🌱امام سجاد علیه السلام در بخشی از دعای چهل و سوم صحیفه سجادیه به ما یاد میدن اینطوری دعا کنیم🌿: (ثواب قرائت این دعا تقدیم به شهید مصطفی صدرزاده به امید شفاعت او در بارگاه خدا ) خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و ما را از خشنودترین کسانی قرار ده که ماه نو بر آنان طلوع کرده و از پاکیزه‌ترین کسانی که به آن نگاه کرده و خوشبخت‌ترین کسانی که در آن به انجام هرگونه عبادت، از واجب و مستحب برخاسته‌اند؛ و ما را در این ماه به توبه موفّق کن و از گناه حفظ فرما و ما را در این ماه، به سپاسگزاری نعمتت برانگیز؛ و پوشش‌های سلامت و تندرستی را به ما بپوشان و به سبب تام و تمامِ بجا آوردن بندگی‌ات در این ماه، نعمتت را بر ما کامل کن. تو بسیار نعمت‌دهنده و ستوده‌ای و درود خدا بر محمّد و آل پاک و پاکیزه‌اش باد. آمین🤲

صلوات بر سرور بانوان حضرت فاطمه زهراء(ع) اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى الصِّدِّيقَةِ فاطِمَةَ الزَّكِيَّةِ، حَبِيبَةِ حَبِيبِكَ وَنَبِيِّكَ، وَأُمِّ أَحِبَّائِكَ وَأَصْفِيائِكَ، الَّتِي انْتَجَبْتَها وَفَضَّلْتَها وَاخْتَرْتَها عَلَىٰ نِساءِ الْعالَمِينَ . اللّٰهُمَّ كُنِ الطَّالِبَ لَها مِمَّنْ ظَلَمَها وَاسْتَخَفَّ بِحَقِّها، وَكُنِ الثَّائِرَ اللّٰهُمَّ بِدَمِ أَوْلادِها . اللّٰهُمَّ وَكَما جَعَلْتَها أُمَّ أَئِمَّةِ الْهُدىٰ، وَحَلِيلَةَ صاحِبِ اللَِّواءِ، وَالْكَرِيمَةَ عِنْدَ الْمَلإِ الْأَعْلىٰ، فَصَلِّ عَلَيْها وَعَلَىٰ أُمِّها صَلاةً تُكْرِمُ بِها وَجْهَ أَبِيها مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَتُقِرُّبِها أَعْيُنَ ذُرِّيَّتِها، وَأَبْلِغْهُمْ عَنِّي فِي هٰذِهِ السَّاعَةِ أَفْضَلَ التَّحِيَّةِ وَالسَّلامِ. خدایا درود فرست، بر صدّیقه فاطمه زکیه، محبوبه‌ی حبیبت و پیامبرت و مادر دوستانت و برگزیدگانت که او را انتخاب نمودی و برتری دادی و برگزیدی، بر فراز بانوان جهانیان. خدایا از کسانی که به او ستم کردند و حق او را سبک شمردند، انتقامش را بگیر و خونخواه خون فرزندانش باش. خدایا همچنان که او را مادر امامان هدایت و همسر صاحب پرچم در قیامت و گرامی در انجمن والاتر قرار دادی، پس بر او و مادرش درود فرست، درودی که آبروی محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) را به آن گرامی بداری و دیده‌ی فرزندانش را روشن کنی و برسان به ایشان از سوی من، در این ساعت برترین درود و سلام را.

