🔰ماهی‌گیری در سراب دنیا‼️ 🔹در روایات اهل‌بیت عصمت و طهارت، تعابیر مختلفی برای توصیف «دنیا» به کار رفته است؛ امام علی علیه‌السلام در یکی از بیانات نورانی خود، دنیا را به «سراب ناپایداری» تشبیه می‌کنند که جوینده و دَونده به سمت آن، تشنه‌تر و خسته‌تر خواهد شد! چرا که همت و دغدغه خود را در مسأله‌ای صرف می‌کند که حتی با فرض دستیابی به آن، آش چندان دهن‌سوزی هم نصیب او نخواهد شد! 🔹صائب تبریزی نیز با اقتباس از آموزه‌های دینی، ضمن تشبیه دنیا به سراب مدعی می‌شود که جستجوگران «راحتی» در دنیا همانند کسانی‌اند که سرگرم ماهی‌گیری در سراب می‌باشند! وی انتظار آسایش و آسودگی در دنیا را ناشی از سادگی انسان و بی‌اطلاعی او از خصوصیات دنیا می‌داند و معتقد است که اساسا دنیاطلبان روی آسایش و آرامش را نخواهند دید؛ تنها راه چاره، آن است که از قید و بند دنیاطلبی رها گشته و افق فکری خود را فراتر از دنیای مادی قرار داد؛ صائب تبریزی چنین می‌سراید: ساده‌لوحانی که دارند از جهانْ «راحتْ» طمع دامْ بهرِ صید در بَحر سراب افکنده‌اند #عشقال ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🌱🌱 📌برخی‌ها ادعا می‌کنند که "ما صرفا به‌ خاطر خدا، مصالح کشور و همچنین صیانت از شروط رهبری است که دعوا راه می‌اندازیم و به مسئولان حاضر در خط مقدم جنگ، طعنه و زخم زبان می‌زنیم!" 👌پاسخ امام خمینی رحمةالله‌علیه را به این گونه از ادعاها ببینید... 🆔@eghaal

🔰رهبر ضعیف و تنها‼️ 🔹در جلسه‌ای که به مناسبت دومین سالگرد آقا مصطفی خمینی در سال۱۳۵۸ و با حضور امام خمینی رحمةالله‌علیه برگزار می‌شود، رهبر شهید انقلاب به عنوان سخنران آن جلسه بیاناتی را ایراد می‌کنند که مرور آن در این روزها بسیار راه‌گشاست؛ در آن جلسه ایشان به انتقاد از کسانی می‌پردازند که پشت نقاب انقلابی‌گری پنهان شده و با ترسیم چهره‌ای #ضعیف و #تنها از امام خمینی، خود را به عنوان منجی و قهرمانی که رهبری را از این مظلومیت و تنهایی(!) نجات می‌دهد معرفی می‌کنند! این جماعت که گویا سهم مورد انتظار خود را از قدرت نبرده و از حضور در مناصب سطح بالا محروم مانده‌اند، تلاش می‌کنند که کارگزاران و اطرافیان امام خمینی را با انواع ترفندها و تهمت‌ها از دُور ایشان پراکنده کرده و خود را جایگزین آنان کنند؛ رهبر شهید انقلاب در بخشی از بیانات خود، خطاب به این دسته از افراد ظاهرالصلاح می‌فرمایند: 🔹«این‌قدر انقلاب را نکوبید؛ این‌قدر این رهبر را در زیر نامش نکوبید؛ این‌قدر نگویید: «رهبر را ایزوله کردند!»؛ من آماده‌ام که این سخن در همین مجلس تخطئه بشود؛ من آماده‌ام که هرکس که می‌تواند ثابت کند که دُور امام یک جدار درست کرده‌اند؛ بیاید در این مجلس، من در حضور امام دارم می‌گویم، او هم در حضور امام بگوید و تخطئه کند حرف مرا؛ بهترین چهره‌ها، فداکارترین انسانها، دردمندترین دلها، دلسوزترین شخصیّت‌ها را این‌گونه از دُور و بر امام نَتارانید. می‌گویید: «امام تنها است!»