«ضم قلبی بالحكی،عوّضه فقر اللقى»
دلم را با حرفهایت بغل کن؛
تا جای کمبود دیدنت را جبران کنی..
روحش سبز بود!
حرفاش یک جوری آرومت میکرد که
انگار اصلا اتفاقی نیوفتاده و
من الکی پریشون شدم،
سخنش به روح آدم مینشست و
شیرینیش لبخند به لب آدم میورد...
توی چشماش شوق بود و عطر زندگی میداد.
آدم امنی بود؛ اونقدر امن که
هیچوقت نمیشد تصور بدی ازش داشته باشی!
آدمِ قشنگِ روزگارم بود، توی خیالم بود...
#هیچ_نوشت
[لبَّیک إنا مُتعبون، أجبرنا کأنَنا لم نرَ حزنًا..]
لبیک که ما خستهایم، آنگونه
جبران کن برایمان که گویی هرگز غم ندیدهایم!
22.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
میدانی رنج تو از چیست؟!
تو به آنچه نباید، بسیار میاندیشی..
سلاماً لِمَن هُم بَعيدون عَنّا لكِنّهم يَعيشونَ في قُلوبِنا
سلام بر آنان که از ما دورند اما در قلبمان ساکناند ((: