نکته ای درباره حق الناس در کربلا: به نظر ناقصم میرسد اگر عنایت خاصه امام و خدا شامل حال کسی که واقعا مشتاق باشد بشود مشکل حق الناس او هم حل میشود یعنی اگر فرصت جبران نداشته یا کوتاهی کرده و در موقعیتی مثل عاشورا قرار گرفته ،امام و خدا حق الناس او را به گردن میگیرند مثلا در سوره طه ساحران امت موسی(علیه السلام)باشکست مقابل ایشان و پذیرش شکست و پا روی نفس گذاشتن در یک لحظه به بالاترین مقام معنوی(یعنی مقام مقربین و مخلصین)رسیدند بعدش هم شهید شدند با اینکه قطعا حق الناس هایی به گردنشون بوده، پس معلوم میشه اگر امام در کربلا فرموده اند هرکس حق الناس داره برگرده میخواسته اند کسانی که آمادگی واقعی ندارند و با تمام وجود مشتاق ملاقات خدا و دفاع از امام نیستند بهانه ای برای رفتن داشته باشند و فقط خالص ها بمانند،کما اینکه امام شب عاشورا چراغ را خاموش کردند و بیعت را برداشتند و فرمودند دشمن با من کار دارد و من فردا شهید میشوم پس ماندن شما فایده ای ندارد بروید میخواستند بهانه ای به غیر خالص ها و غیر مشتاق ها بدهند اگر کسی واقعا مشتاق ملاقات خدا بود و آماده دفاع از امام به هر قیمتی بود امام را بر خودش مقدم میکرد و میگفت من حاضرم به خاطر حق الناس به جهنم بروم و عذاب بشوم ولی امام عزیزتر از جانم تنها و غریب نماند به نظر می آید امام از اصحاب امتحانات سختی گرفته تا از خود گذشته ترین ها بمانند و این برای ما درس است

📙 آیا این پیام مهم آقا را تا به حال خوانده اید؟ پیام امام خامنه ای به کنگره‌ی جهانی هزاره‌ی شیخ مفید را با دقت بخوانید... طلاب انقلابی و حوزه انقلابی باید با شیخ مفید آشنا باشد و در مورد او بتوانند ساعت ها صحبت ها کند. پیام حضرت آقا مقدمه ای باشد برای مطالعه بیش تر شما در مورد این فقیه عالی مقام و مجاهد: http://farsi.khamenei.ir/message-content?id=2662

نقدی بر دروس خارج ⭕️ خيلي از كشورها قراردادهاي بين‌المللی را امضا نمي‌كنند و مشكلي هم پيش نمي‌آيد 👤 حسن رحیم پور ازغدی؛ عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی 🔹در نظام ماركسيسم نقد حاكميت امكان پذير نيست، در اين نظام يا با زور مي توانيد به نتيجه برسيد و يا با زور، شكست مي خوريد. 🔹در نظام ليبرالى نقدها محدود است؛ خروجى نقد ها نبايد اصل ليبرالى را نشانه بگيرد و بايد در جهت رشد ليبرال هم باشد. 🔹در نظام اسلامى نقد و انتقاد حاكميت يك واجب شرعى است؛ مثل نماز و روزه. 🔹برخی فکر می کنند نظام اسلامى به معناى اين است كه تمام قوانين و عملكردها در اين نظام اسلامى است، پس چون اسلامى است نبايد نقد هم بشود؛ خیر اینگونه نیست، وجود نظام اسلامی به معنای نبود اشکال نیست. 🔹اگر دروس خارج فقه در حوزه به سمت ورود تخصصي به موضوعاتی كه حكومت درگيرش است، نروند چند اتفاقات بدی مي افتد. اولین اتفاق منفی اين است که كم كم حوزه علمیه به سمت حاشيه مي رود و حتي ممكن است به صورت كلي حذف شود و اتفاق دوم این است که در صورت غيبت حوزه در اين زمينه ها باعث مي شود فكرهاي مخالف ديگري در موضوعات ورود کنند و نقش آفريني كنند. 🔹ما به سيستم دانشگاهى هم نقدهای اساسی داریم، كشور واقعا امروز به این همه دکتر و مهندس نیاز ندارد. 🔹خيلي از كشورها قراردادهاي بين المللی را امضا نمي كنند و مشكلي هم برایشان پيش نمي آيد، مثلا همين قانون٢٠٣٠ را كه بعضا در كشور تاكيد مي شد كه بايد امضا شود و بپذيريم را، آمريكا و فرانسه نپذيرفتند، آن وقت عده اي در كشور اصرار دارند كه اين موضوع ها تصويب شود تا بهانه به دست دشمن داده نشود!/ دانشجو @Rasad_tahlil

