داشتم به این فکر میکردم چقدر بده وابستگی

شاید بشه گفت نقطه ضعف انسان از همین وابستگی هست

یکی وابسته ی شخص یکی‌ وابسته ی اشیاء یکی کُلکسیون فندک برای خودش جمع میکنه یکی‌ کلکسیون قوطی کبریت

تو زمان ما هرکی بیشترین تیله هارو داشت ،خیلی واس خودش کسی بود

به اینا میگن تیله

یعنیا خودمون رو به درو دیوار میزدیم که همه مدلش رو داشته باشیم. تک پر دو پر دوغی و... حالا اینا به کنار یه شامپوهایی بود،شامپو بچه‌ی فیروزه.تهش تیله بود.میرفتیم میخریدم وقتی که تموم میشد پارش میکردیم که به تیله هاش برسیم. چقد تباه بودیم حقیقتا🤦🏻‍♂️

حالا فکر نکنید الان وابسته به چیزی‌نیسم الانم هسیم ولی چون بچه ایم و شعوری نداریم ،متوجه نیسیم.فردا که بزرگتر شدیم به وضع الانمون میخندیم

حالا فکر نکنید بزرگ تر شدیم باز خیلی باشعور ترمیشیم نه بابا این چرخه هِی ادامه داره تا اینکه آخرین مرحلش رو اونطرف متوجه میشیم

حالا‌چه میخواد زیر درخت آلبالو تو بهشت باشیم یا کنار شمربن ذی‌الجوشن تو جهنم باشیم اونموقع دیگه کاملا شستمون خبردار میشه که وااای چقد این دنیا چرت و پرت بوده

و واقعا نباید وابستش میشدیم اونجا میفهمیم از‌ اون تیله دوغیا تا یه ساعت قبل از مرگمون الکی وابسته بودیم

فی الواقع همه ی دنیا‌با تمام خوشکلیاشو دلبریاش چرت و پرتی بیش نی