🌱 🔰آقا نگاهم مانده بر در تا بیایی 📌محرم۱۴۰۴ مصادف با ایام پس از جنگ ۱۲روزه بود و به دلیل ملاحظات امنیتی، مراسم‌های بیت رهبری نیز بدون حضور رهبر شهید انقلاب برگزار می‌شد؛ این روال تا شب عاشورا ادامه داشت تا این که شب عاشورا و در وسط مراسم عزاداری، رهبر انقلاب وارد حسینیه شدند؛ این حضور شور و حال عجیبی در سراسر کشور به وجود آورد و احساس امید، اقتدار و اطمینان را به جامعه تزریق کرد؛ همان شب غزلی از سعدی را منتشر کردیم که مَطلع آن، این بیت بود: تو از هر در که بازآیی بدین خوبی و زیبایی دری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی شب عاشورای محرم۱۴۰۵ اما حال و هوای سوزناک‌تری دارد؛ دیگر نمی‌توان آن شعر سعدی را برای رهبر شهید به کار برد؛ لاجرم باید امسال خود را با مضامینی نظیر این شعر جناب محمدحسن بیات‌لو سرگرم و آرام کنیم: آقا نگاهم مانده بر در تا بیایی از جاده‌های روشن فردا بیایی دوریِ تو بغضی نشانده در گلویم ای کاش می‌شد یا بمیرم یا بیایی امشب دخیلم بر دو دستان ابالفضل شاید میان روضه‌ی سقّا بیایی در انتظار تو تمام لحظه‌ها را آقا نگاهم مانده بر در تا بیایی ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🌱 📌ریشه شکل‌گیری مجادلات و بگومگوها چیست؟! ✍رهبر شهید انقلاب: 🔹بيشتر بگومگوها، بيشتر حرف‌ها، بيشتر اختلاف‌هاى بى‌مبنا بر اثر #بيكارى است؛ [انسان‌ها] بيكار كه می‌شوند با همديگر می‌جنگند. امروز هم در هر جايى، در هر ارگانى، در هر تشكيلاتى يك عدّه با يك عدّه‌ ديگرى مدام بگومگو دارند، آنها مى‌آيند اينها عليه آنها حرف می‌زنند؛ اينها مى‌آيند آنها عليه اينها حرف می‌زنند؛ براى هم لُغُز می‌خوانند، پشت سر هم بدگويى می‌كنند، اگر كارشان را خوب انجام بدهند و بِكِش دنبال كار باشند، اين حرف‌ها از بين خواهد رفت. 🔹شما برويد به #جبهه؛ آن هنگامى كه در جبهه دلاوران ما، رزمندگان ما مشغول جنگ هستند، ببينيد آنجا هيچ بگومگويى وجود دارد؟ بگومگويى بوده‌؟ جاى بگومگو نيست، اين قدر كار دارند كه وقت اين حرف‌ها را ندارند. اين اختلافات مال شيطان است، حركت مال رحمان است، اينها باهم نمی‌سازد. حركت كه انجام گرفت، ديگر اختلاف نيست؛ عكسش همين است. اختلاف و بگومگو كه به وجود آمد، جنود شيطان وارد شدند، جا را گرفتند، حركت نمی‌شود انجام داد و جنود رحمان ديگر جايى ندارند؛ هميشه همين جور است. هر جايى جنود رحمان قبلاً جا گرفتند، جنود شيطان ديگر در آنجا جا ندارند؛ هر جايى جنود شيطان زودتر آمدند جا گرفتند، جنود رحمان جا ندارند، مگر با تلاش، مگر با زحمت. 👈تفسیر سوره منافقون(گفتار ششم) 1362/06/03 🆔@eghaal