حسبی الله نحن توکلت علیک، به حق علی بن موسی الرضا

🌱امام سجاد علیه السلام در بخشی از دعای مخصوص ماه رمضان به ما یاد میدن اینطوری دعا کنیم🌿: (ثواب قرائت این دعا تقدیم به سرور شهدای جنگ رمضان، به امید شفاعت او در بارگاه خدا ) الهی ما را در این ماه توفیق ده که به وسیلۀ اعمال شایسته که ما را به سبب آن‌ها از گناهان پاک کنی، به تو تقرّب جوییم؛ و ما را در این ماه، از این‌که بخواهیم اعمال زشت را از سر بگیریم حفظ فرما و کار بندگی ما در این ماه به جایی رسد که هیچ یک از فرشتگانت نتواند، بالاتر از آنچه ما به جا آوردیم، از ابواب بندگی و طاعت برای تو و انواع اعمالی که سبب قرب ما به حضرت توست، به پیشگاهت ارائه کند. خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست و ما را از انحراف در توحیدت و کوتاهی در ستایشت و تردید در دینت و گمراهی از راهت و بی‌احترامی به حرمتت و گول خوردن از دشمنت، شیطان رانده‌شده، بر کنار کن. خدایا! این ماه را با بندگیمان، برای حضرتت پُر کن؛ و اوقاتش را به طاعتمان، برای وجود مبارکت زینت ده و در روزش، ما را به روزه داشتن و در شبش، ما را به نماز و زاری به درگاهت و فروتنی به پیشگاهت و خواری در برابرت، یاری فرما؛ تا روزش به غفلت ما از روزه و شبش به کوتاهی ما از عبادت، گواهی ندهد. خدایا! بر محمّد و آلش درود فرست، در همه وقت و در همه دم و در هر حال، به شمارۀ درودی که فرستاده‌ای، بر هر که درود فرستاده‌ای و چندین برابر همۀ آن‌ها، به چندین برابری که جز تو نتواند آن‌ها را بشمارد؛ همانا تو آنچه را بخواهی، انجام می‌دهی.

صلوات بر سرور بانوان حضرت فاطمه زهراء(ع) اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى الصِّدِّيقَةِ فاطِمَةَ الزَّكِيَّةِ، حَبِيبَةِ حَبِيبِكَ وَنَبِيِّكَ، وَأُمِّ أَحِبَّائِكَ وَأَصْفِيائِكَ، الَّتِي انْتَجَبْتَها وَفَضَّلْتَها وَاخْتَرْتَها عَلَىٰ نِساءِ الْعالَمِينَ . اللّٰهُمَّ كُنِ الطَّالِبَ لَها مِمَّنْ ظَلَمَها وَاسْتَخَفَّ بِحَقِّها، وَكُنِ الثَّائِرَ اللّٰهُمَّ بِدَمِ أَوْلادِها . اللّٰهُمَّ وَكَما جَعَلْتَها أُمَّ أَئِمَّةِ الْهُدىٰ، وَحَلِيلَةَ صاحِبِ اللَِّواءِ، وَالْكَرِيمَةَ عِنْدَ الْمَلإِ الْأَعْلىٰ، فَصَلِّ عَلَيْها وَعَلَىٰ أُمِّها صَلاةً تُكْرِمُ بِها وَجْهَ أَبِيها مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَتُقِرُّبِها أَعْيُنَ ذُرِّيَّتِها، وَأَبْلِغْهُمْ عَنِّي فِي هٰذِهِ السَّاعَةِ أَفْضَلَ التَّحِيَّةِ وَالسَّلامِ. خدایا درود فرست، بر صدّیقه فاطمه زکیه، محبوبه‌ی حبیبت و پیامبرت و مادر دوستانت و برگزیدگانت که او را انتخاب نمودی و برتری دادی و برگزیدی، بر فراز بانوان جهانیان. خدایا از کسانی که به او ستم کردند و حق او را سبک شمردند، انتقامش را بگیر و خونخواه خون فرزندانش باش. خدایا همچنان که او را مادر امامان هدایت و همسر صاحب پرچم در قیامت و گرامی در انجمن والاتر قرار دادی، پس بر او و مادرش درود فرست، درودی که آبروی محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) را به آن گرامی بداری و دیده‌ی فرزندانش را روشن کنی و برسان به ایشان از سوی من، در این ساعت برترین درود و سلام را.