💠 اجتهاد، راه نجات انقلاب از انحراف فکری 🔰آیت الله فرحانی 👈 درس خارج 18.07.97 💢کانال والعصر (بازتاب اندیشه های آیت الله عبدالکریم فرحانی) 👇 👇 http://eitaa.com/joinchat/3797024780C175bfd2daf

امام خمینی(ره): اگر دیر بجنبیم #اسلام_آمریکایی از جلسات سیاسیون ظاهرالصلاح وابسته به #آمریکا و نیز از همین #حوزه‌ ها و #دانشگاه ها چنان زیبا برای جهان پابرهنگان تشنه عدالت ترسیم می‌گردد 🔴به کمپین #بیداری_ملت بپیوندید👇 http://eitaa.com/joinchat/963837952Cb758f6bd13

🔴نظام نوین آموزشی چگونه استعدادها را خنثی میکند و برای نظام سرمایه داری کارگر تامین می کند! 💠کانال فقه و انقلاب💠 @feghvaenghelab

🌺 اینها نور چشم من هستند و امید ما به اینهاست 🔹 امام خمینی(ره): این کودکها امید آتیه مملکت ما هستند. با کودکهای امروز، انسانها و دانشمندان فردا درست می‌شود. #معلم ها این کودکهای نورس را، نگذارند آلوده شوند. تربیتها تربیتهای دینی باشد. 🔺بچه‌های ما را اگر اسلامی بار بیاورید، #استقلال و #آزادی مملکت شما بیمه خواهد شد. ✅ @Sahifeh_noor

#درس خارج سؤال۶: 🔷در بررسی موضوعات فقهی، ابتدا باید به سراغ اقوال برویم یا می بایست از ادله شروع کنیم؟

🔲پاسخ استاد علیدوست: 🔹ابتدا باید به سراغ اقوال رفت تا به جوانب و نقاط کور آگاه شویم و پس از آن با نگاه باز به سراغ ادله برویم. 🔹نگران ساخته شدن ذهن هم نباشید، ما که بچه نیستیم به صرف دیدن اقوال ذهنمان بسته شود. 🔺نقد و بررسی بیانات استاد علیدوست در پست بعدی 🆔 @feghahat 👇👇👇

#دروس‌خارج #نقدوبررسی 🔸نقد و بررسی بیانات استاد علیدوست 🔸برگرفته شده از کتاب "نظام معرفتی فقاهت" ◼️رجوع به اقوال علمای فقه یا اصول تا چه اندازه تعیین کننده است؟ آیا بدون رجوع می توان نظری فقهی داد؟ در پاسخ باید گفت: 🔹یاری گرفتن از ضروریات تکامل است. ما به گونه ای آفریده شده ایم که جز در تعاون و هم یاری نمی توانیم به رشد انسانی خود دست یابیم. از این روست که به جامعه روی می آوریم و دست کمک به سوی هم دیگر دراز می کنیم. یاری دادن و یاری ستاندن وجوه مختلفی دارد که یکی از آن ها استعانت علمی دانشمندان از یک دیگر است. زیرا انسان هر چند که کاربلد باشد، باز هم یک انسان است با محدودیت های خاص انسانی. در نتیجه در معرض خطا و اشتباه قرار دارد. از این رو لازم است عقل محدود خود را با خردهای دیگران پیوند بزند تا به شبکه ای از عقل های فرهیخته دست یابد. 🔹با این مقدمه به این نتیجه می رسیم که مشاوره و مراجعه به اقوال دیگران، تابع احکام کمک گرفتن از آن هاست. به دیگر سخن؛ هر چه پاسخ ما از «کی، کجا، چگونه، تحت چه شرایط و به چه اندازه از دیگران باید کمک بگیرم؟» شفاف تر باشد، جواب مان از ابعاد مراجعه به اقوال علما و بهره گیر از تراث علمی نیز روشن تر خواهد بود. 🔹اگر ما نیاز نداشته باشیم، کمک نمی گیریم. به عبارتی ما وقتی باید از دیگران کمک بگیریم که نتوانیم از عهده کارهای خود براییم وگرنه اگر بدون محک زدن توانایی های بدنی و ذهنی خود به سمت سایرین برویم، هم به خود آسیب زده، تن و ذهن مان را ضعیف می کنیم و نیز هم نوعان خود را به دردسر می اندازیم. اگر بنا باشد همه از هم بدون ضرورت کمک بگیرند، زندگی از جریان طبیعی خود خارج می شود. ◼️این بیان در نحوه تقدم و تاخر مراجعه به اقوال و بررسی ادله تاثیر گذار است به این بیان که: 🔹فقیه باید کار خود را با مراجعه به ادله عقلی و نقلی شروع کند. راسا سراغ ادله رود و تنها در صورتی که نتواند به جمع بندی راضی کننده و اطمینان آوری برسد، در مرحله دوم به اقوال سایر علما رجوع کند. این که امروزه برخی از سر عادت ابتدا از اقوال شروع می کنند و آن گاه سراغ ادله هر کدام از آن ها می روند، برخلاف جریان فطری تفکر است. 🔹این روش منجر به تنبلی ذهنی از یک سو، سلب اعتماد به نفس علمی و از همه مهم تر قوه خلاقه فقیه را تحت الشعاع قرار می دهد. زیرا او همیشه عادت می کند که از همان زاویه هایی به ادله بنگرد که نسل های پیش از او نگریسته اند. از این رو هیچ گاه نمی تواند آزاد و رهای از زاویه های علمی سایرین ادله را بررسی کند. در ضمن اگر او به ادله رجوع بکند شاید نیازی به مراجعه اقوال نبیند. چرا که رجوع به اقوال موضوعیت ندارد و تابع نیاز است. 🔹در اینجا ممکن است سوال شود که تاخیر انداختن بررسی اقوال از بررسی ادله، می تواند دوباره کاری های فراوانی را رقم بزند. چه بسا او پس از کلی تلاش علمی به نتیجه ای برسد که صدها نفر پیش از او به آن رسیده اند. در نتیجه موازی کاری کرده و عمر خود را تلف کرده است. 🔹در بررسی این دغدغه مبارک می افزاییم: این مساله در جایی قابل طرح است که همه به یک نظر رسیده اند، در نتیجه نیازی به بررسی های دیگر نیست.ولی واقعیت روایات شیعه نشان می دهد که هم چون مساله ای کم تر یافت می شود و در اغلب مسائل اختلافاتی به چشم می خورد. 🔹اگر مساله به اندازه ای آسان و ادله به قدری روشن باشند که کسی در آن اختلاف نکند، چه قول دیگران رجوع کنیم و چه نکنیم، در هر حال خیلی زود به نتیجه می رسیم. اما در جایی که ادله یک دست نبوده، اقوال نیز مختلفند، نمی توان مطمئن شد که رجوع مستقیم به اقوال بر سرعت حل مساله بیفزاید. زیرا فهم اقوال مبتنی بر فهم ادله آن هاست و فهم ادله نیاز به رجوع به ادله اصلی را دارد. بنابراین بهتر است که فقیه ابتدا به ادله اصلی رجوع کند و به یک جمع بندی درباره آن ها برسد، آن گاه وقتی به اقوال مراجعه می کند، به سرعت ادله هر کدام را می فهمد و می تواند آن ها را مقایسه نماید و درباره صحت و سقم استدلال هایشان قضاوت نماید. 🔹نکته مهم دیگری که باید یادآوری کنیم این است که ما معتقد به روش رفت و برگشتی هستیم. مقصود از رفت و برگشت این است که ابتدا باید سراغ ادله برویم اما نباید خیلی معطل شویم. یعنی تلاش خود را می کنیم تا به جمع بندی قابل اعتمادی از ادله برسیم. اگر مساله واضح شد که نیازی به رجوع به اقوال نیست. اگر هم رجوع کنیم، تبرّکا و تیمّنا است. اگر مساله واضح نشد، به جای تکرار بررسی ادله، سراغ اقوال می رویم تا از تجربیات علمی آن ها بهره ببریم. دوباره از اقوال به ادله رجوع می کنیم. باز اگر مساله روشن شد که هیچ وگرنه باز هم به همین حرکت ادامه می دهیم. مدل رفت و برگشتی هم مانع از شکوفایی قوه خلاقیت ما نمی شود و هم امکان استفاده از تجربیات علمی فحول و بزرگان علم را فراهم می کند 📚برگرفته از کتاب "نظام معرفتی فقاهت

