باگ حس ششم قوی اینه که می‌فهمی جریان چیه، ولی مدرکی برای اثباتش نداری.

شب‌ها پیش از آنکه به خواب برویم چقدر حرف داشتیم که بزنیم انگار حرف‌های ما تمامی نداشت چند بار پیش آمد که طلوع را دیدیم و رنگ خواب ندیدیم، آخر چه شد که حال دیگر می‌آییم و خسته و بیصدا می‌خوابیم؟ شب‌ها دگرگون شده؟ حرف‌ها تمام شده؟ یا ما تمام شده‌ایم.

هوا انقدر سرده که میخوام دوست‌ِ سابق Laشیمو آتیش بزنم گرم بشم.

بشر اگه راه تکامل رو درست اومده بود الان مجبور نبود کله سحر از خونه بزنه بیرون تا چس مثقال از پولی که خودش اختراع کرده رو به دست بیاره - [ #Misagh ]

نیازی به دلگرمی ندارم.

دیگر به چه کارم ‌آید؟! آن وقت که می‌خواستم نداشتم.

بعضی وقت‌ها بعضی چیزها طوری در پوست و استخوانت رخنه میکنند که انگار جزوی جدایی‌ناپذیر از تو هستند. انگار از بدو تولد با تو بوده‌اند و پا‌به‌پای تو رشد کرده‌اند؛ غم و اندوه و حس پوچی در پوست و استخوانم رخنه کرده، همینطوری که گفتم.

گاهی حس میکنم که ته تهش هستم، حس میکنم تمام درد های عالم در دلم است و دیگر از هیچ پی‌آمد ناگوار تازه‌ای جا نخواهم خورد.

اما به خودم که می‌‌آیم دوباره متوجه میشوم این روال تا آخر عمرم ادامه خواهد داشت.

من اینم، باید پذیرفت پذیرفته‌ام؟ نمیدانم.