🌱امام سجاد علیه السلام در بخشی از دعای چهل و پنجم صحیفه سجادیه به ما یاد میدن اینطوری دعا کنیم🌿: (ثواب قرائت این دعا تقدیم به شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی، به امید شفاعت او در بارگاه خدا ) ای کسی که فرمودی: «مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و مرا سپاس‌گزارید و کفران نکنید.» و فرمودی: «اگر شکر کنید، بر شما افزون می‌کنم؛ و اگر ناسپاسی کنید، محققاً عذاب من سخت است».گفتی: «مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم. آنان‌که از عبادت من، [یعنی دعا] تکبّر می‌کنند، به‌زودی خوار و ذلیل وارد دوزخ می‌شوند» و تو به انجام آنچه از درگاهت طلب شود توانایی؛ و به آنچه از احسانت درخواست شود، جواد و بخشنده‌ای؛ به کسی که برای تقرّب به تو بکوشد، قریب و نزدیکی. عذر ما را در کوتاهی از ادای حقّت بپذیر و عمرهای ما را که پیش روی ماست، به ماه رمضان آینده برسان؛ و چون ما را به آن رساندی، بر انجام عبادتی که شایسته توست، یاریمان فرما ؛ و عمل شایسته‌ای که سبب تدارک حقّ توست، برسان خدایا بر پیامبرت و اهل بیتش محمد مصطفی (ص) درود فرست ، درودی که برکتش به ما رسد و سودش نصیب ما شود و به خاطر آن دعایمان مستجاب گردد.

📌📍نسخه تضمینی امام محمد باقر برای رهایی از بلایا و گرفتاری ها و همه سختی های امروز ما راوی از امام محمد باقر علیه السلام پرسیده بود: « آقا جان شما فرمودی هرکه امام حسین علیه السلام رو زیارت کنه، گریه کنه خدا براش اندازه دو هزار حج و عمره و جهاد در رکاب حضرت رسول(ص) رو می نویسه اما آقاجان اگه از کربلا دور بود چی؟ اگر نتونست به زیارت حضرت بیاد چی؟ حضرت چنین فرمود: «، به سوی صحرا برو یا در خانه خود روی بام برو و با سلام به آن حضرت اشاره کن و بر قاتلان آن حضرت نفرین کن. یعنی زیارتت رو در حد خودت عملی کن شده برو صحرا، برو پشت بوم خونت، نه اینکه فقط یه گوشه بشینی و گریه کنی! این دقیقا همون کاری بود که خمینی کبیر می دونست و انجام داد، وگرنه قبلشم هرچند کم ، اما هیئت ها بودن. چکار کرد؟ بهمون تفکر عاشورایی رو یاد داد که چه طور عملی توی جامعه پیادش کنیم وگرنه الان روزیه که خیلی جاهای دنیا با گریه به امام حسین مشکلی ندارن...الان روزگاریه که فکر می‌کنی امثال ترامپ ملعون با گریه به امام حسین و مراسم عزاداری مشکلی داره؟پس چرا هر سال مراسم عزاداری توی خیلی از کشور ها حتی خود آمریکا که اعتقادی به اسلام ندارن برگزار می‌شه؟ چون اونا هم دارن تلاش می کنن عادی سازی کنن که مراسم عاشورا هم مثل خیلی مراسم دیگه ادیان ها به رسمه، از این جور حرفا در ادامه امام محمد باقر علیه السلام بدون اینکه دوباره راوی سوال بپرسه اینبار خودشون پیش قدم میشن و فرمودن سپس دو رکعت نماز بخوان و این کار را در اوایل روز، پیش از گذشتن خورشید از لحظه ظهر انجام بده. یعنی زمان مشخص بده به این کارت، منظم انجامش بده و سعی کن بر امام حسین(علیه‌السلام) زاری و گریه کنی که نشون بدید این حرکت از ایمانه نه به کار روزمره عادی ... ادامه میدن حضرت : و کسانی که در خانه تو هستند، اگر از تو تقیه نمی‌کنند، خودت وادارشان کن تا بر آن حضرت گریه کنند. یعنی اگه زورت نمی رسه تفکر امام حسینو هم ترویج بدی لااقل خانواده خودتو وادار به این کار کن ، به یه شکل دیگه با خلاقیت خودت این کار رو انجام بده چه طوری؟ خودتو بی تاب امام حسین علیه السلام نشون بده ، روضه خونگی بگیر یا هر حرکت دیگه ، یعنی در کل حضرت چند تا مثال میزنن ما ذهنیت پیدا کنیم حتی حضرت نمیگه زیارتت تموم شد دیگه برو پی کارت، دیگه کار تمومه ... فرمودن وسط روزمره گی های زندگیت هر جا شد هر جا شد یاد امام حسینو زنده کن چه طوری ؟ اول تشویق کن بگو خدا ثواب عزاداری هاتو زیاد کنه ، بعد به خودت و بقیه بگو یادمون نره که یه نفر مانده از این قوم که بر می گردد تلاش کنیم خودمونو بهش برسونیم... یعنی یه وقت فکر نکنیم دشمن اومد سیدالشهدا رو شهید کردن، دیگه ما شکست خوردیم دیگه باید ساکت بشینیم، برای اینکه اینطوری فکر نکنیم لازمه همش به خودمون مثل نماز های هر روزمون یاد حضرت امام حسین و علت قیام امام زمان رو زنده کنیم

