هر انسان نهری خودرونده‌است‌... به هر سوی که نیروها و خواست‌هایش می‌کشانندش... که هر آدم، رودی‌ست که هر آدم جهانی‌ست! نه مگر که در هر آدم روانی میجوشد؟ و چیست روان در تن؟ بازتاب غریوی در دالانی هزار خم، گم، دور، نالان، خروشان، تار، ناپیدا، ناشناخته، خاموش، ژرف، باژگون شده... فورانی بی‌امان به کشمکش و پیچ و تابی دائم... نهفته‌ای از آشوب و غوغا :) #محمود_دولت‌آبادی

_نعناع خیلی سبزی خوبیه! همین که بکاریش همیشه هست تا ابد :) +هیچی تا ابد نمی‌مونه! #دیالوگ

_مرگِ آیینه ها، شکستن نیست… #سیدتقی_سیدی

🌱؛ می‌میرمُ بیمِ مردنم نیست! #کتاب

زندگی تعارف نان‌ است و غزل... پس شعر؟

زان تغافل‌گر چرا ناشاد باید زیستن ای فراموشان به ذوق یاد باید زیستن

بلبلان نی الفت دام است اینجا نی قفس بر مراد خاطر صیاد باید زیستن

من نمی‌گویم به‌کلی از تعلق‌ها برآ اندکی زین دردسر آزاد باید زیستن!

خواه در دوزخ وطن ‌کن خواه با فردوس ساز عافیت هرجا نباشد شاد باید زیستن

چون سپندم عمرها در کسوت افسردگی بر امید یک تپش فریاد باید زیستن :)

نیست زین دشوارتر جهدی که ما را با فنا صلح کار عالم اضداد باید زیستن

زندگی بر گردن افتاده‌ست یاران چاره چیست چند روزی هرچه باداباد باید زیستن...