🔰گرگ، آدم نمی‌شود‼️ 🔸دست های زیادی تلاش می‌کنند که هر موضع و اقدامی از طرف دشمن را به منزله تغییر آنان و همچنین مناسب‌ترین زمان برای کنار آمدن با آن‌ها قلمداد کنند؛ به همین منظور گاهی «دموکرات و مودب بودن» و گاهی دیگر «تاجر و معامله‌گر بودنِ» طرف مقابل را فرصتی بی‌نظیر(!) برای سازش حداکثری -بخوانید تسلیم و عقب‌نشینی- معرفی کرده و چنین وانمود می‌کنند که این فرصت، دیگر به دست نخواهد آمد و باید به نحو احسن از آن استفاده شود! این جماعت حتی انتخابات آن کشورها را نیز دستاویزی برای پیگیری اغراض خود قرار داده و با این ادعا که طرف مقابل در این ایام قصد امتیازدهی دارد، نسخه همیشگی خود را ابراز می‌کنند! 🔸کلیم کاشانی اما می‌گوید که نباید از کسانی که ذات آن‌ها با قلدری و زورگویی سرشته شده است، انتظار تغییر و اصلاح داشت؛ وی با بیان این که اگر تار مویی در «خمیر» وجود داشته باشد، می‌توان آن را بیرون کشید و نقص خمیر را به این شیوه برطرف کرد ولی تغییر و اصلاح ظروفی را که با گِل ساخته شده‌اند و از قضا در گِل آنان مقادیر زیادی تار مو وجود داشته است، به این آسانی‌ها میسر نمی‌باشد؛ چه بسا تنها راه، شکستن آن ظرف و بازسازی آن با مواد و نظم نوین باشد! کلیم کاشانی چنین سروده است: عیب از نهادِ سخت‌دلان در نمی‌رود ای خواجه! موی کاسه چو موی خمیر نیست #عشقال ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🌱 👌رهبر معظم انقلاب: (1404/11/28) 👈قوی‌ترین ارتش دنیا ممکن است گاهی آن‌چنان سیلی بخورد که نتواند از جا بلند شود. 👈خطرناک‌تر از ناو، آن سلاحی است که می‌تواند آن را به قعر دریا بفرستد. 🆔@eghaal

🔰با زخم زبان‌ها چه باید کرد؟ 🔸افرادی هستند که افق فکری آنان محدود به این دنیا بوده و هر آنچه را که با حواس پنج‌گانه، قابل فهم نباشد زیر سوال می‌برند؛ این افراد، دیگرانی را که عمیق‌تر و دقیق‌تر می‌اندیشند و سطح درک و فهمشان، دنیای پیش و پس از مرگ‌ را نیز شامل می‌شود به باد تمسخر گرفته و حتی گاهی به آنان زخم زبان می‌زنند؛ در مواجهه با اینان چه باید کرد؟ «حافظ» می‌گوید کسی که در مسیر عبودیت و بندگی خداوند متعال، به طعنه و زخم‌زبان‌های دیگران ترتیب اثر بدهد، نخواهد توانست در این مسیرْ پیش رفته و از لذت‌ها و خوشی‌های آن بهره‌مند شود؛ او از هرگونه محافظه‌کاری و دودوتا چهارتای دنیوی ابراز انزجار کرده و نهایتِ آمادگی‌ خود را برای فداکاری در راه دین اعلام می‌دارد؛ وی علی‌رغم اذعان به این که در مسیر دین‌داری، خون دل‌های فراوانی خورده است اما در عین حال، بودن در این مسیر را افتخار خود می‌داند و از خداوند می‌خواهد که مُهر بندگی او را بر پیشانی‌اش ثبت نماید تا همگان از محبت شدید و به اصطلاح بی‌رحمانه خداوند به او آگاه شوند؛ حافظ چنین سروده است: گر من از سرزنشِ مدّعیانْ اَندیشم شیوۀ مَستی و رِندی نرود از پیشم شاهِ شوریده‌سرانْ خوانْ منِ بی‌سامان را زان که در کم‌خِردی از همه عالَم بیشم بر جَبینْ نقش کن از خونِ دلِ منْ «خال»ی تا بدانند که قربانِ تو کافرکیشم #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal