یا الهی آرامشی ناشی از ایمان به اندازه ایمان نوکران درگاه صاحب الزمان نسبت به خیرخواهی و یاری رسانی تو به من عطا کن تا حضور و ظهور حضرت مهدی علیه السلام را در زندگی بهتر درک کنیم 🌱امام سجاد علیه السلام در بخشی از دعای سی و هشتم از صحیفه سجادیه به ما یاد میدن اینطوری دعا کنیم🌿: خدایا از تو عذرخواهی می کنم در خصوص ستم دیده ایی که در حضور من به او ستم شد و من یاریش نکردم یا آنکس که از من عذرخواهی کرد و من پوزش اورا نپذیرفتم، و حق مومنی که آن را نپرداختم و هر گناهی که برایم پیش آمد و از آن دوری نکردم

یا فرج الله

ترجمه دعای سی و نهم صحیفه سجادیه دعای آن حضرت است در طلب عفو و رحمت خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و بنای شهوتم را از هر حرامی در هم شکن و خواسته و طمع شدیدم را از هر معصیتی دور دار و مرا از آزردن هر مرد مؤمن و زن مؤمنه و هر مرد مسلمان و زن مسلمه باز دار. خدایا! هر بنده‌ای نسبت به من مرتکب کاری شده که آن کار را بر او حرام کردی؛ یا پردهٔ حرمت مرا که دریدنش را بر او ممنوع کردی، دریده؛ پس زیر بار ستمی که بر من داشته مرده؛ یا در حالی که هنوز زنده است، حقّی از من برعهدهٔ او ثابت است؛ پس او را نسبت به ستمی که بر من روا داشته بیامرز و در رابطهٔ با حقّی که از من پایمال کرده از او گذشت کن و دربارهٔ آنچه با من کرده او را دنبال نکن و به خاطر گناهانی که با ستم بر من مرتکب شده رسوایش نساز و این عفو و گذشتم را از آنان و چشم‌پوشی و کار نیکی که بدون چشم‌داشت نسبت به آنان انجام دادم، از پرفایده‌ترین صدقات صدقه دهندگان و بالاترین عطاهای مقرّبین پیشگاهت، قرار ده. و در برابر گذشت من از آنان عفوت و در مقابل دعایم برای آنان رحمتت را عوض قرار ده؛ تا هر یک از ما به سبب فزون بخشی‌ات سعادتمند شویم؛ و هر کداممان به‌خاطر احسانت رستگار گردیم. خدایا! هر یک از بندگانت که از سوی من صدمه‌ای به او متوجّه شده، یا از سوی من آزاری به او رسیده، یا از من یا به سبب من ستمی بر او شده و از پی آن ستم، به گونه‌ای حقّش را پایمال کرده‌ام که بازگرداندن آن حق برایش ممکن نیست؛ یا با حقّی که بر عهدهٔ من دارد، چنان از او پیشی گرفته‌ام و از دستش فرار کرده‌ام که یافتن من برای گرفتن حقّش به هیچ عنوان برایش میسّر نیست؛ در عین همهٔ این امور بر محمّد و آلش درود فرست و آن صاحب حق را به توانگری خود از من راضی کن و حقّش را به‌طور کامل از نزد خود بپرداز. و مرا از عقوبتی که بر اساس فرمانت مستحق آن شده‌ام حفاظت کن؛ و از کیفری که عدالتت به آن حکم می‌کند نجاتم ده؛ زیرا نیروی من تاب عذاب تو را ندارد و برای طاقت من امکان تحمّل خشم تو نیست. به درستی که اگر مرا بر پایهٔ حق مکافات کنی، هلاکم می‌کنی؛ و اگر به رحمتت نپوشانی، به نابوی‌ام می‌اندازی. ای خدای من! از تو بخشیدن چیزی را می‌خواهم که بخشیدن آن، چیزی از تو نمی‌کاهد؛ و باری را می‌خواهم از دوشم برداری که برداشتن آن، بر تو دشوار و گران نیست. ای خدای من! از تو می‌خواهم که وجودم را به من ببخشی؛ وجودی که آن را خلق نکردی تا به وسیلهٔ آن خودت را از شرّی بازداری، یا به سبب آن به سودی راه‌یابی؛ بلکه آن را آفریدی تا قدرتت را بر آفرینشِ نظیر آن به اثبات رسانی و برهان و حجّتی بر ایجاد مانند آن در آخرت قرار دهی؛ و از تو درخواست می‌کنم بار گناهانی که حمل آن، مرا گران بار ساخته، از دوشم برداری؛ و از تو نسبت به آنچه سنگینی‌اش مرا به زانو درآورده، یاری می‌طلبم. پس بر محمّد و آلش درود فرست و وجودم را به خاطر ستم بر خود بر من ببخش و رحمتت را به برداشتن بار سنگین گناه از دوشم، بر من بگمار؛ چه بسیار رحمتت به بدکاران رسیده و چه فراوان گذشت و عفوت شامل ستمکاران شده. پس بر محمّد و آلش درود فرست و مرا سرمشق کسانی قرار ده که آنان را به گذشتت از افتادن درافتادن‌گاه‌های خطاکاران سرپا نگاه داشتی و به توفیقت از ورطه‌های تبهکاران رها کردی، پس در سایهٔ گذشتت از اسارت خشمت رها شد و به دست احسانت از بند عدالتت به آزادی رسید. ای خدای من! اگر این گونه رفتار کنی، دربارهٔ کسی رفتار کرده‌ای که استحقاق عذابت را انکار نمی‌کند؛ و خود را از سزاوار بودن نسبت به خشمت تبرئه نمی‌نماید. ای خدای من! این رفتار را با کسی می‌کنی که ترسش از تو، از امیدش به تو بیشتر است؛ و نومیدی‌اش از نجات، از امیدش به رهایی پابرجاتر است؛ نه این‌که نومیدی‌اش از باب یأس از رحمت تو، یا امیدش بر اساس مغرور بودن به کرم تو باشد؛ بلکه از این جهت است که خوبی‌هایش نسبت به گناهانش اندک و دلایلش در مورد وظایفی که برعهده‌اش بوده، سست و بی‌پایه است. ای خدای من! شایسته‌ای که کاملان در راستگویی و درست‌کرداری به تو مغرور نشوند؛ و گنه‌کاران از تو ناامید نگردند؛ زیرا تو پروردگار بزرگی هستی که احسانت را از احدی منع نمی‌کنی و درگرفتن حق خود به کسی سخت‌گیری روا نمی‌داری. یادت از یاد شدگان برتر است و نام‌هایت از آنچه که منسوبین به آن نامیده می‌شوند، پاک و منزّه است؛ و نعمتت در میان تمام آفریده‌ها پراکنده و پخش است. تو را بر تمام آنچه از اوصافت بیان شد سپاس؛ ای پروردگار جهانیان!