؛ به خدا شما می‌خواهید امام را تنها کنید؛ شما می‌خواهید امام تنها بشود! امام تنها نیست؛ دل این امّت با امام است؛ دلسوزترین این انسانها با امامند؛ در اختیار امامند؛ امام تنها نیست؛ امام از روز اوّل مانند همه‌ رهبران، مانند همه‌ پیامبران، مانند همه‌ بندگان صالح خدا، یک تنه فریاد برآورد و دیگران به او گرویدند. امروز این گرایش کم نشده است؛ باز هم ملّت به فریاد امام دل بسته است.» (منبع) ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰سرانجام خودفراموشی‼️ 🔹«توهم دانایی» آفتی است که فضای مجازی با دامن زدن و همچنین تزریق آن به کاربران خود، جایگاه و رتبه واقعی افراد را به هم ریخته و آنان را دچار نوعی خودفراموشی کرده است؛ به موجب این آفت است که کمتر کسی به فکر تکلیف و وظیفه خود بوده و با چشم‌پوشی از خطاها و کوتاهی‌های خویش، صرفاً به دنبال حساب‌کشی از این و آن می‌باشد؛ هرکسی به خود اجازه می‌دهد که با اعتماد به نفس کامل، در امور تخصصی اظهار نظر کند و حتی تدابیر متخصصان آن حوزه را زیر سوال ببرد؛ فی‌المَثل به راحتیِ آب خوردن فرماندهان نظامی مملکت را متهم به انفعال و سستی کرده و به تعیین راهبرد برای آنان‌ می‌پردازد! این که باید حمله پیش‌دستانه بکنند یا نکنند! فلان نقطه در فلان کشور را بزنند یا نزنند! فلان تعداد از فلان نوع موشک را شلیک کنند یا نکنند! به جنگ ادامه دهند یا آتش‌بس کنند! 🔹خلاصه بیشتر از آن که مشغول خود و وظیفه خود باشد، برای دیگران نسخه می‌پیچد و آنان را زیر ذره‌بین قرار می‌دهد! اگر چه چنین شخصی این گونه از اظهارات خود را ناشی از انباشت علم و اطلاعات(!) می‌پندارد ولی صادقانه باید پذیرفت که از جهل خطرناکی رنج می‌برد؛ حضرت امیر در بخشی از خطبه16 نهج‌البلاغه می‌فرمایند که «در جهالت و نادانی انسان همین بس که جایگاه و اندازه خود را نشناسد.» شخصی که باید در ایام جنگ شانه‌های خود را زیر بار مسئولیت‌های مختلف و متناسب با خود قرار داده و به سهم خویش تلاش کند که میزان تاب‌آوری اجتماعی و اقتصادی را افزایش دهد، به سادگی از کنار این تکلیف عبور می‌کند و در عوض به دخالت در اموری می‌پردازد که هیچ -تاکید می‌شود هیچ- سررشته‌ای در آن نداشته و جز مشتی اخبار زرد چیز دیگری از آن مسائل نمی‌داند؛ اما سرنوشت چنین انسانی نیز عبرت‌انگیز است؛ امام علی علیه‌السلام در حکمت149 نهج‌البلاغه می‌فرمایند: «هرکسی که قدر و اندازه خویش را نشناسد هلاک می‌شود.» 🔹صائب تبریزی عاقبت کسانی را که از حدود و اندازه خود تجاوز می‌کنند همانند عاقبت آن انسان کوری می‌داند که بی‌مبالات و بدون عصا به بیرون از خانه می‌رود؛ وی می‌گوید اگرچه انسان کور در داخل خانه و محدوده خود، بی‌نیاز از عصا هست و می‌تواند به نوعی گلیم خود را از آب بیرون بکشد ولی در بیرون از خانه خویش، محکوم به انواع صدمات و حتی هلاکت است؛ در موارد ضرورت نیز که انسان ناچار به خروج از محدوده خویش می‌باشد شایسته است که دست به عصا و در نهایت احتیاط حرکت کند؛ ناگفته نماند به میزانی که این شخص، بینایی خود را به دست می‌آورد می‌تواند محدوده امن خود را نیز گسترش داده و در آن مناطق قدم گذارد؛ و البته روشن است که این