به نظرم___
اگر میشد دنباله ی بادهای سرد را گرفت،کِشان کِشان مرا به آنجایی میبرد کــِـ...
خنکای سردی که ازروی شانه های خسته ی زمین میپرد لاجرم به بامی محتاج خواهد بود تا قرار یابد
مگر نه این است که هر بی خانمانی آرامش میطلبد!
مگر نه این است که تا پرنده ای آشیانه ی خود را نیابد به زمین نمینشیند!
آرامِ همه ی یخ زدگی های جهان کجا خواهد بود؟!
دقیقا کجا خواهد بود آنجا که امواجِ دردهای جهان به ساحل آرامش کشیده شوند و خود را در آغوش صخره های سِتبر به خواب برند؟!
من که فکر میکنم هر تند باد سرد؛
هر درد سنگین؛
هر سینه ی غم آلود؛
همه ی اینها آخر هفته ها
جمعه شب ها که میشود
کشیده میشوند به پای آقای آرامِ جهان
همان آقایی که از کودکی یادمان داده اند،هر جا که نامش را میشونیم به احترامش قدی علم کنیم
تند بادهای سرد زمین در بغل امام زمان قرار می یابند
مگر میشود عرق سرد جبین پدرهای غزه ای را،فقط در چند ثانیه تمامش کرد؟!
و یا غصه های مادران لبنانی را ...
و یا اشک های پدران دخترِ دوساله از دست داده؟!
همه ی این دردها امتدادی دارد
همه ی این بغض های گلوگیر، بامی میخواهد
همه ی اینها...
به پای مهدی خواهند رسید
مگر نشنیده ای که خودش میگوید:
(انا غیرمهملین لمراعاتکم)
فارسی اش را اگر بخواهم بگویم این است که ما چشم از رویتان برنمیداریم
و یا بهتر اینکه ما پا به پای شما زندگی میکنیم
غصه میخوریم
درد میکشیم
گریه میکنیم___
•هان ای باد های تند و سرد برخواسته از دریای خزر
اگر میتوانی خودت را به امامِ زمین برسان و سلام مارا با قدی دوتا شده دربرابر جنابش به او برسان؛
@ein_ta