حاشیه: این بیان،خیلی دقیق است با یک نگاه تحلیلی متوجه می شویم سیر طی شده در دروس خارج برای استنباط و اجتهاد در یک مسأله به یک لحاظ به دو سیر و روش تقسیم می شود ۱-سیر از اصل و کلی به سوی فرع و جزئی(با آمیزه ای از روش رفت و برگشت) ۲-سیر از فرع و جزئیات به سوی اصل و کلی راه میانبر و منطقی و فنی تر همان سیر اول است نه دوم،ولی دروس خارج فعلی بیشتر از روش دوم استفاده می کنند. کتاب های حوزوی چه در فقه و چه در اصول و چه در اعتقادیات غالبا طبق سیر دوم است ولی مرحوم علامه طباطبایی(قدّس سرّه)در کتبی مثل بدایة الحکمة و نهایة الحکمة و در مجموعه رسائل از روش و سیر دوم استفاده کرده و در تفسیر المیزان از هر دو روش، در کتب فقهی قدما غالبا از سیر و روش اول استفاده شده این بحث نیاز به تبیین جدّی دارد و در رسیدن به اجتهاد و در رسیدن به نظر نهایی در دروس خارج و در کم کردن احتمالات عدیده در فهم روایات و در کم کردن تعارضات بین روایات و همینطور در بیان بهتر و جامع تر احکام و مباحث اعتقادی و اخلاقی در منابر تبلیغی تأثیر بسیار زیادی دارد و در عمل مسیر اجتهاد جامع را خیلی کوتاه می کند.امیدواریم بتوانیم در فرصتی مناسب به آن بپردازیم البته اخیرا به صورت خلاصه آنرا در جلسه ی مباحثه قواعد فقهیه تبیین کردیم انشاالله صوت آنرا در اختیار عزیزان قرار می دهیم

⛔️| احساس خطر از حوزه قم! طبیعت قم، طبیعت طلّاب، حوزه‌ی علمیّه، طبیعت دین است، طبیعت تبلیغ است، طبیعت قناعت است، طبیعت حضور مرجعیّت است که مرجعیّت خیلی مهم است؛ اینها همه از خصوصیّات حوزه است و همین موجب میشود که پایه‌ی انقلاب در اینجا محکم بشود. اگرچنانچه ما دیدیم تلاش‌هایی دارد انجام می‌گیرد برای اینکه از حوزه‌ی علمیّه‌ی قم انقلاب‌زدایی کنند، باید احساس خطر کنیم. ۹۴/۱۲/۲۵ ✅آیت‌الله خامنه‌ای(دام ظلّه)