آخرش حضرت به خودشون اشاره می کنن میگن من ضمانت می کنم برای هر کی که این کارو مستمر انجام بده نمیگن شیعه، نمی گن سنی ، نمیگن مومن، نمی گن مسلمون میگن هرکی این کارو کرد من روز قیامت ضامنشم ! ضمانت اهل بیت یعنی چی؟... اینو توی قسمت دوم باهم می خونم و میفهمیم

ترجمه دعای چهل و ششم صحیفه سجادیه دعای آن حضرت است در روز عید فطر و جمعه، هنگامی که از نمازش بازمی‌گشت به پا می‌ایستاد آنگاه رو به قبله می‌کرد و می‌گفت: ای آن‌که رحم می‌کند به کسی که بندگان به او رحم نمی‌کنند! ای آن‌که می‌پذیرد کسی را که کشورها او را نمی‌پذیرند! ای آن‌که نیازمندان درگاهش را، حقیر و کوچک نمی‌شمرد! ای آن‌که اصرارکنندگان به پیشگاهش را ناامید نمی‌کند! ای آن‌که دست ردّ به سینهٔ کسانی که عمل خود را در برابر حضرتش بزرگ می‌شمارند نمی‌زند! ای آن‌که ارمغان و هدیهٔ کوچک را می‌پذیرد و اندک کاری که برایش انجام می‌گیرد، سپاس می‌نهد! و ای آن‌که عمل کم را قدرشناسی می‌کند و پاداش بزرگ می‌دهد! و ای آن‌که هر که به او نزدیک شود، به او نزدیک می‌شود! و ای آن‌که هر که را از او روی گردانده، به سوی خود می‌خواند! و ای آن‌که نعمت را تغییر نمی‌دهد و به انتقام شتاب نمی‌ورزد! و ای آن‌که نیکی را به بار می‌نشاند تا آن را بیافزاید و از بدی می‌گذرد تا آن را محو و نابود کند! آرزوها پیش از رسیدن به قلمرو و حوزهٔ کرمت، حاجت روا برگشتند و ظرف‌های طلب به فیض بخششت لبریز شدند و اوصاف پیش از رسیدن به وصفت، از هم گسیختند. برتری در بالاترین مرتبه‌اش که ورای هر برتری است مخصوص توست و بزرگی و عظمت که فراتر از هر بزرگی و عظمت است، ویژهٔ توست. هر بزرگی نزد تو کوچک و هر شریفی در کنار شرفت حقیر است. آنان که به سوی غیر تو کوچ کردند، ناامید شدند؛ و آنان که جز تو را خواستند، به خسارت نشستند؛ و آنان که به درگاه غیر تو فرود آمدند، تباه شدند؛ و نعمت خواهان جز آنان که از فضل و احسان تو نعمت خواستند، دچار تهی‌دستی و قحطی شدند. درِ رحمتت برای تمام خواهندگان باز، و عطایت برای گدایان رایگان، و فریادرسی‌ات به فریادخواهان نزدیک است، آرزومندان از تو نومید نمی‌شوند و درخواست‌کنندگان از عطایت مأیوس نمی‌گردند و آمرزش خواهان به کیفرت، بدبخت نمی‌شوند. سفرهٔ روزی‌ات برای گنه‌کاران پهن است و بردباری‌ات به جانب کسی که با تو دشمنی ورزید، روی آورنده است. عادتت احسان به بدکاران و راه و روشت مهلت به متجاوزان است تا جایی که مدارایت، اینان را از بازگشت و توبه به درگاهت فریب داده و غافل ساخته؛ و مهلت دادنت، ایشان را از خودداری از گناه بازداشته. جز این نیست که آنان را فرصت دادی، به خاطر این‌که به فرمانت بازگردند؛ و برای اطمینان به دوام فرمانروایی‌ات مهلتشان دادی؛ پس آن‌که اهل سعادت بود، فرجامِ کارش را به سعادت ختم کردی؛ و آن‌که اهل