✨ دعای عهد 🎙 محسن فرهمند 🖇 @imamalinet_fa

🌱امام سجاد علیه السلام در بخشی از دعای سی و نهم صحیفه سجادیه به ما یاد میدن اینطوری دعا کنیم🌿: (ثواب قرائت این دعا تقدیم به شهید ابراهیم هادی به امید شفاعت او در بارگاه خدا ) خدایا هر بنده ایی که حقی از من بر عهده اوست ، بیامرز و این کار نیکی که نسبت به آنان انجام دادم را از پرفایده ترین صدقات صدقه دهنگان قرار ده و در مقابل آن عفو و رحمتت را برایم قرار ده تا به خاطر احسانت رستگار شویم و از تو به آنچه سنگینی اش مرا به زانو درآورده یاری می طلبم در حالی که ناامیدی من نسبت به نجات تو از امیدم بیشتر است. نه به این خاطر که دچار یأس از رحمت تو باشد بلکه از این جهت که خوبی هایم در برابر گناهانم اندک و دلایلم در مورد وظایفی که بر عهده ام بوده سست و بی پایه است . ای خدای بزرگی که گنه کاران از تو ناامید نگردند آمین

صوت قرائت #دعای_عهد

ترجمه دعای چهلم صحیفه سجادیه دعاى آن حضرت است هنگامی كه خبر مرگ كسى به او مى‌‌رسيد يا از مرگ ياد مى‌‌كرد. خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و ما را از آرزوی دور و دراز بی‌نیاز کن و دست آرزوهای دراز را با عمل راستین از دامن حیات ما کوتاه فرما؛ تا آن‌که پایان بردن ساعتی را از پی ساعتی و دریافتن روزی را که به دنبال روزی و پیوستن نفسی را به نفسی و رسیدن گامی را به گامی، آرزو نکنیم. و از فریب آرزوها ما را سالم دار و از بدی‌هایش امان ده و مرگ را در برابر دیدگان ما قرار داده؛ قرار دادنی دائم و همیشگی؛ و یادش را به گونه‌ای قرار مده که روزی یادش کنیم و روزی از آن غفلت ورزیم. و از اعمال شایسته عملی برایمان قرار ده که آمدن به سوی تو را همراه با آن، آرام و آهسته شماریم؛ و برای زود رسیدن به لقای تو، حرص ورزیم؛ به طوری که مرگ برای ما محلّ انسی باشد که به آن انس گیریم؛ و مرکز الفتی باشد که به آن شوق ورزیم؛ و خویشاوند نزدیکی باشد که نزدیکی به او را دوست داشته باشیم. پس هنگامی‌که مرگ را بر ما وارد کنی، ما را از دیدار چنین دیدارکننده‌ای خوشبخت فرما؛ و زمانی که بر ما وارد شد، ما را با او مأنوس ساز؛ و ما را به مهمانی‌اش به رنج و زحمت می‌نداز؛ و به زیارتش خوار و سرافکنده مکن؛ و آن را دری از درهای آمرزشت و کلیدی از کلیدهای رحمتت، قرار ده. ما را در زمرۀ هدایت‌یافتگان بمیران، نه گمراهان؛ و در سلک مطیعانی که از مرگ اکراه ندارند و در جمع توبه‌کنندگان از دنیا ببر، نه گناهکاران و اصرار ورزان به گناه؛ ای ضامن پاداش نیکوکاران و اصلاح‌کنندۀ کردار بدکاران!