بینایی، با داده‌های فضای مجازی به دست نمی‌آید! سروده صائب تبریزی چنین است: پا مَنِه بیرون ز حدِّ خویش تا بینا شوی نیست حاجت با عصا در خانۀ خودْ کور را #عشقال ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰تَله تواضع‼️ 🔹گاه دشمن با اظهارات ضد و نقیض، چنین وانمود می‌کند که به دنبال پایان خصومت نظامی است و بدین طریق، هوشیاری و مقاومت جامعه هدف را سست می‌گرداند؛ حضرت امیر در فرمان حکومتی خود به مالک اشتر که در نامه۵۳ نهج‌البلاغه منعکس شده است چنین می‌فرمایند: «چه بسا دشمنی که نزدیک می‌شود تا تو را غافلگیر کند؛ پس دوراندیشی پیشه کن و حسن‌ظن را در این مورد کنار بگذار» در حال حاضر و به میزانی که این قلم اطلاع دارد در میان کارگزاران و فرماندهان نظامی کشور و همچنین اکثریت قریب به اتفاق مردم، ذره‌ای اعتماد یا خوش‌بینی به اظهارات به‌ظاهر صلح‌طلبانه دشمن وجود ندارد؛ ولی شایسته است که هرکسی به منظور مصون‌سازی خود در برابر وسوسه‌های تبلیغاتی دشمن و پیشگیری از لغزش‌های احتمالی، ترفندهای دشمن را در شکار افکارعمومی بشناسد؛ در ادامه یک نمونه از این ترفندها را بیان می‌کنیم. 🔹«تَله» به ابزاری گفته می‌شود که برای شکار و به دام انداختن حیوانات مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ روش کار «تله» به این صورت است که روی زمین قرار می‌گیرد و با خاک اندکی پوشیده می‌شود؛ حیوانات نیز که از شعور چندانی برخوردار نیستند با عبور از روی آن، گرفتار شده و در دام می‌افتند؛ صائب تبریزی با الهام از همین شیوهٔ کارِ تله، نکته‌ای قابل تأمل را گوشزد می‌کند. وی می‌گوید اگرچه تله با قرار گرفتن بر روی زمین، به نوعی تواضع و خاکساری در پیش می‌گیرد و خاک کف پای دیگران می‌شود ولی هیچ انسان عاقلی این اقدام را نشانه تواضع واقعی قلمداد نمی‌کند؛ چرا که به خوبی از غرض شوم و پلید آن آگاهی دارد؛ صائب تبریزی چنین می‌سراید: هست از دشمنْ «تواضعْ» ریشۀ مکر و فریب کِی بوَد از خاکساران گرچه «دام» افتد به خاک؟ #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰اخلاق یا حقوق؟! 🔹اخلاق را «تکلیف انسان در برابر دیگران» و حقوق را نیز «تکلیف دیگران در برابر انسان» تعریف کرده‌اند؛ معروف است که انسان شرقی متمایل به «اخلاق» و انسان غربی شیفتۀ «حقوق» می‌باشد؛ نسخه‌ای که اما در فرهنگ دینی تجویز شده است، توجه توأمان به دو مقولۀ اخلاق و حقوق بوده و انسان به میزانی که واجد حقوقی می‌باشد، تکالیفی را نیز بر عهده دارد؛ مسلمان واقعی نمی‌تواند صرفا در نقش یک مطالبه‌گر ظاهر شده و به این و آن بتازد؛ بلکه در درجه اول توجهش را بر وظایف خود متمرکز می‌کند و به ارزیابی خطاها و کوتاهی‌های خویش همت می‌گمارد؛ امام علی علیه‌السلام در خطبه۱۷۶ نهج‌البلاغه می‌فرمایند: «خوشا به حال كسى كه پرداختن به عيب خود، او را از عیب‌جویی از ديگران باز دارد!» 