بدبختی بود، به بدبختی‌اش واگذاشتی. همهٔ اینان، چه سعادتمندان و چه شقاوتمندان به حکم و حکومت تو بازمی‌گردند؛ و کارشان منتهی به فرمان تو می‌شود. طولانی شدن زمان زندگی گنه‌کاران، قدرت پادشاهی‌ات را سست نمی‌کند؛ و شتاب نورزیدن در عقوبت و بازپرسی آنان، برهان و دلیلت را باطل نمی‌سازد. حجّتت استوار و پابرجاست و باطل نگردد؛ و پادشاهی‌ات ثابت و همیشگی است و از بین نمی‌رود؛ پس عذاب همیشگی بر کسی است که از تو روی تافت و نومیدی ذلّت‌بار برای کسی که از تو نومید شد و بدترین تیره‌بختی برای کسی که به رحمت و کرم تو مغرور گشت. چه بسیار دگرگونی‌هایی که در عذابت برای او هست و چه بسیار زمان طولانی و درازی که در عرصهٔ کیفرت رفت و آمد خواهد داشت؛ و فرج و گشایش از چنین انسانی چه اندازه دور است و از رهایی یافتن از دوزخ، به آسانی و سهولت، چه بسیار ناامید است. این مجازات‌ها، بر اساس عدالت در داوری توست که در آن ستم نمی‌کنی؛ و از انصاف در فرمان توست که بی‌عدالتی در آن روا نمی‌داری. همانا حجّت‌هایت را برای بیداری مردم، پی‌درپی آوردی و دلیل و عذرت را به سوی آنان فرستادی و تهدیدت را یادآور شدی و در ترغیب بندگان به ایمان و عمل، لطف و مدارا را به کار گرفتی؛ و برای بیداری آنان، مثل‌ها زدی؛ و مهلت به مردم را طولانی کردی. کیفر را به تأخیر انداختی، در حالی که بر شتابِ به عذاب توانا بودی؛ و فرصت دادی در صورتی که بر عجله قدرت داشتی. مدارایت از روی ناتوانی و مهلت دادنت از باب سستی و خودداری‌ات به خاطر غفلت و به تأخیر انداختنت از روی مدارا و سازش نبود؛ بلکه برای این بوده که حجّتت رساتر و بزرگواری‌ات کامل‌تر و احسانت فراگیرتر و نعمتت تمام‌تر باشد. تمام اینها بود و هست و می‌باشد و خواهد بود. حجّتت برتر از آن است که بتوان همهٔ آن را به دایرهٔ وصف کشید و بزرگی‌ات بالاتر از آن است که بتوان به عمق و ژرفای آن رسید و نعمتت بیش از آن است که به شماره درآید و احسانت افزون‌تر از آن است که کمترینش سپاس شود. اکنون، نبودن زبان سخن، مرا از سپاسگزاری‌ات ناتوان ساخته؛ و خودداری از بزرگداشتت، مرا درمانده و ناتوان کرده؛ و نهایت قدرتم این است که به درماندگی از سپاست اقرار کنم. ای خدای من! این درماندگیِ از سپاس، نه از بی‌رغبتی، بلکه از ناتوانی من است.

اینک منم که آمدن به درگاه تو را قصد می‌کنم و از حضرتت توقع پذیرایی نیک دارم؛ پس بر محمد و آلش درود فرست و رازم را بشنو و دعایم را مستجاب کن و روزم را به نومیدی ختم مکن و نسبت به گدایی‌ام، دست ردّ به سینه‌ام نزن؛ و رفتنم را از نزدت و بازگشتم را به سویت، گرامی دار؛ زیرا هر چه را اراده کنی، از انجامش دچار سختی نمی‌شوی؛ و در برآوردن آنچه از تو خواسته شود، ناتوان نمی‌باشی؛ و تو بر هر کاری توانایی و حول و قوّه‌ای نیست، جز به خدای بلندمرتبهٔ بزرگ.