجمه دعای سی و هفتم صحیفه سجادیه دعای آن حضرت است هنگامی که به کوتاهی از ادای شکر اعتراف می‌کرد خدایا! کسی از شکرگزاری‌ات در حالی از احوال، به نهایت شکر نمی‌رسد جز این که از احسانت نعمتی به دست می‌آورد که او را به شکری دیگر وامی‌دارد؛ و از آنجا که نعمتت پیوسته و پی‌درپی به بندگان می‌رسد، پس کسی را قدرت بر شکر نیست؛ و از اطاعتت، گرچه تلاش و کوشش کند به اندازه‌ای نمی‌رسد، جز این‌که در برابر شایستگی‌ات، به سبب فضل و احسانت، ناتوان از طاعت است؛ بنابراین سپاس‌گزارترین بندگانت از سپاسگزاری‌ات ناتوان و عابدترین ایشان، از اطاعتت در کوتاهی و کاستی است. کسی شایستهٔ آن نیست که به خاطر مستحق بودنش او را بیامرزی و به سبب سزاوار بودنش از او خشنود شوی. هر که را بیامرزی، به احسانت آمرزیده‌ای و از هر که خشنود شوی، به احسانت خشنود شده‌ای. عمل اندکی را که پذیرفته‌ای جزا می‌دهی و بر اندک چیزی که اطاعت شده‌ای پاداش عنایت می‌کنی تا آنجا که گویی سپاسگزاری بندگانت که پاداششان را بر آن واجب کرده‌ای و جزای ایشان را از آن بزرگ ساخته‌ای، کاری است که بدون قدرت دادن تو بر بازایستادن از آن توانمند بودند و از این جهت پاداششان دادی، امّا اینان قدرت بازایستادن از شکرت را بدون تو ندارند، ولی با آن‌ها هم چون کسی که قدرت بازایستادن دارد معامله کردی، یا انگار می‌کنی سبب آن شکر به دست تو نبوده و به این خاطر پاداششان دادی؛ ولی این‌طور نیست؛ بلکه ای خدای من! مالک کار ایشان بودی، پیش از این‌که آنان مالک عبادت تو شوند؛ و مزدشان را آماده کردی، پیش از آن‌که وارد طاعت و بندگی تو شوند؛ و آن برای این است که روش تو عطا کردن و عادتت احسان و راهت گذشت است. همهٔ آفریده‌هایت اقرار دارند که تو دربارهٔ هر که عقوبتش کنی ستمکار نیستی؛ و شاهدند که هر که را از بلا سلامت و تندرستی دهی، در حقّش احسان کرده‌ای؛ و همه دربارهٔ خویشتن به تقصیر و کوتاهی کردن نسبت به آنچه سزاوار آنی معترف‌اند؛ بنابراین چنانچه شیطان ایشان را برای منصرف کردن از طاعتت نفریبد، هیچ عصیان‌گری تو را معصیت نکند؛ و اگر باطل را در نظرشان مانند حق جلوه ندهد، هیچ گمراهی از راه تو گمراه نشود. منزّه و پاکی، چه آشکار و روشن است بزرگواری‌ات در معامله با کسی که تو را اطاعت کرده، یا از تو سرپیچی نموده. مطیع را در برابر آنچه، خود برایش فراهم آورده‌ای پاداش می‌دهی؛ و معصیت‌کار را که شتاب در کیفرش در اختیار توست، به امید تو و بازگشت مهلت می‌دهی؛ به هر یک از مطیع و عاصی عطایی کرده‌ای که سزاوار آن نیستند؛ و به هر یک احسانی فرموده‌ای که عملش از آن کوتاه است. اگر مطیع را نسبت به نعمتی که به او دادی مقابله به مثل می‌کردی؛ یعنی برابر هر نعمتی عملی از او می‌خواستی، نزدیک بود که پاداشت را نیابد و نعمتت از او نابود شود؛ ولی حضرتت به بزرگواری‌ات در برابر مدت کوتاه از دست رفتنی که در آن به بندگی‌ات برخاسته، به مدّتی طولانی و همیشگی؛ و در برابر مدّت نزدیک گذرا، به مدّت دامنه‌دار جاوید؛ پاداشش دادی. سپس در برابر رزقی که از سفرهٔ نعمتت خورده تا به سبب آن بر بندگی‌ات نیرو گیرد، قیمت و عوض نخواستی؛ و از او نسبت به ابزاری که به کار بردن آن‌ها را سبب رسیدن به مغفرتت قرار داده، بازرسی و حسابرسی دقیق نکردی؛ و اگر با بندهٔ مطیعت چنین رفتار می‌کردی، رنجی را که در راه عبادت کشیده بود و تمام کوششی که در مسیر طاعت به دوش جان برداشته بود، در برابر کوچک‌ترین نعمت‌ها و عطاهایت از دست می‌رفت؛ و در پیشگاهت به خاطر دیگر نعمت‌هایت تا ابد بدهکار تو می‌ماند و در گرو طلب کاری تو قرار می‌گرفت. روی این حساب چه زمانی شایستگی چیزی از ثواب تو را پیدا می‌کرد؟! نه هیچ‌گاه. ای خدای من! این حال و روز کسی است که از تو فرمان برده و راه کسی است که تو را عبادت کرده؛ امّا کسی که از فرمانت روی‌گردانده و مرتکب گناه شده، در رساندن عذاب و کیفرت به او شتاب نکردی، به خاطر این‌که وضعش را در نافرمانی‌ات، به حال برگشتنش به بندگی‌ات تغییر دهد؛ و محقّقاً در اول کاری که آهنگ نافرمانی تو کرد، همهٔ عذاب‌هایت را که برای همهٔ بندگانت آماده ساخته‌ای مستحق می‌شد؛ پس هر عذابی را که از او به عقب انداختی و هر مجازات سخت و کیفری که از او بازداشتی؛ حقّ مسلّم و قطعی خود و خشنودی به کمتر چیزی است که برای تو واجب و ثابت است. پس ای خدای من! کریم‌تر از تو کیست؟ و بدبخت‌تر از کسی که به سبب مخالفت با تو هلاک شد چه کسی است؟ نه هیچ‌کس؟! پس تو والاتر از آنی که جز به احسان وصف شوی؛ و پاک‌تر از آنی که جز عدالتت را بترسند. بیم ستمکاری‌ات بر گناهکار نمی‌رود و ترس واگذاشتن پاداش کسی که تو را خشنود کرده، در میان نیست؛ پس بر محمّد و آلش درود فرست و آنچه را آرزو دارم، به من ببخش و هدایتت را بر من افزون کن؛ به گونه‌ای که به سبب آن به توفیق در عملم برسم؛ همانا تو بسیار نعمت دهندهٔ بزرگواری.