🌱امام سجاد علیه السلام در بخشی از دعای چهلم صحیفه سجادیه به ما یاد میدن اینطوری دعا کنیم🌿: (ثواب قرائت این دعا تقدیم به شهید حسن شهابی به امید شفاعت او در بارگاه خدا ) الهی به برکت صلوات بر محمد و آل طاهرش ما را از آرزو های دور و دراز بی نیاز کن و دست آرزو های دراز را با عمل راستین از دامن ما کوتاه کن و ما را از فریب آرزو ها ، بدی آرزو ها از طریق همواره به یاد مرگ بودن امان ده و یاد مرگ در نظرمان گونه ایی نباشد که روزی یادش کنیم و روزی از آن غفلت ورزیم آمین

یا فرج الله

ترجمه دعای چهل و یکم صحیفه سجادیه دعاى آن حضرت است در طلب پرده‌‌پوشى بر گناه و حفظ شدن از حوادث خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و بستر کرامتت را برایم بگستران و به آبشخورهای رحمتت درآور و در وسط بهشتت جایم ده و داغ مردود شدن از درگاهت را بر پیشانی‌ام مگذار و به نومیدی از درگاهت محرومم مکن؛ و به گناهانی که مرتکب شدم، مرا به عرصۀ انتقام و عقوبت می‌نداز؛ و به خاطر اعمال زشتی که انجام داده‌ام، حسابم را مورد دقّت قرار مده؛ و رازم را آشکار مکن و سرّم را فاش مساز و عملم را در ترازوی عدالت مگذار و امور پنهانم را در برابر چشم بزرگان و پیشوایان برملا مکن. و آنچه که آشکارشدنش مایۀ ننگ من است، از آنان پنهان دار و آنچه مرا در حضورت بدنام و رسوا کند، از دیدگان آن‌ها بپوشان. مرتبه‌ام را به خشنودی‌ات بالا بر و حرمت و اعتبارم را به آمرزشت کامل کن و مرا در زمرۀ سعادتمندان درآور و به سوی راه‌های ایمن یافتگان هدایتم کن و در گروه رستگاران قرار ده و انجمن شایستگان را به وجود من آباد کن؛ ای پروردگار جهانیان! دعایم را مستجاب فرما.

ورزش باستانی (بخشی از زندگینامه شهید ابراهیم هادی، سلام بر ابراهیم ج۱) پیرمردی در بالای سکو نشسته بود و به ورزش بچه‌ها نگاه می‌کرد. پیش من آمد. ابراهیم را نشان داد و با ناراحتی گفت: آقا، این جوان کیه؟! با تعجب گفتم: چطور مگه؟! گفت: «من که وارد شدم، ایشان داشت شنا می‌رفت. من با تسبیح، شنا رفتنش را شمردم. تا الان هفت دور تسبیح رفته یعنی هفتصدتا شنا! تو رو خدا بیارش بالا الان حالش به هم می‌خوره.» وقتی ورزش تمام شد ابراهیم اصلاً احساس خستگی نمی‌کرد. انگار نه انگار که چهار ساعت شنا رفته! البته ابراهیم این کارها را برای قوی شدن انجام می‌داد. همیشه می‌گفت: برای خدمت به خدا و بندگانش، باید بدنی قوی داشته باشيم. مرتب دعا می‌کرد که: خدايا بدنم را برای خدمت کردن به خودت قوی کن. ابراهيم در همان ايام يك جفت ميل و سنگ بسیار سنگين براي خودش تهيه كرد. حسابی سر زبان ها افتاده و انگشت نما شده بود. اما بعد از مدتي ديگر جلوی بچه‌ها چنین كارهايي را انجام نداد! می گفت: اين كارها عامل غرور انسان می شه. می گفت: مردم به دنبال این هستند که چه کسی قوی‌تر از بقیه است. من اگر جلوی ديگران ورزش‌های سنگين را انجام دهم باعث ضایع شدن رفقايم می شوم. در واقع خودم را مطرح کرده‌ام و این کار اشتباه است. بعد از آن، وقتی میاندار ورزش بود و می‌دید که شخصی خسته شده و کم آورده، سریع ورزش را عوض می‌کرد.

صوت قرائت #دعای_عهد