🔹اما زمانی که توازن «حق و تکلیف» و یا به عبارتی توازن «حقوق و اخلاق» در یک جامعه به هم بریزد، نظم اجتماعی آن جامعه نیز از هم خواهد پاشید؛ غلبۀ کاریکاتوری حقوق بر اخلاق، منجر به گسترش بیماری «عیب‌جویی» در جامعه گشته و افراد بیش از آن که مشغول ایرادها و ضعف‌های خود باشند، بر اشکالات و عیوب دیگران انگشت می‌گذارند! به این ترتیب با خیل عظیم افرادی مواجه می‌شویم که در حال نق‌زنی و تجویز برنامه برای دیگران بوده و از این که شانه‌های خود را زیر بار اندک مسئولیتی قرار بدهند و نسبت به آن پاسخ‌گو باشند امتناع می‌ورزند. 🔹در شرایط فعلی می‌توان دو عامل «دوری از تربیت دینی» و همچنین «سیطرۀ فرهنگ غربی» را از عوامل اصلی برهم‌ریختگی در نسبت حقوق و اخلاق دانست؛ چه بسا افرادی که خود را در زمرۀ منتقدان فرهنگ غربی و حتی غرب‌ستیزان به شمار آورند ولی بی آن که خود بدانند و بخواهند متأثر از آن فرهنگ شوم باشند؛ به این صورت که مسئولیت‌گریزی را بر مسئولیت‌پذیری، عیب‌جویی را بر ارزیابی شخصی، افشاگری را بر تغافل، نق‌زنی را بر پاسخ‌گویی و در حالت کلی حقوق را بر اخلاق ترجیح دهند! 🔹اگرچه ضرورت توازن حقوق و اخلاق در هر رابطه طرفینی -نظیر رابطه مرد و زن، دولت و ملت و حتی رابطه دو دوست- وجود دارد ولی در این یادداشت به ذکر یک نمونه بسنده می‌شود؛ فرض کنید یک معضل فرهنگی در جامعه رواج یافته و نهادهای مختلف فرهنگی، امنیتی، قانونی و... مسئولیت مقابله با آن را یافته‌اند؛ حال اگر یکی از نهادها -مثلا نهاد فرهنگی- رسالت خود را به فراموشی سپرده و با فرافکنی، فریاد خود را بر سر نهادهای امنیتی و قانونی فرود آورد در حقیقت اختلال نسبت اخلاق و حقوق در آن نهاد را فریاد می‌زند؛ اخلاق در چنین نهادی در حال احتضار بوده و باید هرچه سریعتر نسبت به احیای آن چاره‌اندیشی شود. ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

☘☘ 📌شرح حدیثی از امام شهید درباره «عیب‌جویی» 👈امام خامنه‌ای رحمةالله‌علیه: 👌مسلمانان نباید همدیگر را مذمّت کرده و از هم عیب‌جویی کنند؛ مگر در مواردی که دلیل خاصی وجود داشته باشد. 👌کسی که به عیب‌جویی از دیگران بپردازد، خداوند نیز همین کار را با او خواهد کرد؛ وقتی عیب‌جویی در یک جامعه رواج پیدا کرد، خود انسان نیز از آن در امان نخواهد بود. 👌اگر خداوند اراده کند که عیب‌های شخصی را آشکار کند، او را مفتضح و رسوا خواهد کرد؛ ولو آن که انسان در خانه بوده [و هیچ مسئولیتی نداشته باشد] 🆔@eghaal

🔰کسی در خواب، سیر نمی‌شود‼️ 🔹باید اعتراف کرد که نارضایتی از زندگی را نمی‌توان صرفاً به مسائل اقتصادی محدود کرد؛ چه آن که افراد متموّل و ثروتمندی یافت می‌شوند که حتی بیشتر از اقشار ضعیف و کم درآمد، نسبت به وضعیت زندگی خود ناله و شکایت می‌کنند؛ به نظر می‌رسد راز این نکته را باید در حقیقت «دنیا» جستجو کرد؛ حضرت امیر در یکی از بیانات نورانی خود درباره دنیا می‌فرمایند: «اَلدُّنْيَا حُلُمٌ وَ اَلاِغْتِرَارُ بِهَا نَدَم؛ دنیا مانند خواب دیدن است و فریب خوردن به آن، باعث پشیمانى است.»