ترجمه دعای سی و هشتم صحیفه سجادیه دعاى آن حضرت است در پوزش از مظلمه‌‌ى بندگان و كوتاهى در حقوق‌شان و درخواست آزادى از آتش خدایا! از تو پوزش می‌خواهم دربارهٔ ستم‌دیده‌ای که در حضور من به او ستم شد و من یاریش ندادم؛ و از احسانی که نسبت به من شده و سپاسش را به جا نیاوردم؛ و از بدکننده‌ای که از من پوزش خواسته و من پوزش او را نپذیرفتم؛ و از نیازمندی که از من درخواست کرده و من او را بر خود برتری ندادم؛ و از حقّ مؤمن صاحب حقّی که بر عهده‌ام بوده و آن را نپرداخته‌ام؛ و از عیب مؤمنی که برای من آشکار شده و آن را نپوشانده‌ام؛ و از هر گناهی که برایم پیش آمده و از آن دوری نکردم. ای خدای من! از همه این‌ها و از آنچه مانند این‌هاست، با دلی آکنده از پشیمانی پوزش می‌خواهم؛ پوزشی که مرا در برابر پیش‌آمدهایی نظیر آن‌ها بازدارد. پس بر محمّد و آلش درود فرست و پشیمانی‌ام را از لغزش‌هایی که گرفتارشان شدم و عزمم را بر ترک گناهانی که برایم پیش می‌آید، توبه قرار ده؛ توبه‌ای که برایم موجب عشق تو گردد، ای دوست‌دار توبه‌کنندگان!

✨ دعای عهد 🎙 محسن فرهمند 🖇 @imamalinet_fa

یا الهی آرامشی ناشی از ایمان به اندازه ایمان نوکران درگاه صاحب الزمان نسبت به خیرخواهی و یاری رسانی تو به من عطا کن تا حضور و ظهور حضرت مهدی علیه السلام را در زندگی بهتر درک کنیم 🌱امام سجاد علیه السلام در بخشی از دعای سی و هفتم از صحیفه سجادیه به ما یاد میدن اینطوری دعا کنیم🌿: الهی هیچ کس لحظه ایی نتوانسته به نهایت شکر تو برسد چون همواره از نعمتی دیگر به او می دهی و او را به شکری دیگر وا می‌گذاری کسی شایسته آن نیست که به خاطر مستحق بودنش اورا بیامرزی و به سبب سزاوار بودنش از او خشنود شوی هرکه را بیامرزی یا از او خشنود شوی از احسانت بوده است و همه آفریدگانت اقرار دارند که تو درباره هر که عقوبتش کنی ستم نکرده ایی و همه شاهدند که هر که را از بلا سلامتی دهی در حقش احسان کردی چون همه معترفند که از آنچه سزاوار آنی کوتاهی کرده اند و می دانند اگر شیطان باطل را در نظرشان حق جلوه نمی داد هیچ گمراهی از راه تو گمراه نمی شد

یا الهی آرامشی ناشی از ایمان به اندازه ایمان نوکران درگاه صاحب الزمان نسبت به خیرخواهی و یاری رسانی تو به من عطا کن تا حضور و ظهور حضرت مهدی علیه السلام را در زندگی بهتر درک کنیم 🌱امام سجاد علیه السلام در بخشی از دعای سی و هشتم از صحیفه سجادیه به ما یاد میدن اینطوری دعا کنیم🌿: خدایا از تو عذرخواهی می کنم در خصوص ستم دیده ایی که در حضور من به او ستم شد و من یاریش نکردم یا آنکس که از من عذرخواهی کرد و من پوزش اورا نپذیرفتم، و حق مومنی که آن را نپرداختم و هر گناهی که برایم پیش آمد و از آن دوری نکردم

یا فرج الله