بِـسْمِ اللّه...

اینجـا همیشـه پُـر از حـس و خاطـراتِ خوبِ برایِ مـن ؛ بَعـد از کـلی راه و خستگـی اینجـا حالمو خوب میکنه :)

ولـی خُـب هنـوز کلـی راه مونـده 🙃

خـوشا راهـی کـه پایانَـش تو باشـی ...

_ آقای امام رضا، آقای امنِ گریه‌های کنج صحن...

صبح خود را در محضر استاد شروع کردیم ...

روزی کـه منی جَـدید آغـاز شُد ؛ در محضـرِ بابا رضـا جانـم . - به وقت بیست و هفتمِ اسفند ۱۴۰۱

حـال و هوایِ بهشتیِ حـرم بابا رضا

«غم» شاید خیلی نزدیک، خیلی دور. شاید پژمردگیِ گلی است که تمامِ سال از آن مراقبت کرده‌ای. شاید پریدن پرنده‌ای است که سال‌ها حرفِ دل با او گفته بودی. شاید گم شدن لباسِ مورد علاقه‌ات باشد. شاید تنها نشستن میان جمع. شاید تبدیل شدنِ روزهای خوش به «خاطراتِ تکرار نشدنی». خیلی دور، خیلی نزدیک، «غم» گاهی گریبان‌گیر است.

واقعا کاش الان کسی رو داشتم ؛ که بی هوا بهم پیام میداد که بیا بریم بیرون ؛ هرکاری از دستم برمیاد بکنم تا حالت خوب شه :)