* صائب تبریزی با بهره‌گیری از همین نکته و ضمن تشبیه دنیا به «خواب» معتقد است همانطور که کسی در عالم خواب سیر نمی‌شود، سیر شدن در عالم دنیا نیز غیرممکن است! در حقیقت کسی که تمام آمال و آرزوهای خود را در این دنیا جستجو می‌کند، نه تنها سیر و خشنود نخواهد شد بلکه خواب پریشان‌تری را تجربه خواهد کرد! سروده صائب چنین است: نعمتِ دنیای دونْ خواب و خیالی بیش نیست نیست ممکنْ سیر گردد هر که نان بیند به خواب #عشقال ➖➖➖➖➖ *غررالحکم، ج1، ص74 ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰ترفندهای «تمرّد پنهان»‼️ ✳️آثاری از جمله کاهش محبوبیت عمومی، منجر به این می‌شود که سرپیچیِ صریح از دستورات رهبری مشتری چندانی نداشته باشد ولی ترفندهای دیگری برای تمرّد پنهان از فرامین ایشان به کار گرفته می‌شود که در این یادداشت به دو نمونه از آن‌ها اشاره می‌شود؛ زمانی که سیدمحمد خاتمی در کسوت وزیر فرهنگ دولت هاشمی رفسنجانی فعالیت می‌کرد، اختلافاتی با رهبر شهید انقلاب بر سر پدیده تهاجم فرهنگی پیدا می‌کند و به دنبال آن، تصمیم خود مبنی بر استعفا از وزارت فرهنگ را به گوش رئیس جمهور وقت می‌رساند؛ مرحوم هاشمی با استعفای او مخالفت کرده و این ترفند را به وی پیشنهاد می‌کند: «در جلسه با رهبری صحبت‌های او را قبول کن و از جلسه که خارج شدی کار خودت را بکن!» (منبع) به این ترتیب و بدون آن که مردم متوجه شوند، فرامین رهبری به حاشیه می‌رود و اغراض آنان‌ نیز حاصل می‌شود! ✳️اما گروه دیگری که به ظاهر در نقطه‌مقابلِ افرادی مثل هاشمی رفسنجانی و سیدمحمد خاتمی تعریف می‌شوند، ترفند دیگری برای دور زدن دستورات رهبری به کار می‌گیرند؛ به این صورت که اگر بیانات ایشان به مذاق این جماعت خوش نیاید، جار و جنجال راه انداخته و مدعی می‌شوند که این دستور به رهبری «تحمیل» شده است! در ادامه و با این ادعا که باید رهبر جامعه را از مظلومیت و تنهایی نجات داد و برای او بسط یَد ایجاد کرد، همان کارهای مورد علاقه خود را به این عنوان پیگیری می‌کنند! القصه هشدارها، نهیب‌ها و توصیه‌های مختلف رهبری نظیر حمایت همه‌جانبه از دولت و صرف‌نظر کردن از نقاط مورد اختلاف، اندک تغییری در رویکرد این جماعت ایجاد نمی‌کند و تمام این موارد به بهانه «تحمیلی بودن این توصیه‌ها» کنار گذاشته می‌شود! عجیب آن که این ادعاها در دورانی مطرح می‌شود که فریاد رهبرمون هر چی بگه همونه بیش از هر زمان دیگری در فضای عمومی کشور طنین‌انداز شده و دستورات و توصیه‌های رهبری نیز در این فضا صادر شده و می‌شود! ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰بلاگرهای مجازی؛ پرندگانی تَک‌بال‼️ 🔹در روایتی از امام صادق علیه‌السلام نقل شده است که ایشان گروه‌هایی از افراد را خارج از دایره انسانیت دانسته‌اند؛ از جمله مواردی که ایشان ذکر می‌کنند، افراد «المُمارِی فِیما لا عِلمَ لَه بِه: شخص جدال‌کننده در چیزی که به آن علم ندارد»* می‌باشد؛ افرادی که اطلاعات کافی از یک حادثه ندارند و در عین‌حال ساعت‌ها و حتی روزها به بحث و جدل درباره آن مشغول می‌شوند! بدون آن که شناخت درست و کاملی از یک شخص داشته باشند او را متهم به فساد، دزدی و خیانت می‌کنند؛ بی آن که از وضعیت نظامی و انبارهای تسلیحاتی کشور مطلع باشند، درباره ادامه جنگ یا آتش‌بس اظهار نظر می‌کنند؛ بدون آن که از جزئیات مذاکرات سیاسی اطلاعی داشته باشند، از پایمال شدن عزت ملی سخن رانده و مدعی فروش کشور می‌شوند! عجیب‌تر آن که نسبت به چنین ادعاهای خود تعصب ورزیده و چشم و گوش خود را نیز بر توضیحات مراجع ذیربط می‌بندند! 