روزی آید که دلم هیچ تمنا نکند

خلوتی‌داریم‌و‌حالی‌با‌خیال‌خویشتن(:

تعالی لنبکي معّا من قال انَّ حُزنك مسألة شخصیه؟" بیا باهم گریه کنیم کی گفته غمِ تو یه مسئله‌ی شخصیه؟

تو خدای به مو رسیدن ها و پاره نشدن هایی :)

از صبح ناب پر شده ام در من یک جرعه آفتاب نمی نوشی؟

╿ پُرازگلایــــه‌ام‌امّابه‌جَبرخنــــدان‌ام ╽

این روزا که داره میگذره ترس‌های جدیدی در وجودم شکل گرفته که شاید همشون از زیادی سخت گرفتن ناشی میشن… نمیدونم با وجود خدا چرا باید ترسید؟

خدایا هوامون رو داری دیگه قربونت بشم؟

آن الأوان يطوينا النسيان وننشفى. «وقتش رسیده که "فراموشی" مثلِ یک کتاب ما را ورق بزند و از دلتنگی شفا پیدا کنیم...»

ما در هیچ حال، قلب‌هایمان خالی از غم نخواهد شد چرا که غم، ودیعه‌یی‌ست طبیعی که ما را پاک نگه می‌دارد. انسان‌های بی‌اندوه به معنای متعالی کلمه، هرگز انسان نبوده‌اند و نخواهند بود. از این صافی انسان ساز نترس! -نادر ابراهیمی-

دارم به این فکر می‌کنم که شاید برای رهایی از این حال، به جای تلاش برای از بین بردن غم‌هام، باید بغلشون کنم