وضعیت ایران، 34 روز پس از شروع جنگ، در حالی که قرار بود جنگ یک هفتهای تموم بشه :)
@EMADISM
رسانههای خارجی تأیید میکنند که ارتش شیطان تعداد بالایی نیرو را برای عملیات نجات اختصاص داده است.
احتمالا خلبانها برای آنها بسیار مهم اند.
@EMADISM
وما رمیت اذ رمیت ولکن الله رمی
انشالله اثرگذار باشند🤲🏻
@EMADISM
در حالی که توان پدافندی دشمن افول شدیدی کرده است اما شما حالا تصاویر برخورد کمتری میبینید.
انتظار داشته باشید در روزهای پیش رو همچون دو هفته اول بازهم تصاویر هوش مصنوعی به شکل گسترده به عنوان برخورد موشکهای ایرانی پخش شود.
دشمن بازی رسانهای را خوب بلد است. اداره سانسور رژیم شیطانی به شدت فعال شده است.
@EMADISM
چرا بعد از اجکت، پیدا کردن خلبان سخت میشود؟
در F-15E دو نفر در دو کابین جدا هستند: جلو خلبان، کابین عقب افسر تسلیحات. هنگام اجکت، اول نفر عقب و با فاصلهای کمتر از یک ثانیه نفر جلو پرتاب میشود. این هواپیما میتواند با سرعتی بالای ۱۲۰۰ کیلومتر بر ساعت حرکت کند. در چنین سرعتی، همان کمتر از یک ثانیه اختلاف، یعنی صدها متر فاصله از همان لحظه اول.
بعد از پرتاب، صندلیها طوری طراحی شدهاند که مسیرشان از هم جدا شود تا برخورد نکنند. وقتی چتر باز میشود، باد و ارتفاع این فاصله را بیشتر میکند و معمولاً بسته به شرایط، فاصله فرود آنها به حدود ۵ تا ۲۰ کیلومتر میرسد.
بعد از فرود، خلبان از صندلی جدا میشود و وارد وضعیت بقا میشود. تجهیزاتی که همراه دارد معمولاً شامل این موارد است:
- رادیوی بقا با GPS برای ارسال موقعیت به نیروهای نجات
- فرستنده اضطراری ۴۰۶ مگاهرتز: ارسال خودکار سیگنال به ماهوارههای ردیابی
- چراغ مادونقرمز: برای دیده شدن توسط دید در شب
- فلر (منور): علامتدهی هنگام نزدیک شدن تیم نجات
-آینه سیگنالدهی: برای ارتباط در روز
- قطبنما و نقشه کوچک
- جیره غذایی و آب محدود
- چاقو یا ابزار چندکاره
- کیت کمکهای اولیه
نکته مهم: خلبان معمولاً این فرستندهها را دائم روشن نمیگذارد، چون ممکن است موقعیتش لو برود. به همین دلیل سیگنالها مقطعی ارسال میشوند. در نتیجه، فاصله چند کیلومتری بین دو سرنشین و استفاده محدود از تجهیزات ردیابی باعث میشود یکی سریع تر پیدا شود و دیگری دیرتر یا سختتر.
@Emadism
مردم امروز ثابت کردن چرا ایران با کل دنیا فرق میکنه :)
(چرا ماموریت غیر ممکنها رو میریزید تو اونجرزها؟)
@EMADISM