توی خواب یجور فشار تحمل میکنم،
توی بیداری یهجور دیگه باید با عذابش کنار بیام..
شبا وقتی از دلتنگی گالریم رو زیرورو کردم
دلم خواست تو بعضی عکسها خونه کنم
من مطمئنم که اون عکسها هم دلشون میخواست
تا ابد من رو تو دل خودشون جا بدن و بیشترین
عکسی که من رو صدا زد ، عکسهای دونفرمون بود:)))
کوه ها و جاده های شهرمون پر شده از ۴۰۵ و پژوپارس که برنو بدست با موزیک محسن لرستانی دنبال خلبان میگردن..
بعضی روزا انگار خوشحالی توم مرده..
بس ک تصمیم گرفتم و بیخیالش شدم و رها کردم..
همه چیزو..خودمو ..ایندهمو ..خاطراتمو..