🔰موش‌ها شیر می‌شوند‼️ 🔹انسان‌ها در ایام جنگ و به طور کلی در زمان خطر و بحران، به میزان قابل ملاحظه‌ای امکان خدعه و فریب را از دست داده و آنچه را که پیش از آن در باطن خود پنهان نگه داشته بودند، بیرون می‌ریزند؛ لذا این ایام بهترین فرصت برای شناخت منافقانی است که ظاهر و باطن آنان همخوانی نداشته و با انواع لطایف‌الحیل در صفوف خودی جا خوش کرده‌اند؛ [وجه نام‌گذاری "نفاق" را پیش از این در یادداشت موش‌های صحرایی بیان کرده‌ایم] 🔹در این یادداشت به یکی از نشانه‌های منافقان که در ایام جنگ و پس از آن بروز می‌کند اشاره می‌کنیم؛ از ویژگی‌های منافقین آن است که از هرگونه کمکی - اعم از جانی، مالی، زبانی و...- به مسلمانان خودداری کرده و نسبت به آنان بخل می‌ورزند؛ در حین جنگ همانند موش‌هایی هستند که از شدت ترس به لانه‌های خود خزیده‌اند و هیچ اثری از آنان دیده نمی‌شود؛ حتی از یک موضع‌گیری خشک و خالی هم هراس دارند و خفه‌خون می‌گیرند ولی همین منافقان پس از رفع خطر و زمانی که مسلمانان فاتح جنگ می‌شوند، به تدریج از لانه‌های خود بیرون آمده و این بار نه مثل موش که همانند شیر و نه عليه دشمنان که بر سر دوستان نعره بر‌می‌آورند و به کسانی که در خط مقدم جبهه قرار داشته‌اند زخم زبان می‌زنند؛ با پررویی و وقاحت تمام، خودشان را در دستاوردهای جنگ -که اعم از "پیروزی نظامی" و "شکل‌گیری وحدت ملی" است- سهیم دانسته و عجیب‌تر آن که برای ادامه مسیر، تعیین تکلیف می‌کنند! 🔹همین رفتار منافقان در جنگ خندق بود که منجر به نزول آیه ۱۹ سوره مبارکه احزاب شد؛ خداوند متعال در این آیه می‌فرمایند: «[منافقان] در همه چیز نسبت به شما بخیلند؛ و هنگامی که ترس و بحرانی پیش آید، می‌بینی آنچنان به تو نگاه می‌کنند و چشمهایشان در حدقه می‌چرخد، که گویی از شدت ترس می‌خواهند جان دهند! امّا وقتی حالت خوف و ترس فرو نشست [و مسلمانان فاتح جنگ شدند]، زبان‌های تند و تیز خود را علیه شما به کار می‌گیرند [و طلبکار غنائم جنگی می‌شوند!] در حالی که در آن نیز حریص و بخیلند؛ آنها [هرگز] ایمان نیاورده‌اند، از این رو خداوند اعمالشان را حبط و نابود کرد؛ و این کار بر خدا آسان است.» ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰ماهی‌گیری در سراب دنیا‼️ 🔹در روایات اهل‌بیت عصمت و طهارت، تعابیر مختلفی برای توصیف «دنیا» به کار رفته است؛ امام علی علیه‌السلام در یکی از بیانات نورانی خود، دنیا را به «سراب ناپایداری» تشبیه می‌کنند که جوینده و دَونده به سمت آن، تشنه‌تر و خسته‌تر خواهد شد! چرا که همت و دغدغه خود را در مسأله‌ای صرف می‌کند که حتی با فرض دستیابی به آن، آش چندان دهن‌سوزی هم نصیب او نخواهد شد! 