ما عادت نمیکنیم مگر آنکه چیزی درونمان بمیرد.
فکرش را بکن چه چیزهایی درونمان مردند تا توانستیم به همهی آنچه پیرامونمان است عادت کنیم.
#ممدوح_عدوان
الصباح الذي لا تسمع فيهَ صباح الخير
ممَن تحب يبقى ليلاً حتى إشعار آخر!
صبحی که در آن ،
از کسی که دوست داری صبح به خیر نمیشنوی ،
تا اطلاع ثانوی شب می ماند!
-محمود درویش-
از عمیق ترین پارادوکس های زندگی من وقتی بود که ساعت ها حرف برای گفتن داشتم اما حتی یک جمله صحبت نکردم.
میگفت: اولین نشانهی ابتلا، شبهاییست که چشم روی هم نمیگذاری...
#لیلی_سلطانی
غم و غصه که از حدش بگذره جاش رو میده
به بیاعتنایی محض... طوری که دیگه
نسبت به خیلی چیزا واکنشت رو از دست میدی
راستش را بخواهی من میان رویاهایم گم شدهام!
گاهی آنقدر تاریک که جای نفس کشیدنم نیست،
گاهی آنقدر روشن که رویا بودنش غم به دلم مینشاند..
میان فکر تو هم گاهی گم میشوم! همینقدر شیرین...
آدمی نداشتههایش و زیباییهای مد نظرش را دائما تصور میکند؛
اما میان این تصورات زندگی کردن کمی سخت است...
کسی چه میداند زمان آخرین رویا را؟!
شب در فکر تو و روز در غم تو؛
پس چه زمان زندگی خواهم کرد؟!
آسمان این بار، دلِ ابری کدام گوشهنشین را بارید؟
به دلم سوز تمنای تنگدلی نشست...