اگر تو مرا نبینی من کیستم که ببینم؟ من نیستم که ببینم، نمی‌بیننمَم 4:41 _جناب قربانی رادیو ابتهاج؛

_

-با‌هر‌زخـم‌ریشه‌دواندم‌و‌گلسـتان‌شدم!

_

در رخ لیـــلی نمــــودم خویش را سوختـم مجنـون خـام اندیش را؛ _ابتهاج

_

ما بی تو خسته‌ایم؛ تو بی ما چگونه‌ای؟! _جناب مولانا

_

_به چه نگاه میکنی ای صندلی چوبی؟ به این آسمان یا پرنده های رها شده در آسمان که هرچه فریاد می زنند، صدایشان به گوش نمیرسد میبینی چگونه دست و پا می زنند برای زندگانی! دگر نمک مپاش بر این زخم، چو دگر پر شده این طاق صبوری؛ اما ما هنوز هم پرسه می زنیم در این آسمان خونین؛