🔰خطر ارتجاع در پوشش «بازگشت به نظر امام»‼️ 🔹دستوراتی که از طرف امام جامعه صادر می‌شود، حاصل گفتگوها و مشورت‌های متعدد افراد مختلفی است که به رهبری ارائه شده و در نهایت ایشان را به آن جمع‌بندی رسانده است؛ متأسفانه برخی افراد هنگامی که این جمع‌بندی‌ها را با ذائقه خود ناسازگار می‌بینند، فورا دست به کار شده و درصدد توجیه نظرات خویش برمی‌آیند؛ وجه مشترک عمده این توجیهات، انگاره «تحمیل به رهبری» است و با کمک دوگانه‌سازی‌هایی همانند «نظر یا تصمیم؟»، «رضایت یا اجازه؟»، «حقیقت یا مصلحت؟»، «آرمان یا واقعیت؟» و... صورت می‌گیرد؛ به این بیان که ادعا می‌شود نظر رهبری با تصمیم اعلامی ایشان متفاوت بوده ولی برخی‌ از مسئولان و همچنین پاره‌ای از مسائل، فلان تصمیم را بر ایشان تحمیل کرده است؛ در ادامه نیز چنین رسالتی تعریف می‌شود که باید کنش‌های خود را به گونه‌ای ترتیب داد تا با ایجاد بسط ید برای امام جامعه، تصمیمات اتخاذ شده را به نظرات ایشان نزدیک کرد. 🔹اما از جمله شواهدی که برای اثبات این دوگانه‌ها آورده می‌شود پذیرش قطعنامه توسط امام خمینی رحمةالله‌علیه، پذیرش برجام توسط رهبر شهید انقلاب و همچنین پذیرش تفاهم‌نامه میان رؤسای جمهور ایران و آمریکا توسط رهبر معظم انقلاب است؛ با اندک دقتی می‌توان دریافت که اساس این دوگانه‌ها محل اشکال بوده و تن دادن به آن پیامدهای خطرناکی را می‌تواند در پی داشته باشد؛ واقعیت آن است که پذیرش این دوگانه‌ها راه را برای هرج‌ومرج اجتماعی و کارهای بی‌ضابطه باز خواهد کرد؛ مدعیان پرسروصدا همواره «نظر دیگر» امام جامعه را منطبق بر خواسته‌ها و تمایلات خود قلمداد کرده و به اسم ایجاد بسط ید برای رهبری و تحقق نظرات ایشان، به تضعیف تدابیر فعلی رهبری خواهند پرداخت؛ آفت ارتجاع رخ خواهد نمود و به اسم «بازگشت به نظر امام»، نظرات فعلی ایشان تحت‌الشعاع قرار خواهد گرفت. 🔹مواجهه صحیح اما پرهیز از هرگونه دوگانه‌انگاری بین نظر و تصمیم است؛ در مثال‌های فوق‌الذکر، نظر و تصمیم امام خمینی پیش از پذیرش قطعنامه، ادامه جنگ بوده و لذا برای ایجاد بسط ید برای ایشان نیز باید تمام تلاش‌ها در این جهت به کار گرفته می‌شد؛ همچنین پس از پذیرش قطعنامه نیز نظر و تصمیم ایشان پذیرش قطعنامه بوده و باید اقدامات همگان در راستای تقویت این تدبیر امام -و نه نظر و تصمیم سابق- قرار می‌گرفت؛ در پیام اخیر رهبری نیز عبارت «بنده علی‌الاصول نظر دیگری داشتم»، به شکل واضح‌تری بطلان این دوگانه‌ها را آشکار ساخت؛ چه آن که اگر دوئیتی بین نظر و تصمیم وجود داشت، عبارت «نظر دیگری دارم» مناسب‌تر به نظر می‌رسید. 🔹ناگفته نماند که رهبر شهید انقلاب نیز به طور قاطع در مقابل این دوگانه‌سازی‌ها ایستاده و می‌فرمایند: «بعضی خیال می‌کنند که «مصلحت» در مقابل «حقیقت» است؛ در صورتی که مصلحت هم یک حقیقت است؛ کمااین‌که حقیقت هم مصلحت است. اصلاً حقیقت و مصلحت از هم جدا نیستند. مصالحِ پنداری و شخصی است که بد است. وقتی مصلحت شخصی نیست، وقتی مصلحتِ مردم و مصلحتِ کشور است، این می‌شود یک امر مقدّس، یک امر خوب، یک چیز عزیز؛ چرا ما باید از آن فرار کنیم؟ ۱۳۷۷/۱۲/۰۴»؛ مخلص کلام این که نباید نظر و تصمیم فعلی امام جامعه را پای نظر و تصمیم سابق -که مربوط به زمان و شرایط متفاوتی بوده است- قربانی کرد. ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰أحوَل‌های فکری‼️ 🔹در زبان فارسی واژه «أحول» در مورد کسی به کار می‌رود که دچار ضعف بینایی بوده و همه چیز را دوتایی می‌بیند؛ حکایت‌های آموزنده‌ای پیرامون این ویژگی بیان شده است که در یادداشت ذیل به یک نمونه اشاره می‌شود. استادی به شاگرد احول خود دستور می‌دهد ظرف شیشه‌ای را که روی طاقچه مغازه است برای او بیاورد؛ اما شاگرد نمی‌داند از میان دو ظرفی که روی طاقچه می‌بیند کدام یک مدنظر استاد است و لذا منظور دقیق‌تر استاد را جویا می‌شود؛ استاد دومرتبه تاکید می‌کند که تنها یک ظرف روی طاقچه وجود دارد؛ شاگرد بر فهم غلط خود پافشاری کرده و سخن استاد را نمی‌پذیرد؛ بحث بالا می‌گیرد و در نهایت استاد می‌گوید: «اگر واقعا دو ظرف روی طاقچه قرار دارد، یکی از آن دو را به اختیار خود بشکن و دیگری را نزد من بیاور»؛ اما به محض انجام این کار، هر دو ظرف از مقابل دیدگان او محو می‌شوند. 🔹در سال‌های اخیر افراد أحول‌ْفکری سر بر آورده‌اند که هنگام مواجهه با یک مسأله‌، تلاش می‌کنند دوگانه‌ای را ایجاد کرده و اغراض خود را براساس آن پیش ببرند؛ این افراد به منظور تقویت یکی از طرفین دوگانه، عمده تلاش‌های خود را معطوف به تضعیف و تخریب طرف مقابل می‌کنند؛ به طور مثال در دوگانه ادعایی «سیاست یا دیانت؟» عده‌ای هستند که به زعم خود دلسوز دین بوده و می‌کوشند با تضعیف سیاست و جدا کردن آن از دین، دیانت اجتماعی را تقویت کنند؛ در طرف مقابل نیز عده دیگری وجود دارند که به منظور کامیابی در حوزه سیاست، تیشه به ریشه دیانت می‌زنند و با توسل به انواع حیله‌ها گمان می‌کنند که بدین شیوه به پیروزی و موفقیت خواهند رسید. 🔹این مسأله در دوگانه‌های ساختگی دیگری نظیر «ایران یا اسلام؟»، «ملت یا امت؟»، «عقل یا شرع؟»، «دنیا یا آخرت؟»، «حوزه یا دانشگاه؟»، «حقیقت یا مصلحت؟»، «خلوص یا وحدت؟» و... نیز مشاهده می‌شود؛ اما واقعیت آن است که نه تنها این مفاهیم، متضاد نبوده و رودرروی هم قرار ندارند بلکه به یک معنا منطبق بر هم و مکمل یکدیگر هستند؛ باید توجه داشت که اگر به هوای تقویت یکی از طرفین، تضعیف طرف مقابل در دستور کار قرار گیرد نتیجه‌ای جز اضمحلال و نابودی هر دو طرف نخواهد داشت و همان بلایی که آن شاگرد احول بر سر ظرف شیشه‌ای آورد، بر سر این موضوعات نیز خواهد آمد. ✍مدیر عقال 🆔@eghaal