🔹ملای رومی در این زمینه مثال قابل تأملی بیان می‌کند؛ وی زندگی یک پرنده را به سه دوره زمانی تقسیم کرده و دوره‌های مختلف را این گونه توضیح می‌دهد؛ دوره اول هنگامی است که این پرنده در ایام طفولیت بوده و هنوز بال پرواز درنیاورده است؛ پرنده در این دوران از آشیانه خود بیرون نمی‌آید و هر غذایی که مادر او می‌دهد با کمال میل می‌پذیرد؛ دوره دوم زمانی است که پرنده به صورت ناقص، بال درآورده و البته همچنان توانایی پرواز ندارد؛ ولی به خیال و طمع آن که قادر به پرواز است از آشیانه خود خارج می‌شود؛ اگر این خروج، بدون نظارت مادر صورت پذیرد نه‌تنها به یادگیری پرواز نخواهد انجامید بلکه آسیب‌هایی را به دنبال خواهد داشت که چه بسا او را برای همیشه از امکان پرواز محروم کند؛ ملای رومی این دوره را به منزله پرنده تک‌بال می‌انگارد؛ و در نهایت دوره سوم که پرنده توانایی پرواز پیدا می‌کند و می‌تواند در محدوده‌های مختلف سیر کند. 🔹وضعیت یک فرد و جامعه را نیز می‌توان نظیر همین سه دوره قلمداد کرد؛ انسانی که اطلاعاتی در یک مساله ندارد و به این ناآگاهی اذعان دارد، به متخصصان آن حوزه اعتماد کرده و از محدوده خود فراتر نمی‌رود؛ ولی امان از آن روزی که شخصی به واسطه پیگیری فضای مجازی، مطالعات پراکنده و مستندهای جَسته گریخته‌ای که راست و دروغ را به هم آمیخته‌اند، توهم تخصص بردارد و خیال کند که مجاز به موضع‌گیری در هر زمینه‌ای می‌باشد! چنین انسانی اگرچه از «جهل مطلق» رهایی یافته است ولی به مرتبه «علم» نرسیده و در دوران «ظن و گمان» به سر می‌برد؛ کنش‌ها و موضع‌گیری‌هایی که در این مرحله صورت می‌گیرد، به شدت خطرناک و خسارت‌بار بوده و مراقبت جدی می‌طلبد؛ برخی از بلاگرهای مجازی را می‌توان در این مرحله جای داد و آنان را همانند پرندگان تک‌بالی دانست که به هوای پرواز، از حد و حدود خویش خارج شده و علاوه بر زخمی کردن خود به جامعه نیز آسیب می‌رسانند؛ ملای رومی می‌گويد: «علم» را دو پَر، «گمان» را یک پَر است ناقص آمد «ظن» به پروازْ اَبتَر است مرغِ یک‌پر زود افتد سرنگون باز بر پرَّد دو گامی یا فزون افت خیزان می‌رود مرغِ گمان با یکی پر بر امیدِ آشیان چون ز ظَن وا رَست علمش رو نمود شد دو پَر آن مرغِ یک‌پر پر گشود #عشقال ➖➖➖➖➖ *بحارالأنوار، ج٦٧، ص١١ ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰خنثی‌سازی نسخه‌های رهبری‼️ 🔹طبیعی است پدری که فرزند خود را گرفتار اسراف و ولخرجی ببیند، او را توصیه به صرفه‌جویی و پس‌اندازی کند؛ این توصیه به معنای دعوت به بُخل نبوده و برای رهانیدن فرزند خود از افراط در مصرف می‌باشد؛ حال تصور کنید که در این شرایط، نفری پیدا شود که پیوسته از زشتی‌های بخل صحبت کرده و بگوید: «بله؛ باید صرفه‌جویی کرد ولی نباید بخیل بود!» به نظرتان آیا اقدام چنین شخصی عاقلانه است؟! و آیا در جهت مصالح آن پدر و فرزند می‌باشد؟! پاسخ روشن است. 