اصلاً انگار خدا برامون ساخته که از همون اول این " بزرگسالی " پیِ همهچی و به تنمون بمالیم
انگار که باید حتماً این تجربه کردن همزمان چندتا تراژردی باشه برامون.
چاره هم فقط صبره. اینکه تو دست به سینه و منفعلانه به هجوم هایی که دارن با سرعت نور سمتت میآن نگاه کنی و فقط صبر صبر صبر
اِلبـــــــــا ؛
بعد؟ - تاسیان بعد کِی میرسه؟ +نمیدونم عزیزم ، این لبخنده لازمهشه .لازمه رسیدن به بعد
-تا کی قراره ادامه داشته باشه تاسیان؟
+هو نو؟ منم مثل تو..
فقط دارم با بغض نگا میکنم
https://eitaa.com/tashvesh/116
منم حس میکنم بخشیاز وجودم برای همیشه تاریکه تاریک شد..