-سرتو بالا بگیر مرد
-زمین خوردن واسه مرده
-خوردی زمین بلند شو
-محکمتر قدماتو بردار
-زمینو دِرو کن برو جلو
@ein_ta
حالا که دارم فک میکنم
دنیا هیچ خوشمزگی یی نداره
تو خوشیاش باید ترس از دست دادنش رو بکشی.
تو ناراحتی هاش غصه ی تحمل سختی هاشو.
بیا بگو که کی واقعا ته لذت داشتن دنیا رو تجربه کرده؟
ته فانتزی هات چیه؟!
اپل آخرین مدل؟
مرسدس فول آپشن؟
لوکس ترین خونه تو بهترین نقطه ی شهر؟
خاص ترین چهره با لباسای مارک دار؟
اصلا بیا مدرک دکتری و پروفسوری رو از همه ی رشته های دنیا رو همین الان بزنم به نامت.
راضی میشی؟
دیگه بیخیال میشی؟
دیگه میتونی یه گوشه بشینی بگی خب خداروشکر دیگه بسه؟!
نه به خدا
یا داری حسرت از دست دادنشو میخوری
یا حسرت نداشتن بهترشو
به راستی که دنیا تنبیه آدم بود
آدم که خطا کرد قرار است تا انتهای دنیا همه لذت داشتنش رو نبرن....
دنیا واقعا دنی و پسته
حتی قله ی لذتشم تو گودی خسارته
ولی نمیدونم انگار یه گوشه ی دنیا کلا ساخت و پاختش با معادلات دنیا کاملا فرق داره.
یه کسیو یه چیزی که واقعا آدم میتونه باهاش آرامش بگیره...
اونقد که واسش گریه کنه
اونقد که بخواد هِی خودشو بهش نزدیک کنه
اونقد که هیچ وقت ازش سیر نشه
حسین جان
ما که تنها دارایی مون همینه
دوس داشتن شما
اینو که نمیتونین کتمانش کنید
همینکه هرشب جمعه حقیقتا دلمون براتون تنگ میشه.
ما اینو سرمایه میدونیم
ما اینو بُرد میدونیم
کارو مارو راه بنداز
مارو غیر باب القبلت به جایی حواله نده
دست زیاده
ولی دستگیر فقط خودتی
ما رو بین خلائقت هِی دست به دست نکن
میگن از هر دستی بگیری از همون دست پس میگیری
پس این دست شکسته ی مارو
که وبال گردنمون شده رو بگیرو
به جاش بذارش تو دست بی دست کربلا
مگه خود شما نگفتی که از نعمت های دنیا اینه یکی ازت خواسته باشه و بتونی اجابتش کنی
خب من که آدم
شما هم که مولی
اینم از دل بیچاره ی ما
حاجت آوردیم براتون
آقایی کن
مثل همون انگشتری که به ساربان دادی
مثل همون لباس کهنه که بخشیدی
مثل علی اصغری که دادی
مثل علی اکبری که فدا کردی
امشبم یه چیو فدای منِ محتاج کن
راه دوری نمیرود
تهش ما عاشقت ترت میشم
اِی امامِ حسین