🔹صائب تبریزی نیز با اقتباس از آموزه‌های دینی، ضمن تشبیه دنیا به سراب مدعی می‌شود که جستجوگران «راحتی» در دنیا همانند کسانی‌اند که سرگرم ماهی‌گیری در سراب می‌باشند! وی انتظار آسایش و آسودگی در دنیا را ناشی از سادگی انسان و بی‌اطلاعی او از خصوصیات دنیا می‌داند و معتقد است که اساسا دنیاطلبان روی آسایش و آرامش را نخواهند دید؛ تنها راه چاره، آن است که از قید و بند دنیاطلبی رها گشته و افق فکری خود را فراتر از دنیای مادی قرار داد؛ صائب تبریزی چنین می‌سراید: ساده‌لوحانی که دارند از جهانْ «راحتْ» طمع دامْ بهرِ صید در بَحر سراب افکنده‌اند #عشقال ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🌱🌱 📌برخی‌ها ادعا می‌کنند که "ما صرفا به‌ خاطر خدا، مصالح کشور و همچنین صیانت از شروط رهبری است که دعوا راه می‌اندازیم و به مسئولان حاضر در خط مقدم جنگ، طعنه و زخم زبان می‌زنیم!" 👌پاسخ امام خمینی رحمةالله‌علیه را به این گونه از ادعاها ببینید... 🆔@eghaal

🔰رهبر ضعیف و تنها‼️ 🔹در جلسه‌ای که به مناسبت دومین سالگرد آقا مصطفی خمینی در سال۱۳۵۸ و با حضور امام خمینی رحمةالله‌علیه برگزار می‌شود، رهبر شهید انقلاب به عنوان سخنران آن جلسه بیاناتی را ایراد می‌کنند که مرور آن در این روزها بسیار راه‌گشاست؛ در آن جلسه ایشان به انتقاد از کسانی می‌پردازند که پشت نقاب انقلابی‌گری پنهان شده و با ترسیم چهره‌ای #ضعیف و #تنها از امام خمینی، خود را به عنوان منجی و قهرمانی که رهبری را از این مظلومیت و تنهایی(!) نجات می‌دهد معرفی می‌کنند! این جماعت که گویا سهم مورد انتظار خود را از قدرت نبرده و از حضور در مناصب سطح بالا محروم مانده‌اند، تلاش می‌کنند که کارگزاران و اطرافیان امام خمینی را با انواع ترفندها و تهمت‌ها از دُور ایشان پراکنده کرده و خود را جایگزین آنان کنند؛ رهبر شهید انقلاب در بخشی از بیانات خود، خطاب به این دسته از افراد ظاهرالصلاح می‌فرمایند: 🔹«این‌قدر انقلاب را نکوبید؛ این‌قدر این رهبر را در زیر نامش نکوبید؛ این‌قدر نگویید: «رهبر را ایزوله کردند!»؛ من آماده‌ام که این سخن در همین مجلس تخطئه بشود؛ من آماده‌ام که هرکس که می‌تواند ثابت کند که دُور امام یک جدار درست کرده‌اند؛ بیاید در این مجلس، من در حضور امام دارم می‌گویم، او هم در حضور امام بگوید و تخطئه کند حرف مرا؛ بهترین چهره‌ها، فداکارترین انسانها، دردمندترین دلها، دلسوزترین شخصیّت‌ها را این‌گونه از دُور و بر امام نَتارانید. می‌گویید: «امام تنها است!»؛ به خدا شما می‌خواهید امام را تنها کنید؛ شما می‌خواهید امام تنها بشود! امام تنها نیست؛ دل این امّت با امام است؛ دلسوزترین این انسانها با امامند؛ در اختیار امامند؛ امام تنها نیست؛ امام از روز اوّل مانند همه‌ رهبران، مانند همه‌ پیامبران، مانند همه‌ بندگان صالح خدا، یک تنه فریاد برآورد و دیگران به او گرویدند. امروز این گرایش کم نشده است؛ باز هم ملّت به فریاد امام دل بسته است.» (منبع) ✍مدیر عقال 🆔@eghaal