🔹رهبر جامعه اسلامی به عنوان کسی که رشد و تربیت جامعه را وظیفه خود می‌داند و از افق بالا و کلانی به مسائل می‌نگرد، توصیه‌هایی را بر حسب ضرورت‌های پیش‌آمده در هر برهه از زمان بیان می‌کنند تا تمایلات جامعه را به تعادل رسانده و آن را از افراط و تفریط برحذر بدارند؛ به عنوان مثال در دورانی که «بی‌تفاوتی» بر جامعه حاکم شود و مسئولان نیز خود را پاسخگوی مردم ندانند، رهبر جامعه علاوه بر تشویق مردم به نظارت بر مسئولان، کارگزاران را نیز دعوت به پاسخگویی می‌کنند. 🔹این که رهبر شهید انقلاب سال۱۳۸۳ را به عنوان سال «پاسخگویی مسئولان به مردم» نامگذاری کرده بودند نیز در این چارچوب قابل تحلیل است؛ حال تصور کنید در آن شرایط، افرادی پیدا شوند که مدام از حُسن‌ظن به دیگران، اعتماد به مسئولان، پرهیز از دخالت و... سخن برانند؛ اگرچه سخنان این افراد روی کاغذ درست می‌باشد ولی روی زمین، بی‌نهایت مضر و خسارت‌بار است؛ چرا که نسخه‌های رهبری برای آن وضعیت را خنثی کرده و مانع تعدیل نیروهای مختلف در جامعه خواهد شد؛ این انحراف در موارد دیگری نیز مشاهده شده است که نمونه‌هایی از آن در ادامه می‌آید: 1⃣رهبر جامعه به دلیل شرایط حساس کشور، همگان را چندین و چند بار توصیه به وحدت و انسجام می‌کنند و حتی از طرح «اختلافات موجه» نیز پرهیز می‌دهند؛ سوگمندانه عده‌ای برای خنثی‌سازی دستورات رهبری و توجیه اقدامات خویش چنین واکنشی از خود نشان می‌دهند: «بله؛ ولی وحدت نباید چماق شود!» گویی رهبری فراموش کرده‌اند که این توصیه را هم در پیام‌های خود بگنجانند! 2⃣رهبر جامعه مشاهده می‌کنند که «کار نمایشی» در حال غلبه بر «کار واقعی» بوده و عده‌ای سر بر آورده‌اند که تلاش دارند با داد و بیداد، خود را عنصری فعال و انقلابی معرفی کنند؛ لذا می‌فرمایند: «نطق‌های میان‌دستورِ پر شورِ همراه با اعتراض و عصبانیت، نشانه انقلابی بودن نیست!» واکنش یک عده به این سخن چنین است: «بله؛ ولی داد و بیداد هم لازم است و شهید مدرس با فریادهای خود جلوی رضاخان ایستاده بود!» 3⃣رهبر جامعه از ترکیب راه‌یافتگان به مجلس مطلع بوده و در میان آنان، افرادی را مشاهده می‌کنند که به جز بلاگری و فعالیت مجازی، کارنامه دیگری ندارند؛ لذا در پیام آغاز به کار مجلس می‌فرمایند:«از مسابقات بی‌فایده رسانه‌ای و مجادلات مضر سیاسی بپرهيزيد» برای فرار از عمل به این نسخه چنین می‌گویند: «بله؛ ولی باید از ابزار رسانه برای مبارزه با استکبار داخلی(!) استفاده کرد!» ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

☘️☘️ 📌شرح حدیثی از امام شهید درباره «حُسن‌ظن در جامعه اسلامی» 👈امام خامنه‌ای رحمةالله‌علیه: 👌دستور کلی و عمومی آن است که نسبت به برادر دینی، بنا را باید بر حُسن‌ظن گذاشت؛ مگر این که مصالح بالاتری در کار باشد. 👌ماها معمولا برای تخلف از این اصل و قاعده، تمام موارد را جزو همان «مصالح أهم» قلمداد می‌کنیم! باید در مقابل این وسوسه‌ها مراقبت کرد. 🆔@eghaal